Πρωτόγνωρες καταστάσεις βιώνει ο ΠΑΟΚ τις τελευταίες ημέρες μετά τη δημοσιοποίηση και πλέον υπογραφή της συμφωνίας του Ερασιτέχνη με τον κροίσο Αριστοτέλη Μυστακίδη για την κατασκευή της Νέας Τούμπας. Ο ιστορικός σύλλογος που, σχεδόν 20 χρόνια πριν, βίωνε την εποχή των συλλαλητηρίων και των καταλήψεων για να διώξει επιχειρηματίες τύπου Γούμενου από το τιμόνι του, πλέον, βλέπει να υπάρχουν στο προσκήνιο ένας ισχυρός επιχειρηματίας στο τιμόνι της ΠΑΕ και άλλος ένας που έχει δεσμευτεί να χρηματοδοτήσει με ίδια κεφάλαια την κατασκευή ενός νέου, υπερσύγχρονου, γηπέδου χωρίς να έχει καμία συμμετοχή σε «ασπρόμαυρη» αθλητική εταιρεία!
Προφανώς είναι λογικό να παρατηρείται αμηχανία και σύγχυση στις αντιδράσεις του κόσμου του ΠΑΟΚ, καθώς δεν έχει ξαναζήσει παρόμοιες καταστάσεις, ωστόσο, για τον υγιώς σκεπτόμενο κόσμο δεν υφίσταται λόγος διχασμού. Το αντίθετο. Ο ΠΑΟΚ είναι τυχερός γιατί πρώτη φορά στην ιστορία του βλέπει να υπάρχει ένας ανταγωνισμός προς τα επάνω. Υπάρχει ο Ιβάν Σαββίδης, που έχει ταυτίσει την παρουσία του με την εποχή των τίτλων στον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ, που έχει γίνει πλέον ισότιμος ανταγωνιστής των μεγάλων της Αθήνας και πλέον και ένα τεράστιο οικονομικό μέγεθος όπως ο Μυστακίδης που μπορεί να οδηγήσει τον «Δικέφαλο του βορρά» στη νέα εποχή με ένα καινούργιο ποδοσφαιρικό στάδιο. Πολλοί στέκονται στο αν ο Ερασιτέχνης λειτούργησε σωστά σε σχέση με τον Σαββίδη, σε ό,τι αφορά τις επαφές του με τον Μυστακίδη για τη Νέα Τούμπα. Αυτό είναι ένα ζήτημα προς συζήτηση, αλλά το πιο μεγάλο είναι η ίδια η πρόταση Μυστακίδη. Ενα τεράστιο ποσό περίπου 150 εκατομμυρίων διαθέσιμο για να πετύχει ο ΠΑΟΚ τη μεγαλύτερη πρόκληση της ιστορίας του. Μπορούσε στ’ αλήθεια να το αγνοήσει ο πρόεδρος του Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ, Θανάσης Κατσαρής, όταν ο ίδιος ο Σαββίδης ζητά χρόνο και συμπαίκτη τη δεδομένη χρονική περίοδο;
