Αυτό το κακό που άφησε ο Covid, τι θα το κάνουμε; Όλα έγιναν τηλεοπτικά: η κουλτούρα, η συμπεριφορά, η σκέψη, η παρουσία, ο λόγος, η ίδια η ύπαρξη. Το βλέπεις στα θέατρα, που νομίζεις πως ο θεατής είναι έτοιμος να πατήσει το τηλεκοντρόλ να πάει στην παρακάτω σκηνή, το βλέπεις στην καθημερινότητα (όπως χουντική έχει γίνει η αισθητική της TV, ακριβώς το ίδιο ισχύει και στο κάθε μέρα μας), το βλέπεις στην πολιτική. Δεν θα πάω καν στα της Ελλάδας – εδώ μιλάμε για φωσκολιάδα ολκής και μάλιστα κακογυρισμένη. Θα το πιάσω στην γκλομπαλιτέ του, μπας και φανεί η μπαναλιτέ του…
Ο Ντόναλντ Τραμπ πάντα έτσι ήταν, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως έτσι είναι οι πρόεδροι: κάνει έναν αισχρό πόλεμο, στηρίζοντας έναν εγκληματία, και τσιρίζει όχι ως πρόεδρος μιας υπερδύναμης που εμπλέκεται σε πόλεμο, αλλά ως άνθρωπος που κρατάει μικρόφωνο σε ριάλιτι γεωπολιτικής, όπου οι βόμβες είναι ατάκες, οι λαοί κομπάρσοι και το πετρέλαιο το μεγάλο έπαθλο! «Θα αναλάβουμε τον πλήρη έλεγχο των αγορών πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιράν, όπως ακριβώς κάναμε με τη Βενεζουέλα» είπε. «Και αν το Ιράν δεν συμφωνήσει, τότε θα το κάνουμε σκόνη!» ξαναείπε.
Ποια προσχήματα; Ούτε καν! Καμία αμερικανική δικαιολογία περί «δημοκρατίας», «σταθερότητας», «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» ή «παγκόσμιας ασφάλειας». Ο Τραμπ το λέει ξεκάθαρα: το θέμα είναι ποιος θα ελέγχει την ενέργεια.
