Τρεις-τέσσερις μήνες ζωής δίνει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών o πρόεδρός του Ιωάννης Μάνος. Μέχρι το τέλος του 2015. Αν έως τότε δεν έχει βρεθεί λύση, πολιτική λύση για να εξηγούμαστε, το Μέγαρο θα αναγκαστεί να κατεβάσει ρολά. Τόσο δραματικά έθεσε το ζήτημα χθες ο κ. Μάνος κατά την παρουσίαση του προγράμματος για τη σεζόν που ξεκινάει.
Γι’ αυτό και ανακοίνωσε εκδηλώσεις μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου μόνο. Μέσο πίεσης είναι φυσικά αυτό, αποκλείεται το Μέγαρο να μην έχει φτιάξει πρόγραμμα όχι μόνο για τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο και την άνοιξη του 2016, αλλά και για του χρόνου το φθινόπωρο ακόμα για κάποιες ημερομηνίες. Ετσι είναι αυτά, ειδικά όταν μιλάμε για διεθνείς παραγωγές για τις οποίες απαιτείται προγραμματισμός πολλούς μήνες πριν.
Η πολιτική λύση πάντως έχει βρεθεί και την υποστηρίζει τόσο η Ν.Δ. μέσω του δικού της υπουργού Πολιτισμού Κωνσταντίνου Τασούλα (ήταν χθες στην παρουσίαση) όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω του Νίκου Ξυδάκη (απουσίαζε). Το σχέδιο νόμου, όπως δήλωσε ο κ. Μάνος, ήταν και είναι έτοιμο, αλλά δεν πρόλαβε να ψηφιστεί ούτε επί Νέας Δημοκρατίας ούτε επί ΣΥΡΙΖΑ επειδή προκηρύχθηκαν εκλογές και διαλύθηκε η Βουλή.
Ο πρόεδρος του Μεγάρου ζήτησε από την επόμενη κυβέρνηση να το θέσει στις απόλυτες προτεραιότητές της. Το είπε και η υπηρεσιακή υπουργός Πολιτισμού Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα στον σύντομο χαιρετισμό της: «Δεν μπορώ να φανταστώ την Ελλάδα χωρίς το Μέγαρο Μουσικής, ένα μέγαρο αντάξιο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς». Η λύση που έχει προκριθεί είναι να αποκτήσει την πλήρη ιδιοκτησία του Μεγάρου (μαζί με τα χρέη του) το Ελληνικό Δημόσιο. Να κρατικοποιηθεί, με άλλα λόγια. Την εποχή των ιδιωτικοποιήσεων.
Η έκπληξη της χθεσινής παρουσίασης ήταν άλλη όμως. Ο χώρος στον οποίο πραγματοποιήθηκε. Μας οδήγησαν στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» πάνω στη σκηνή της! Εκεί που προετοιμάζονται αλλά και παίζουν οι καλλιτέχνες. Εκπληκτικής ομορφιάς και λειτουργικότητας χώρος. Βάθος 35 μέτρα, πλευρικές σκηνές εκατέρωθεν, ύψος πάνω από 25 μέτρα και υποσκήνια άλλα 20 μέτρα προς τα κάτω. Και πολύ ντιζαϊνάτη σκηνή. Νιώσαμε λίγο σαν καλλιτέχνες κι εμείς.
«Μπορούν να συνυπάρχουν σκηνικά για εναλλασσόμενο ρεπερτόριο όπερας, θεάτρου ή μπαλέτων μέχρι και τεσσάρων διαφορετικών παραστάσεων την εβδομάδα» αποκάλυψε ο Ιωάννης Μάνος. Γενικώς το Μέγαρο είναι τεράστιο. Υπάρχουν 21 αίθουσες για εκδηλώσεις και άλλες 15 για τις δοκιμές. Χώρια οι παιδικές σκηνές, τα φουαγέ, οι ειδικοί χώροι εκθέσεων, αλλά και ο Κήπος του που είναι must για τις καλοκαιρινές συναυλίες.
Ας δούμε μερικές από τις εκδηλώσεις του επόμενου τριμήνου. Η Φιλαρμονική του Ισραήλ υπό τον Ζούμπιν Μέτα, με σολίστ τον Λεωνίδα Καβάκο, η Ορχήστρα του Φεστιβάλ της Βουδαπέστης με τον Ιβάν Φίσερ στο πόντιουμ, τον Δημήτρη Σγούρο στο πιάνο και τον Τόμας Τσέετμαϊρ στο βιολί, ένας Κύκλος Σούμπερτ που θα συνεχιστεί όλη τη χρονιά, ένα ρεσιτάλ του κόντρα τενόρου Νίκου Σπανού με λίντερ του Σούμπερτ, η οπερέτα «Εύθυμη χήρα» του Λέχαρ, τα Μπαλέτα της Μόσχας με τη Σβετλάνα Ζαχάροβα, το Batsheva Young Ensemble, το νεανικό συγκρότημα της φημισμένης Ομάδας Χορού του Οχάντ Ναχαρίν, το περίφημο Cirque Éloize από τον Καναδά κ.ά.
Παράλληλα συνεχίζονται οι ζωντανές μεταδόσεις παραστάσεων από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας (θα δούμε στις 15 Οκτωβρίου τον «Αμλετ» με τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς) και τη Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης, ενώ εγκαινιάζεται κύκλος απευθείας μεταδόσεων του Θεάτρου Μπολσόι της Μόσχας με τρεις παραγωγές των Μπαλέτων («Ζιζέλ», «Η κυρία με τις καμέλιες» και «Jewels»). Και μην ξεχνάμε το Megaron Plus με ημερίδες ή διαλέξεις για την αρχιτεκτονική, την ιατρική κ.ά.
