Παραταχθείτε, ανέτειλε η εβδομάδα της τελικής μάχης για την ανακήρυξη του φετινού βασιλιά στο ευρωπαϊκό μπάσκετ! Μια στιγμή, γιατί δεν γράφεις, απλά, σε… άψογα ελληνικά, «Του final four φτάνει η ώρα!»; Μα, γιατί η διατύπωση συνάδει με τις υπόλοιπες παρατηρήσεις του σχολίου ονόματι «Ανω-Κάτω»! Κυριολεκτικά άνω-κάτω το μπάσκετ, γενικότερα η σύγχρονη ζωή και εδώ είναι το τραγικό, η επιβολή παρόμοιων, άνω-κάτω λοιπόν, καταστάσεων από οικονομικά κέντρα με μόνο τους ενδιαφέρον το συνεχές κέρδος με κάθε τρόπο, έχει αποκτήσει τη συναίνεση-αποδοχή των πολιτών-οπαδών. Συμμετέχουν λες και πρόκειται για την πλέον φυσιολογική πραγματικότητα, κυρίως σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Τις πλέον κερδοφόρες επιχειρήσεις με πρόσχημα τον αθλητισμό!
Θα προκριθούν στο φάιναλ φορ, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός; Ομάδες αποτελούμενες από παίκτες-μισθοφόρους με αποστολή τους τη δικαίωση του οικονομικού κύκλου επιχειρηματικής δραστηριότητας των προέδρων. Πού είναι ο ικανός αριθμός Ελλήνων παικτών στις συνθέσεις τους, την παρουσία των οποίων θα καρπωθούν οι εθνικές ομάδες; Μα, αυτό προϋποθέτει όραμα ανάπτυξης και όχι στυγνό στόχο επίτευξης της διάκρισης ώστε να γεμίζουν τα ταμεία από χορηγίες, διαφημιστικά έσοδα.
Παράλληλα, στο ποδόσφαιρο της υποτελούς, σε κάθε είδους ξενόφερτες πρακτικές, όσες σπάνια έχουν σχέση με τις εγχώριες συνθήκες-ανάγκες, Ελλάδας, αλλεπάλληλα ντέρμπι και όχι μόνο για «play of, play out». H ύπαρξη επιπλέον αγωνιστικής διαδικασίας, επίσης δεν έχει δημιουργικό κριτήριο, είναι αποτέλεσμα της τηλεοπτικής εισβολής, άρα της επιδίωξης, αν είναι δυνατόν υπέρογκου, κέρδους. Τα συνεχή παιχνίδια αφαιρούν τη γοητεία της προσμονής του σημαντικού παιχνιδιού, παίκτες δεν εξυπηρετούν το απόν ελκυστικό θέαμα ευρισκόμενοι στα βιολογικά όριά τους (ή πάνω από αυτά!). Υπάρχουν φωνές «Μειώστε αριθμό ομάδων, παιχνιδιών στις εθνικές κατηγορίες!».
Κι εσύ με την παρουσία σου στην εξέδρα εξυπηρετείς τον ίδιο αγωνιστικό χυλό, μόνο και μόνο για να εκτονωθείς! Κατάλαβες;
