Η ετήσια Διάσκεψη Ασφαλείας στο Μόναχο, η οποία συνέπεσε φέτος με τη δεύτερη επέτειο της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, επιβεβαίωσε ότι οι σχέσεις της Ε.Ε. με τη Ρωσία θα βρίσκονται και μετά το τέλος του πολέμου στο ναδίρ της μεταψυχροπολεμικής τους διαδρομής.
Για να συλλάβουμε τις διαστάσεις και το μέγεθος της ανατροπής που οδήγησε τις σχέσεις της Ε.Ε. με τη Ρωσία στο ναδίρ, πρέπει να ανατρέξουμε σε «παλαιότερες ευτυχισμένες στιγμές» των σχέσεων της Ευρώπης με τη Ρωσία. Αν σήμερα ζούμε στο ναδίρ της διμερούς ειδικής σχέσης της Ε.Ε. με την αχανή ευρασιατική επικράτεια, την άνοιξη του 2003 οι δύο πλευρές έφτασαν στο ζενίθ της στρατηγικής τους σύγκλισης ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, λίγα βήματα πριν από τη σύναψη μιας στρατηγικής συμμαχίας.
Γαλλία και Γερμανία ήλθαν σε ανοιχτή σύγκρουση με τις ΗΠΑ καθώς εναντιώνονταν στην απόφαση του Μπους του νεότερου και ανέλαβαν πρωτοβουλίες αμυντικής χειραφέτησης της Ευρώπης μαζί το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο και όχι μόνο.
Οι Σρέντερ και Σιράκ ανακοίνωσαν ότι θα συναντώνται με τον Πούτιν σε τακτά χρονικά διαστήματα με κύριο θέμα την ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου. Επρόκειτο για μια πρόκληση πρώτου μεγέθους για τις ΗΠΑ καθώς Βερολίνο και Παρίσι διακήρυτταν ότι η Μόσχα δεν αποτελεί απειλή για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Στη συνέχεια η τρόικα Γερμανίας, Γαλλίας και Ρωσίας ατόνησε, μια εξέλιξη η οποία ήταν παρενέργεια του βραχυκυκλώματος που παρέλυσε τον γαλλογερμανικό άξονα μετά την απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης στο δημοψήφισμα στη Γαλλία, την άνοιξη του 2005. Βερολίνο και Παρίσι τον Μάιο του 2008 στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι πρόβαλαν βέτο στην ένταξη στην Ατλαντική Συμμαχία της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και της Γεωργίας.
Τέλος, στις αρχές του 2014 οι ΥΠΕΞ της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Πολωνίας μεσολάβησαν μεταξύ του προέδρου της Ουκρανίας Γιανουκόβιτς και της ηγεσίας της αντιπολίτευσης για συγκρότηση υπηρεσιακής κυβέρνησης που θα οδηγούσε τη χώρα σε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς.
Σήμερα, ακόμη και στην περίπτωση συμβιβασμού στην Ουκρανία οι σχέσεις Ε.Ε.-Ρωσίας θα παραμείνουν για άγνωστο χρονικό διάστημα παγωμένες, καθώς η αναδιάρθρωση και διεύρυνση του ΝΑΤΟ αλλά και οι ευρωατλαντικές και οι ενδοευρωπαϊκες ισορροπίες καθιστούν τη σημερινή γραμμή πλεύσης μονόδρομο.
