Η πρεμιέρα του φετινού πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ ήταν κάτι που άργησε να έρθει ελέω της αρχικής αναβολής, αλλά όταν επιτέλους εμφανίστηκε μας πρόσφερε αρκετές θετικές παραστάσεις. Ίσως και κάποια συναισθήματα, αλλά αυτά στους καιρούς που διανύουμε γνωρίζουμε πολύ καλά να τα κρύβουμε σχεδόν όλοι. Ο καθένας με τον τρόπο του. Το γενικό κλίμα μετά τη διεξαγωγή της πρώτης αγωνιστικής είναι θετικό. Λίγο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα περί “αλλαγής” σε σχέση με ορισμένες συγκεκριμένες παθογένειες, λίγο οι καλές παρουσίες του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ, του Παναθηναϊκού, και του ΠΑΟΚ, λίγο κάποια προσωπικά show όπως αυτά του Αλμέιδα, του Πατίτο Ροντρίγκεζ, του Ιντέγε, του Μάριν, του Μπίσεσβαρ, λίγο οι ικανοποιητικές διαιτησίες, σα σούμα η Lady Hope διέκρινε πως τη Δευτέρα υπήρχε καλή διάθεση σχεδόν στους πάντες. Ακόμα και σε εκείνους που ανησυχούν για τα μελλούμενα…
[… Όταν κάτι σου λείπει, τότε το θες περισσότερο. Όταν το έχεις πάλι, ή πραγματικά το έχεις ή νομίζεις πως το έχεις. Για να καταλήξουμε σε ποια κατηγορία ανήκουμε κάθε φορά, θα πρέπει να δούμε τη συνέχεια. Δεν ευδοκιμούν εν τέλει οι ομάδες που άφησαν καλές εντυπώσεις σε μια πρεμιέρα, αλλά εκείνες που θα μπορούν να επιβάλλουν το παιχνίδι τους σε σειρά αγώνων, να επιστρέφουν από εκεί που στράβωσαν τα πράγματα, να επικρατούν απέναντι στους αντιπάλους που βρίσκονται στα ίδια κυβικά, να μην “πληρώνουν” με συνεχόμενες γκέλες τα διαστήματα της αναμενόμενης “κοιλιάς”, να μην τους εναντιώνεται η τύχη περισσότερο από όσο ορίζει η μαθηματική στατιστική. Αν θεωρήσουμε πως φέτος για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα θα παρακολουθούμε τέσσερις ομάδες (όσον αφορά στην “ταινιοθήκη της κορυφής”), απλά καταφέρνουμε να αυξήσουμε τον αριθμό των αγώνων που θα έχουν ενδιαφέρον. Γιατί πέρυσι κοιτούσαμε μόνο μία και αυτή μέχρι το Δεκέμβρη…
Πρέπει όλοι να είμαστε σοβαροί και έτοιμοι για τα πάντα. Γιατί θα ακουστούν πολλά, θα γραφτούν πολλά, οι εικασίες και οι βολικές προβλέψεις θα πλειοδοτήσουν. Μπορεί, όντως, να μπήκαν δυνατά και άλλοι πέρα από τον Ολυμπιακό, όμως στην Ελλάδα βρισκόμαστε και ο νεοέλληνας δεν αλλάζει. Προσαρμόζεται στη νέα θέση: από την αλαζονεία της κορυφής στην ανάγκη της δικαιολόγησης, από τη διαρκή μιζέρια στη διαχείριση των απωθημένων που υποδαυλίζει η ισχύς… Εμείς θα κοιτάμε τον καθρέφτη -που είναι το γήπεδο- και θα περιμένουμε να δούμε τι αλλάζει, πώς, και πόσο. Η πρώτη ταχύτητα του ανταγωνισμού, πάντως, φαίνεται προς το παρόν διευρυμένη… Θα παρασύρει προς τα εμπρός τη δεύτερη ή θα την “τσακίσει”; ]
Η Lady Hope καταλαβαίνει και αυτή πως όντως φέτος υπάρχουν οι δυνατότητες να διεξαχθεί το πιο ενδιαφέρον πρωτάθλημα των τελευταίων χρόνων. Από την άλλη, περιμένει και αυτή να δει με ποιους όρους θα διεξαχθεί ο ανταγωνισμός, και ειδικά στα καθοριστικά σημεία. Αν μέσα σε ένα μουντό (ελέω πραγματικού καιρού) σκηνικό πραγματοποιήθηκε αυτό το Σαββατοκύριακο μια “ηλιόλουστη πρεμιέρα”, μένει να δούμε “ποιοι άνεμοι” θα επικρατήσουν όταν μαζευτούν τα “πρώτα σύννεφα”. Η ριζική αλλαγή δεν νοηματοδοτείται μονάχα από τις καλές προθέσεις της αρχής, αλλά -κατά βάση-από τους όρους που θα εμφανιστούν σε προχωρημένα στάδια, εκεί που θα πρέπει να δείξει ο καθένας τα δόντια του στον άλλον…
