«Η προσπάθεια ποινικοποίησης των αγώνων των εργαζομένων στα Λιμάνια, για την εργασιακή συνέχεια και την θεμελίωση θεσπισμένων εργασιακών σχέσεων, έπεσε στο κενό και απορρίφθηκε πανηγυρικά» τονίζει η ΟΜΥΛΕ με αφορμή την απόφαση του Πρωτοδικείου Πειραιά βάσει της οποίας απορρίφθηκε η αγωγή φορέων της κεντρικής Μακεδονίας με την οποία ζητούσαν από την δικαιοσύνη να κηρύξει «παράνομη και καταχρηστική» την απεργία της ΟΜ.Υ.Λ.Ε. η οποία στο μεταξύ είχε ανασταλεί.
«Οι εργαζόμενοι στον ΟΛΠ και στον ΟΛΘ έδωσαν έναν μαζικό και δυναμικό αγώνα, με τον οποίο ανέδειξαν την βασική διαφωνία τους στο ξεπούλημα των Λιμανιών και κατέδειξαν με όλους τους τρόπους το οικονομικό και πολιτικό έγκλημα που συντελείται στον χώρο των Λιμανιών. Πέρα, όμως, από αυτό οι εργαζόμενοι υπερασπίστηκαν την θεμελίωση των εργασιακών σχέσεων, μέσα από την διατήρηση του Γενικού Κανονισμού Προσωπικού (ΓΚΠ) και τον θεσμό των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων σε όλα τα επίπεδα» τονίζει η ΟΜΥΛΕ και προσθέτει πως «η προσπάθεια χαρακτηρισμού της απεργίας, ως παράνομης και καταχρηστικής, την ώρα μάλιστα που αυτή είχε ανασταλεί, αποτελεί πρόκληση».
«Είναι εμφανές ότι επεδίωξαν την λήψη και επιβολή «προληπτικών μέτρων» σε βάρος των εργαζομένων και ουσιαστικά την κατάργηση του κατοχυρωμένου συνταγματικά δικαιώματος της απεργίας» επισημαίνουν οι συνδικαλιστές, τονίζοντας ότι έτσι αντιλαμβάνονται κάποιοι την «εργασιακή ειρήνη».
«Οι φορείς της Θεσσαλονίκης, αντί να συνταχθούν με τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων, επέλεξαν να λειτουργήσουν ως «λαγοί» των Κινέζων και της Κυβέρνησης, στοχεύοντας στην πλήρη αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.
Αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά τα σχέδια όλων εκείνων που θέλουν να μετατρέψουν τους χώρους δουλειάς σε γκέτα, με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και να διαμορφώσουν ένα περιβάλλον εργασιακού μεσαίωνα. Ας καταλάβουν όμως κι αυτοί ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι πιόνια στη σκακιέρα των σχεδίων τους» αναφέρουν και προειδοποιούν ότι οι εργαζόμενοι στα Λιμάνια θα συνεχίσουν με υπευθυνότητα και αδιαπραγμάτευτη αγωνιστικότητα να υπερασπίζονται το δικαίωμα στη δουλειά, με θεσπισμένους κανόνες εργασίας μέσα από Κανονισμό Προσωπικού και με την πραγματική διατήρηση του θεσμού των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ).
