Στις αρχές του χρόνου ο περιφερειάρχης Ηπείρου χάρισε στους δημοσιογράφους που εργάστηκαν τις ημέρες της Πρωτοχρονιάς, «τιμής ένεκεν», ένα αντίγραφο αρχαίου νομίσματος από τον θησαυρό της αρχαίας Δωδώνης και την εμβληματική αναφορά «Απειρωτάν». Η «άπειρος χώρα», η Ηπειρος, περιγράφεται ήδη από τα αρχαία χρόνια ως μια τεράστια περιοχή, αν και στον χάρτη δεν αποτελεί παρά μια μικρή εστία της βαλκανικής ενδοχώρας.
Πριν από δύο εβδομάδες, η πτώση ενός εκπαιδευτικού αεροπλάνου που κατέληξε σε τραγωδία με την απώλεια του πιλότου στα βουνά της Πίνδου, όχι πολύ μακριά από τα Ιωάννινα, έδειξε σε μια δεύτερη ανάγνωση και τι σημαίνει η δύναμη του χώρου, αυτές οι τεράστιες εκτάσεις που νομίζουμε ότι είναι δίπλα μας, προσβάσιμες, αλλά από κοντά αποκαλύπτεται ότι είναι σχεδόν αδύνατο να τις προσεγγίσεις. Με μια πολύ μεγάλη επιχείρηση και την προσφορά εκατοντάδων ανθρώπων, έπειτα από τέσσερις ημέρες έγινε δυνατός ο εντοπισμός του αεροπλάνου που είχε πέσει σε μια χιονισμένη πλαγιά. Κι αυτό που διέκρινες όλες αυτές τις ημέρες της αγωνιώδους αναζήτησης είναι ότι πλέον ο τόπος είναι έρημος από ανθρώπους.
Αυτή η δεύτερη ανάγνωση πάνω σε ένα δραματικό γεγονός που σε ταρακουνάει, σε οδηγεί και στην ανακάλυψη του τόπου που είναι μεν πανέμορφος, που γίνεται σταδιακά ένας εξαιρετικός τουριστικός προορισμός, δεν παύει όμως να είναι πια κι ένας τόπος, όπως το σύνολο σχεδόν της ελληνικής ενδοχώρας, στον οποίο έχουν μείνει λίγοι μόνιμοι κάτοικοι. Είναι σαν να έχει μεταφερθεί όλη η χώρα στις πόλεις που, ανέτοιμες και χωρίς υποδομές, δέχονται συνέχεια νέο κόσμο.
Κι αυτό είναι πια κι ένα μεγάλο κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα, για το οποίο φαίνεται ότι δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτα ως οργανωμένη Πολιτεία. Η «αποκέντρωση» μοιάζει κι αυτή μια ξεχασμένη πολιτική από τα «αρχαία» χρόνια της δεκαετίας του 1980.
