Μέσα κι έξω

1. Η αδράνεια κρύβεται πίσω από την επιτάχυνση της ζωής μας, υπονομεύει την καρδιά της εποχής μας, είναι το σκιώδες κομμάτι του φρενήρους ακτιβισμού της. Αυτή η «σύντομη ιστορία» ανασυνθέτει τα διαφορετικά πρόσωπά της και την αναζητά στις πολλές καλλιτεχνικές, πολιτικές και λογοτεχνικές μορφές της.

2. Αυτό που πρέπει να μας τρομάζει δεν είναι οι μηχανές, αλλά η τάση μας, πολλές φορές, στην ανευθυνότητα απέναντί τους. Η ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν είναι απρόσωπη, εξαρτάται από εμάς τους ίδιους.

3. Πόσα είναι τα κλασικά βιβλία που θα ήθελες να έχεις διαβάσει και πόσα είναι τα αγορασμένα κι ακόμη αδιάβαστα; Στον μαρασμό της ζωής μας μόνο άτακτες περιπτώσεις ανάγνωσης, κατάλογοι βιβλίων που, μετά από χρόνια, έχουν καταλήξει στον κάλαθο των αχρήστων. Με βηματισμό αργό τρία βιβλία με περιμένουν να ξαναδιαβάσω: «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες, «Οδυσσέας» του Τζόις και «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Προυστ.

4. Η ιστορία της ιταλικής λογοτεχνίας είναι, από ορισμένες απόψεις, μια από τις πιο περίεργες και μοναδικές κατασκευές φιλολογικής κριτικής όλων των εποχών. Όπως είναι γνωστό, η ιταλική λογοτεχνική γλώσσα γεννήθηκε, στην κυριολεξία, από ένα άτομο, έναν ποιητή, ο οποίος είναι φυσικά ο Δάντης. Ο γνωστός ποιητής και ηθοποιός Καρμέλο Μπένε είχε πει, αστειευόμενος, ότι η ιστορία της ιταλικής λογοτεχνίας είναι η ιστορία ενός έργου σε οπισθοδρόμηση: η υψηλότερη κορυφή είναι η αρχή, δηλαδή ο Δάντης, και τα υπόλοιπα είναι μια διαδρομή προς τα πίσω.