Ενώ ο κόσμος όλος παρακολουθεί σε ζωντανή μετάδοση τη ραγδαία αποδόμηση και της νέας ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, καθώς και τις απειλές για εκ νέου κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από τους Πέρσες λόγω του Λιβάνου και της…πίσω πόρτας του Ομάν, η κατάσταση χειροτερεύει μέρα με τη μέρα και στο άλλο μεγάλο και ακόμη φονικότερο μέτωπο του ακήρυχτου παγκόσμιου πολέμου μεταξύ της παρακμάζουσας Δύσης και της ανερχόμενης Ευρασίας, το μέτωπο της Ουκρανίας.
Κι αν κάτι αποδεικνύεται ξανά και ξανά, και στις δυο περιπτώσεις, είναι πως η αμερικανική αυτοκρατορία του Τραμπ είναι ανίκανη ή απρόθυμη να συνάψει ένα διαρκές και βιώσιμο ντιλ όχι μόνο με τους εχθρούς της, αλλά ακόμη και με τους φίλους και συμμάχους της.
Οπως έγραψα και προχτές, ο σχεδόν ξεχασμένος μέχρι πρότινος Ζελένσκι ξαφνικά «αναβαθμίστηκε» και επαναπροωθείται τις τελευταίες εβδομάδες στα δυτικά ΜΜΕ, μοιράζοντας μάλιστα με αέρα νικητή θεατρικά τελεσίγραφα κατά της Ρωσίας («Αν καεί η Ουκρανία, θα καεί και η Μόσχα σας»), της Ευρώπης («Εγώ θα ορίσω ποιος θα διαπραγματευτεί με τον Πούτιν»!) αλλά και της Λευκορωσίας, την οποία απείλησε με βομβαρδισμό και εισβολή (!), αν δεν σταματήσει να διυλίζει ρωσικό πετρέλαιο και να βοηθά τη ρωσική πολεμική μηχανή.
«Το βασικό “εργαλείο” για τον Ζελένσκι είναι βέβαια οι καθημερινές ομοβροντίες με εκατοντάδες εξελιγμένα drone, σε μεγάλο ποσοστό αμερικανικής και ευρωπαϊκής κατασκευής, κατά πολιτικών και στρατιωτικών στόχων –περιλαμβανομένων και αρκετών διυλιστηρίων, δεξαμενών καυσίμων και βυτιοφόρων– βαθιά μέσα στη Ρωσία. Ομοβροντίες που συντονίστηκαν και παρουσιάστηκαν κατάλληλα από τα ΜΜΕ, ώστε να υπηρετήσουν το αφήγημα μιας Ουκρανίας που αντέχει στις επιθέσεις και, κυρίως, που εξακολουθεί να «ματώνει» τη Ρωσία –προκειμένου να πειστούν οι σπόνσορες του Κιέβου στην “Ομάδα των Επτά” και πρωτίστως στην Ευρωπαϊκή Ενωση, να συνεχίσουν την ανεξέλεγκτη τροφοδότηση του πολέμου με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε χρήμα και πολεμικό υλικό. Ομως αυτός ο πόλεμος εντυπώσεων και η ιδέα ότι ο Πούτιν θα αναγκαστεί με κάποιον τρόπο να καθίσει ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μετά το φιάσκο της Αλάσκας, απευθύνονται μόνο στους ημιμαθείς», έγραψα στο φύλλο της περασμένης Τετάρτης.
Και εξηγούσα παρακάτω ότι οι ουκρανικές επιθέσεις σε διυλιστήρια και δεξαμενές καυσίμων κοντά στη Μόσχα και στην Πετρούπολη, με τις μεγαλουπόλεις να πνίγονται έστω και για μερικές ώρες σε μαύρους τοξικούς καπνούς, όπως και τα πολύνεκρα πλήγματα με αμερικανικά drone τύπου Hornet σε επιβατικά λεωφορεία και φοιτητικούς ξενώνες, δεν αυξάνουν την πίεση στο Κρεμλίνο για κάποιο διπλωματικό συμβιβασμό, αλλά αντίθετα πιέζουν για ακόμα πιο σαρωτικές επιθέσεις που θα τελειώσουν μια και καλή τον πόλεμο –ενώ τα πιο ακραία «γεράκια» του ρωσικού πολιτικού και δημοσιογραφικού συστήματος απαιτούν πλέον ανοιχτά τη στοχοποίηση των ευρωπαϊκών εργοστασίων που παράγουν εξαρτήματα των δήθεν «ουκρανικών» drone! Κάτι που φυσικά θα βλέπαμε όλοι, αν οι «δημοκράτες» Ευρωπαίοι δεν είχαν σπεύσει να απαγορεύσουν αμέσως την αναπαραγωγή των ρωσικών ΜΜΕ στην ελεύθερη, κατά τα άλλα, Δύση.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο καταιγισμός από ουκρανικές «ιπτάμενες βόμβες» στα ρωσικά μετόπισθεν –μόνο χτες εκτοξεύτηκαν, και κατά τους Ρώσους καταρρίφθηκαν, άλλα 660 drone, ενώ την περασμένη εβδομάδα πλησίασαν συνολικά τα 5.000!– προκαλεί υπολογίσιμες ζημιές στις υποδομές και απώλειες αμάχων, ενώ ειδικά σε περιοχές κοντά στα μέτωπα και με ευάλωτες εφοδιαστικές αλυσίδες, όπως η Κριμαία, επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα του μέσου πολίτη.
Ομως ακόμα και ο ίδιος ο Ζελένσκι αναγκάστηκε να παραδεχτεί, στο επιθετικό του διάγγελμα ενάντια στη Λευκορωσία, ότι οι πραγματικές επιπτώσεις στη γιγαντιαία πετρελαϊκή βιομηχανία της Ρωσίας είναι μικρές –άλλωστε τα drone που χρησιμοποιεί έχουν μικρές εκρηκτικές κεφαλές και, σε αντίθεση με τους τεράστιους βαλλιστικούς πυραύλους και τις βόμβες ολίσθησης FAB που εκτοξεύει καθημερινά η Ρωσία, οι ζημιές που προκαλούν είναι μικρές και σχετικά εύκολα επισκευάσιμες. Αυτός είναι και ο λόγος που ζητά συνεχώς πυραύλους Tomahawk από τους Αμερικάνους –αλλά εκείνοι ξόδεψαν πάνω από το μισό απόθεμά τους για να σκοτώσουν γυναικόπαιδα στο Ιράν, αφού οι στρατιωτικοί στόχοι στα περσικά βουνά αποδείχτηκαν άτρωτοι.
Αυτό που πολύ λίγοι στη Δύση είναι έτοιμοι να παραδεχτούν είναι ότι τα χτυπήματα αυτά δεν επηρεάζουν σε τίποτα τον πραγματικό πόλεμο στα αληθινά πεδία της μάχης, εκεί δηλαδή όπου η Ουκρανία, το πιόνι της δυτικής αυτοκρατορικής ύβρεως, μικραίνει κάθε μέρα σε έκταση και, κυρίως, σε έμψυχο δυναμικό. Για παράδειγμα το φανατικά αντιρωσικό BBC ομολόγησε πριν από πέντε μέρες ότι «οι ρωσικές δυνάμεις απειλούν την πόλη-κλειδί για την κατάληψη του υπόλοιπου Ντονμπάς», εννοώντας την Κονσταντινόβκα που έχει πρακτικά ήδη πέσει εδώ και δύο εβδομάδες.
Τα ψέματα τελείωσαν· τον λόγο έχουν πλέον αποκλειστικά τα όπλα· και όλες οι δηλώσεις κορυφαίων Ρώσων αξιωματούχων τις τελευταίες ημέρες, και ιδιαίτερα αυτές των Πούτιν και Λαβρόφ, συγκλίνουν στο ότι κάθε διπλωματική προοπτική έχει τελειώσει και το λεγόμενο «πνεύμα του Ανκορατζ» μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας έχει πεθάνει οριστικά, μετά και από τις τελευταίες… γυροβολιές των Τραμπ και Ρούμπιο. Το ίδιο, δηλαδή, που πάει τώρα να γίνει και με το «πνεύμα του Μπίρκενστοκ»…
