Την ώρα που η προεδρεύουσα της Ε.Ε., Γερμανία, αναπτύσσει πυρετώδη διπλωματική δραστηριότητα με στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, οι εξελίξεις στη Λευκορωσία αιφνιδιάζουν το Βερολίνο.
Την ώρα που η Γερμανία διαμηνύει ότι φιλοδοξεί να καλύψει το κενό της αναδίπλωσης–απεμπλοκής των ΗΠΑ από την Ανατολική Μεσόγειο, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή, η Λευκορωσία θέτει ένα δύσκολο ζητούμενο στο Βερολίνο.
Πώς μπορεί ταυτόχρονα να περιφρουρήσει την ειδική σχέση με τη Ρωσία και την επιρροή της στις τρεις βαλτικές χώρες και την Πολωνία που έχουν προτεραιότητα τη χειραφέτηση του Μινσκ από τη Μόσχα.
Ακόμη χειρότερα, πώς μπορεί να αποφευχθεί μια κακοφωνία της Ε.Ε. απέναντι στην όποιας μορφής ανάμειξη του Κρεμλίνου στην κρίση της Λευκορωσίας.
Η Λευκορωσία είναι μαζί με την Ουκρανία στον σκληρό πυρήνα της ζώνης των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών που στη Μόσχα αποκαλείται «πρόσω εσωτερικό».
Ιστορικά το δυτικό τμήμα της Λευκορωσίας ανήκε στον Μεσοπόλεμο στην Πολωνία, ενώ από τον 16ο αιώνα στο έδαφος της χώρας συγκρούονταν οι ηγεμονικές περιφερειακές φιλοδοξίες της Βαρσοβίας και της Μόσχας.
Επιπλέον έχει σύνορα με την Πολωνία, τη Λιθουανία και τη Λετονία, τρεις χώρες που δεν κρύβουν την επιθυμία τους να αυξηθεί η αμερικανοΝΑΤΟϊκή παρουσία στο έδαφός τους.
Αλλωστε οι δυνάμεις των ΗΠΑ που θα αποσυρθούν από τη Γερμανία θα μεταφερθούν στην Πολωνία.
Εξυπακούεται ότι στην περίπτωση παρατεταμένης έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Λευκορωσία οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. που είναι δυσαρεστημένες με την πολιτική του Βερολίνου σε ένα από τα δύο παραπάνω μέτωπα κρίσεων θα πιέσουν τη γερμανική προεδρία και στο άλλο.
Κυρώσεις κατά της Ρωσίας με τίμημα την απειλή κυρώσεων κατά της Τουρκίας είναι ένα σενάριο που δεν είχαν προβλέψει στο Βερολίνο.
Πρόκειται για ένα σενάριο όπου η Γερμανία κινδυνεύει να δυσαρεστήσει και τη Μόσχα και την Αγκυρα αλλά και τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. που νιώθουν ότι απειλούνται από τον παρεμβατισμό του Πούτιν και του Ερντογάν.
