Ούτε που το σκέφτεται, ούτε που το μπορεί, ούτε και που το θέλει…

«Πρακτικές αισχροκέρδειας δε θα γίνουν ανεκτές», τονίζει και ξανατονίζει με αυστηρότητα και σοβαρότητα σε κάθε ευκαιρία ο πρωθυπουργός της χώρας, Κυρ. Μητσοτάκης! Πλην, όμως, τούτο είχε αρχίσει να το διαλαλεί εδώ και ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα (πολύ πριν από τις εκλογές), αλλά αυτή -ναι, η αισχροκέρδεια- δεν είπε να φιλοτιμηθεί λίγο, να κοκκινίσει και να συμμεριστεί την ανέχεια και, ευρύτερα, τη δυσμενή οικονομική συγκυρία που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία!

Ήρθαν, κάποια στιγμή, επιτέλους, και οι εκλογές όπου πάλι εξήγγειλε από φαντασμαγορικών εξεδρών και άλλων καινοτόμων τινών, μέτρα κατά της… αφιλότιμης, μέτρα προστασίας και μεγάλες τιμωρίες, ωστόσο, τούτη μειδίασε τρανταχτά μέσα της και, περίπου, πρέπει να είπε: «Λόγια εκλογών είναι αυτά – ποιος τ’ ακούει; Εδώ σε εκλογές έχει ειπωθεί, λόγω κεκτημένης ανοησίας, μέχρι και το αμίμητο -σαν ιστορικό αστείο- “λεφτά υπάρχουν”, με μένα την απλή και φυσική διεργασία της καπιταλιστικής αγοράς θα κολλήσει αυτός;»

Πέρασαν και οι εκλογές, μπήκε για τα καλά το καλοκαίρι, εμφανίστηκαν ολιγότεροι, βεβαίως, λουόμενοι, άναψαν και οι πρώτες φωτιές (!), και ο πρωθυπουργός, συνεπής και σταθερός στις απόψεις του, επιμένει αταλάντευτα κατά τις συσκέψεις με τους αρμόδιους υπουργούς του ότι αν δεν μαζευτεί, δεν τιθασευτεί η ξεδιάντροπη πια (…η αφιλότιμη η αισχροκέρδεια), θα αναγκαστεί να της βάλει πρόστιμα! Πρόστιμα να δουν τα μάτια σου – πρόστιμα μικρά και μεγάλα, αναλόγως τις ατιμίες και τον έκλυτο βίο που διάγει.

Αλήθεια, ο (παλιός και νέος μας) πρωθυπουργός, πέραν του ότι υποτιμά καταφανώς τις καλές σπουδές που έκανε κει, στα εμβληματικά σχολεία που είναι και μαθησιακοί προμαχώνες του συστήματος, υποτιμά εντελώς και τη νοημοσύνη των ανθρώπων που γνωρίζουν και μαζί υποτιμά συνολικά τον κόσμο που υποφέρει. Διότι, γνωρίζει πολύ καλά πώς λειτουργούν οι κανόνες της οικονομίας και δη οι κανόνες μιας οικονομίας ενός συστήματος υπό μείζονα συνδυασμένη κρίση.

Δεν μπορεί, λοιπόν, να κάνει τίποτε για να παρέμβει (θα το είχε κάνει άλλωστε προεκλογικά)! Πάει με κλειστά τα μάτια, κανένας δεν τον αφήνει να ελιχθεί γιατί, ενδεχομένως, ελλοχεύει κάπου μια ασύμμετρη καταστροφή και ένα καθοριστικό βραχυκύκλωμα, όθεν, το μόνο που έχει τη δυνατότητα να κάνει είναι να απειλεί με τρόπο, να κερδίζει χρόνο (μήπως αλλάξει η κατάσταση γενικότερα) και να συνεχίζει να χαϊδεύει τις πλάτες της βαθιά χειμαζόμενης και απελπισμένης κοινωνίας με νέα-εκμοντερνισμένα pass! Σε αυτό μόνο είναι καλός – να αλλάξει την κατάσταση ούτε που το σκέφτεται, ούτε που το μπορεί, μα ούτε και που θέλει να την ακουμπήσει…