Εσωκομματική σύγκρουση

Το κλίμα που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ μετά την υπογραφή της συμφωνίας με τους δανειστές χαρακτηρίζεται εμφυλιοπολεμικό σε όλα τα επίπεδα. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουν οι καλά γνωρίζοντες τα εσωκομματικά του. Σε επίπεδο ηγεσίας η πλειοψηφία των μελών της Κ.Ε. του κόμματος αντιτάσσεται στη συμφωνία, ενώ η βάση φέρεται να «βράζει».

Ολες οι διαχωριστικές γραμμές σε επίπεδο ιδεολογίας και πολιτικής κατεύθυνσης, οι οποίες το προηγούμενο διάστημα βρίσκονταν σε λανθάνουσα κατάσταση –καθώς είχε βρεθεί ο συνεκτικός κρίκος που οδήγησε το κόμμα της Αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία– μετά την υπογραφή της συμφωνίας επανήλθαν στο προσκήνιο.

Η αλήθεια όμως είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν ξεπέρασε την πολυσυλλεκτικότητά του, μολονότι έγινε ενιαίο κόμμα για να παραμεριστεί το εμπόδιο του εκλογικού νόμου, ο οποίος μόνο σε ενιαία κόμματα –εφόσον έρχονται πρώτα σε εκλογική δύναμη– δίνει το «δώρο» των 50 εδρών.

Δεν είχε τον χρόνο να το πράξει, εκτιμούν κάποιοι, αν και δεν είναι καθόλου βέβαιο πως μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο, με δεδομένη την ιστορία της συγκρότησής του…

Από τις στήλες αυτές έχουμε γράψει –σε ανύποπτο χρόνιο– πως το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν η έλλειψη της πολιτικής ενότητάς του, την οποία –όπως αποδεικνύει η σκληρή πραγματικότητα– μόνο πρόσκαιρα απέκτησε. Η συμφωνία με τους δανειστές φαίνεται όμως ότι τα τίναξε όλα στον αέρα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως στη φύση και στην κοινωνία δεν γίνεται ανεκτό το κενό. Η αναταραχή στο κυβερνητικό κόμμα, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα και οι διαχωριστικές γραμμές πολιτικής και ιδεολογιών που εμφανίζονται σήμερα θα παραχωρήσουν τη θέση τους σε νέες ισορροπίες, νέες εσωτερικές συμμαχίες και μια νέα πολιτική έκφραση ενότητας. Το ερώτημα είναι αν αυτή η νέα ενότητα θα γέρνει προς τα αριστερά.

Η συμφωνία με τους δανειστές γέρνει τη ζυγαριά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η διαχείρισή της –εφόσον υπάρχουν περιθώρια– θα κρίνει το τελικό αποτέλεσμα και την πορεία της ίδιας της κυβέρνησης.