Αυτό που ο Αντώνης Σαμαράς, δυστυχώς για τον ίδιο, δεν κατάλαβε είναι ότι τις εκλογές δεν τις επέβαλε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά ο ελληνικός λαός. Αυτό δημιούργησε απλώς τις κατάλληλες συνθήκες και προϋποθέσεις, ώστε οι κάλπες να στηθούν πρόωρα και αναμφίβολα πιστώνεται αυτή την επιτυχία.
Ομως τα μηνύματα για τον δρόμο προς τις κάλπες, όπως αυτά εκπέμπονται από κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης και στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού, κάθε άλλο παρά δημιουργούν την ελπίδα ότι η πολιτική ατμόσφαιρα θα διέπεται από πολιτικό πολιτισμό. Οι εμφύλιες διαμάχες που καταγράφονται πλέον στα κατεστημένα κόμματα εξουσίας και οι προσπάθειες των επικεφαλής τους να επιβιώσουν πολιτικά, δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας.
Ο Αντ. Σαμαράς, ηττημένος από τις ίδιες τις επιλογές του, αισθάνεται την ανάσα των επίδοξων διαδόχων του, αφού η άτυπη μάχη της διαδοχής έχει ήδη αρχίσει. Δίπλα του η ακροδεξιά ομάδα, στην οποία έδωσε ελαφρά τη καρδία πολιτικό προβάδισμα, αισθάνεται το έδαφος να τρέμει κάτω από τα πόδια της.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, έχοντας οδηγήσει το ιστορικό Κίνημα στο ναδίρ της πολιτικής του αυτοεκτίμησης, διαγκωνίζεται με τον πρώην πρόεδρο Γ. Α. Παπανδρέου ποιο από τα δύο κομμάτια θα καρπωθεί τα ισχνά δημοσκοπικά ποσοστά του. Πόλεμος μέχρι τελικής πτώσεως, άσχετα αν και οι δύο τραβούν την οδό της απωλείας…
Για να επιβιώσουν Σαμαράς και Βενιζέλος προσπαθούν να «μεταβιβάσουν» την πολιτική και κομματική κρίση τους στους απέναντι. Προβάλλοντας ως απόλυτο εχθρό τον ΣΥΡΙΖΑ, στοχοποιούν την κοινωνία, τη διαφορετική άποψη, επισείουν το φόβητρο της Αριστεράς, επαναφέρουν εμφυλιοπολεμικά συνθήματα και πρακτικές, τα δίνουν όλα για την προσωπική τους επιβίωση. Ελπίζουν στην ακραία πόλωση, σε έξωθεν συμμάχους, στην ενεργοποίηση φοβικών συνδρόμων, αδιαφορώντας για την οικτρή κατάσταση της κοινωνίας.
Αγνοούν όμως τη δύναμη των πολιτών, το αισθητήριο που διαθέτουν ώστε να ξεχωρίζουν ποιος τους απειλεί και ποιος τους κοροϊδεύει. Και οι πολίτες απαιτούν επιχειρήματα και όχι συνθήματα, συγκεκριμένες προτάσεις και όχι φτηνές ρητορείες, λόγο που πείθει και ανοίγει προοπτικές και όχι κινδυνολογία και εκφοβισμό. Και θα το αποδείξουν στις κάλπες.
