Σαν τελευταίος τροχός της αμάξης αντιμετωπίστηκαν για ακόμα μία φορά οι κρατούμενοι των ελληνικών φυλακών. Αφορμή, οι πυρκαγιές στην περιοχή της Αχαΐας που οι φλόγες έφτασαν να φαίνονται με γυμνό μάτι μέσα από τα κελιά του σωφρονιστικού καταστήματος του Αγίου Στεφάνου στην Πάτρα.
Συγγενείς και φίλοι αναστατωμένοι καλούσαν συνεχώς το κατάστημα προκειμένου να μάθουν αν κινδυνεύουν οι δικοί τους άνθρωποι και αν υπάρχει -όπως θα έπρεπε- κάποιο σχέδιο εκκένωσης σε περίπτωση που αυτό κρινόταν απαραίτητο. Ωστόσο δεν πήραν καμία καθησυχαστική απάντηση αλλά αντίθετα εισέπραξαν ειρωνεία, αδιαφορία και επιθετικότητα, ακούγοντας μάλιστα από την άλλη γραμμή του τηλεφώνου πως «αν είναι να πεθάνουμε θα πεθάνουμε κι εμείς μαζί».
Σε ανακοίνωσή τους οι συγγενείς και οι φίλοι των κρατουμένων κατήγγειλαν ότι δεν υπήρχε κανένα σχέδιο για τους ανθρώπους τους -που, όσο περίεργο και να φαίνεται στους αρμόδιους, πέρα από κρατούμενοι είναι ακόμα και άνθρωποι και σημαντικοί κι ας αρνούνται πεισματικά να τους αντιμετωπίσουν έτσι- και πως νωρίς το απόγευμα της Τρίτης οι καπνοί είχαν μπει μέσα στα κελιά με την ατμόσφαιρα να είναι αποπνικτική.
Δεν θα μπορούσε να μη σχολιαστεί η απάντηση της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής προς την «Εφ.Συν.», που επικοινώνησε προκειμένου να μάθει τι κατάσταση επικρατεί στο κατάστημα. Η πλευρά της κυβέρνησης… διέψευσε ότι η φωτιά είναι κοντά στη φυλακή, την ώρα μάλιστα που είχε δημοσιευτεί βίντεο στην ιστοσελίδα της εφημερίδας που έδειχνε τους καπνούς και τις φλόγες να διακρίνονται από τα κελιά.
Πεντακόσιοι άνθρωποι, που δεν είχαν ποτέ πραγματικά την επιλογή της εκκένωσης, χθες ίσως ένιωσαν περισσότερο φυλακισμένοι μέσα στη φυλακή τους, ανήμποροι να υπερασπιστούν την ίδια τους τη ζωή, εισπράττοντας απαξιωτική συμπεριφορά. Αλλη μια φορά φαίνεται ότι χρειάζεται να ειπωθεί το αυτονόητο: ότι οι ζωές των κρατουμένων μετράνε.
