Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Στην Ελλάδα γενικώς και στην Ελλάδα των Μνημονίων ειδικώς, ήταν πάντοτε αμαρτωλή ιστορία η πρόσληψη συμβούλων τής εκάστοτε κυβέρνησης για θέματα πίσω από τα οποία υπήρχαν χρήμα και ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Οι σύμβουλοι έκαναν μια καλή κι επικερδή επένδυση, με την ανοχή αν όχι τη στήριξη των δανειστών, ενώ τον λογαριασμό άμεσα και μακροπρόθεσμα, τον πλήρωνε ο ελληνικός λαός.

Η περιβόητη υπόθεση του PSI το 2012, με σύμβουλο την εξίσου διαβόητη Lazard, υποτίθεται πως έφερε ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους το οποίο, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, υπολογίζεται στα 137,9 δισ. ευρώ. Στην πράξη όμως, όπως η ίδια η Κεντρική Τράπεζα της χώρας ομολογεί, «το καθαρό τελικό αποτέλεσμα όλων των συναλλαγών ήταν η μείωση του χρέους εντός του 2012 μόνο κατά 51,2 δισ. ευρώ».

Ταυτόχρονα οι επιπτώσεις στο εσωτερικό της χώρας ήταν άμεσα και μακροπρόθεσμα περισσότερο οδυνηρές. Το ασφαλιστικό σύστημα, για παράδειγμα, χρεοκόπησε από το κούρεμα των κρατικών ομολόγων που είχε στην κατοχή του. Η Lazard, βεβαίως, για τις… υπηρεσίες της έβαλε στα χρηματοκιβώτιά της 25 εκατ. ευρώ και οι δανειστές ούτε που ενοχλήθηκαν, αφού αυτοί οργάνωσαν το PSI ώστε να εξελιχθεί όπως εξελίχθηκε.

Ολα τα προαναφερόμενα η κυβέρνηση τα γνωρίζει καλά. Αυτή τα κατήγγελλε, ως αντιπολίτευση, προτείνοντας μάλιστα στις προηγούμενες κυβερνήσεις, αντί να παίρνουν συμβούλους από το εξωτερικό, να αξιοποιήσουν τις υπηρεσίες και το επιστημονικό δυναμικό του ελληνικού Δημοσίου.

Το περασμένο, όμως, Σάββατο, μια νέα πράξη νομοθετικού περιεχομένου προβλέπει ότι το Κυβερνητικό Συμβούλιο για Οικονομική Πολιτική μπορεί να εξουσιοδοτήσει τον αντιπρόεδρο Γιάννη Δραγασάκη και τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο να προσλάβουν με απευθείας ανάθεση στρατιές συμβούλων για την υποστήριξη της διαπραγμάτευσης με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Προφανώς αυτοί που θα προσληφθούν θα συγγράψουν το νέο Μνημόνιο. Η κυβέρνηση οφείλει να διευκρινίσει αν θα ακολουθήσει την πεπατημένη των προκατόχων της ή αν σκοπεύει να πράξει διαφορετικά.