Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Αναφορά στην Γκουέρνικα»
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Αναφορά στην Γκουέρνικα»

  • A-
  • A+

Οι περί τέχνης συζητήσεις μού φαίνονται συχνά ακατανόητες ή αδιάφορες. Και αυτό γιατί το τι είναι τέχνη δεν είναι ποτέ δεδομένο εκ των προτέρων. Αποκαλύπτεται κάθε φορά ξεκινώντας από το σημείο μηδέν: μέσα από την κυοφορία, τη δημιουργία ενός έργου. Δημιουργία που είναι και ένα στοίχημα. Στην έκθεση «Αναφορά στην Γκουέρνικα» του Κυριάκου Κατζουράκη στο ΜΙΕΤ η αποκάλυψη αυτή είναι εκεί.

Πρόκειται για τη μείζονα χειρονομία ενός δασκάλου που συνομιλεί με το παρελθόν το δικό του, της τέχνης, του κόσμου, βυθίζοντας το βλέμμα του στην πραγματικότητα του σήμερα. Ετσι εντάσσει το τώρα που πάσχει από το επείγον της ανάγκης σε ένα συνεχές του χρόνου και του χώρου που το μνημειώνει. Και αυτό το κάνει μέσα από εικόνες που ενσαρκώνουν έναν υπέρ αδυνάτων λόγο.

Αδυνάτων που ποτίζουν με τη δύναμή τους εσαεί αυτό που ονομάζουμε, αρκετές φορές αβασάνιστα, σώμα. Το σώμα στη ζωγραφική του Κατζουράκη είναι ένα σώμα μέσα στην ταπείνωση ή και τον διασπαραγμό του πάντα ερωτικό. Αυτή η ερωτική, η ηδονική παρουσία του σώματος, σφραγίζει τη δουλειά του. Η ίδια η ματιέρα του, ένα ακόρεστο βελούδο, είναι συστατικό στοιχείο αυτής της αίσθησης.

Το έργο ως σώμα, το σώμα του έργου αλλά και το σώμα του καλλιτέχνη, το σώμα του μοντέλου, ορατού και αοράτου, με την υπόρρητη ερωτική σχέση με τον ζωγράφο, το σώμα του θεατή, με την περιέργεια να γευτεί από τον (απαγορευμένο) καρπό της τέχνης. Πάντα ο καρπός αυτός μοιάζει και λίγο απαγορευμένος για τους πολλούς, κτήμα υποτίθεται των ειδημόνων, του αυτοαποκαλούμενου «κόσμου της τέχνης».

Και ακόμα η πολιτική, το πολιτικό στην τέχνη; Εχει τόσο βάναυσα χρησιμοποιηθεί εναντίον της τέχνης αλλά και έχουμε τόσο αναλωθεί σε μια αδιέξοδη συζήτηση περί ελευθερίας της, ώστε ό,τι προλάβει να ονομαστεί τέχνη αποκτά αυτομάτως καθεστώς ασυλίας, δηλαδή ένα εκτός τόπου και χρόνου φωτοστέφανο, ανεξαρτήτως ποιότητας.

Το πολιτικό είναι ο ενδιάμεσος χώρος, η μεταβατική κατάσταση όπου δεν μπορείς να κινηθείς αποτελεσματικά παρά με παιγνιώδη τρόπο. Υπό την προϋπόθεση να έχεις αντιληφθεί ότι το παιχνίδι είναι ό,τι το πιο σοβαρό, γιατί μετρά το ίδιο το σώμα σου. Το σώμα που θα νιώσει ή θα παγώσει, θα χλευάσει ή θα υποκλιθεί, θα λιώσει στα πεδία του θανάτου ή θα ανασάνει στο μισόφωτο του έρωτα.

Η «Αναφορά στην Γκουέρνικα» του Κατζουράκη γίνεται οδηγός των σωμάτων και των ψυχών μας, σκηνοθετεί με μαεστρία το δράμα της αγωνίας και της ελπίδας μας.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η εκταφή
Δικαστήριο της Μαδρίτης αποφάσισε την εκταφή της σορού του Σαλβαντόρ Νταλί, θαμμένης στο Φιγκέρας, για να γίνουν οι αναγκαίες αναλύσεις DNA, ώστε να αποφασιστεί κατά πόσον ο ισχυρισμός της κ. Πιλάρ Αμπέλ ότι...
Η εκταφή
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το σιταροχώραφο που το θέλουν οικόπεδο
Ο πίνακας του Βαν Γκογκ με τα κοράκια στo σιταροχώραφo θεωρείται από τους τελευταίους πριν από την αυτοκτονία του. Mας δείχνει επάνω έναν μπλε ουρανό και κάτω ένα σιταροχώραφο που αντανακλά εκτυφλωτικά το φως,...
Το σιταροχώραφο που το θέλουν οικόπεδο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Οποιος κατέχει και μιλεί»
«Τι νομίζετε πως ήταν ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης; Κάτι άθλιοι καμποτίνοι που γινόταν θεοί πάνω στο σανίδι» επέμενε, υπερβάλλοντας επίτηδες, ο Γιάννης Τσαρούχης, στην προσπάθειά του να απαλλάξει τη σημαντική...
«Οποιος κατέχει και μιλεί»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Γράμμα σε έναν απλό άνθρωπο
Επιτρέψτε μου να σας αποκαλώ φίλο, με την ουσιαστική έννοια που η λέξη έχει στη γλώσσα μου εδώ και κάποιες χιλιετίες, από τη στιγμή που με συγκίνηση πληροφορήθηκα αυτό το οποίο κάνατε υπερασπίζοντας όχι μόνο...
Γράμμα σε έναν απλό άνθρωπο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μπλε στιλό, κόκκινο μελάνι
Επρεπε κάτι να γράψει, να βρει μια διέξοδο. Και άρχισε να κάνει γραμμές στο λευκό χαρτί. Κόκκινες, από ένα μπλε στιλό. Δεν σχημάτιζαν λέξεις, δεν έφτιαχναν γράμματα. Ηταν γραμμές. Ευθείες, καμπύλες, γωνίες....
Μπλε στιλό, κόκκινο μελάνι
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κι όμως
Για να περπατήσεις στην πόλη μας, πρέπει να μη βλέπεις μπροστά σου, αλλά χαμηλά κάτω στη γη. Για να μη σκοντάψεις στα χάσματα από τα σιδερένια καλύμματα της ΕΥΔΑΠ ή στα ροκανισμένα ρείθρα των πεζοδρομίων. Ή...
Κι όμως

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας