Μετακινούμενος θίασος

Τα καθημερινά σούρτα φέρτα των βουλευτών της Αριστεράς που ανακαλύπτουν ότι «η προωθητική δύναμη» του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ εξαντλήθηκε είναι η αποκρουστική εικόνα της αποσύνθεσης που συντελείται σε όλο το αριστερό φάσμα.

Εικόνα που προκαλεί αμηχανία και θλίψη στον κόσμο της Αριστεράς. Εκείνο τον κόσμο που άντεξε ή και επικρότησε τις υποκλίσεις που οι ίδιοι σημερινοί διαφωνούντες έκαναν πριν από δύο χρόνια στον Κασσελάκη. Τον ίδιο κόσμο που αργότερα υπέστη πρωτοφανή επίθεση και ασφυξία για να μην μπει στο συνέδριο του Νοεμβρίου 2024, όταν είχε ήδη αποφασιστεί η αποκαθήλωση του αμερικανοφερμένου, ο οποίος προηγουμένως είχε επιχειρήσει να μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ στο νέο «τίποτε», με τις ευλογίες πρωτοκλασάτων στελεχών που λίγο μετά θα τον αφαιρούσαν από τη φωτογραφία.

Αραγε πόσα μπορεί να αντέξει ο αριστερός που ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ όταν κάθε μέρα βλέπει το κόμμα με έναν βουλευτή να μπαίνει στην αίθουσα αναμονής από όπου ως ανεξάρτητος πια –γιατί ελάχιστοι αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τον βουλευτικό μισθό– ελπίζει ότι θα δεχτεί χρίσμα εκλεκτού για την ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς; Ξεροσταλιάζουν κάποιοι έστω και για ένα νεύμα από τον αρχηγό της ανερχόμενης ΕΛΑΣ. Εικόνα θλιβερή σε μια περίοδο που όλο και περισσότεροι πολίτες αμφισβητούν εμφατικά για πρώτη φορά ύστερα από μια επταετή διακυβέρνηση τις πολιτικές Μητσοτάκη. Αραγε τι είναι αυτό που κάνει αυτόν τον μετακινούμενο θίασο να πιστεύει ότι θα επιβραβευτεί από το εκλογικό σώμα;