Ακρίβεια και ψηφοθηρία

Το φθινόπωρο του 2021, όταν οι τιμές άρχισαν να παίρνουν τον ανήφορο και η ακρίβεια χτυπούσε δυνατά την πόρτα των ελληνικών νοικοκυριών απειλώντας το πενιχρό εισόδημα των φτωχότερων από αυτά, η κυβέρνηση καθησύχαζε τους πάντες. Πρόκειται για πρόσκαιρο φαινόμενο, έλεγε ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του, από την άνοιξη του 2022 η κατάσταση θα εξομαλυνθεί…

Ελεγαν αυτά, ενώ γνώριζαν ότι το σενάριο της πρόσκαιρης ακρίβειας ήταν ένα από τα δύο που κυκλοφορούσαν τότε με τη σφραγίδα των μελετητών της οικονομίας. Το άλλο σενάριο έλεγε ότι η ακρίβεια είναι δομικό στοιχείο των οικονομικών σχέσεων που είχαν διαμορφωθεί σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία είχε ξεκινήσει το 2008 και συνεχίζεται ακόμη. Το δεύτερο αυτό σενάριο προειδοποιούσε ότι η ακρίβεια ήρθε για να μείνει. Κι αυτή η ανάλυση επιβεβαιώνεται διαρκώς ώς σήμερα, ενώ φαίνεται να έχει πολύ μέλλον μπροστά της. Ο πλανήτης και η χώρα μας βιώνουν μια μακρά περίοδο οικονομικής κρίσης, η οποία στον τομέα του πληθωρισμού εκδηλώνεται με εξάρσεις και υφέσεις.

Το βασικό στοιχείο αυτής της κρίσης είναι η υπερπαραγωγή κεφαλαίου, δηλαδή μέσων παραγωγής, εργατικής δύναμης και, φυσικά, προϊόντων. Αυτή η υπερπαραγωγή, ειδικά στα προϊόντα, σημαίνει πως είναι αδύνατο να απορροφηθούν από την κατανάλωση και κατά συνέπεια το χρήμα που γίνεται εμπόρευμα δεν μπορεί να ξαναγυρίσει πίσω ως κερδοφόρο χρήμα στην ολότητά του, παρά μόνο με την αύξηση των τιμών στα προϊόντα που καταναλώνονται.

Η πραγματικότητα αυτή επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο μέσω των στρεβλώσεων της αγοράς, δηλαδή των μονοπωλιακών καταστάσεων σε συγκεκριμένους τομείς της παραγωγής και του εμπορίου, με την ύπαρξη καρτέλ κ.ο.κ. Η πραγματικότητα αυτή δεν αντιμετωπίζεται με συμφωνίες αλλά με δραστικές παρεμβάσεις σε όλη την αλυσίδα της παραγωγής. Κι αυτό η σημερινή κυβέρνηση ουδέποτε το έπραξε και ουδέποτε θα το πράξει.

Αν η ακρίβεια αντιμετωπιζόταν με συμφωνίες κυρίων, αυτό θα μπορούσε να γίνει από την αρχή. Οχι μετά από πέντε χρόνια. Κι αν το μέτρο της κυβέρνησης να βάλει πλαφόν στο περιθώριο κέρδους είχε αποδώσει, δεν θα το καταργούσαν. Θα το διατηρούσαν ως μέτρο.

Οσο για τα υπόλοιπα που ανακοινώθηκαν χτες, ότι θα εφαρμοστούν από τον προσεχή Σεπτέμβρη, είναι φανερό πως πρόκειται για μία φούσκα μερικών μηνών έως ότου να φτάσουμε στις κάλπες. Αλλιώς γιατί να μην εφαρμοστούν από σήμερα; Και, το κυριότερο, γιατί δεν εφαρμόστηκαν πιο πριν; Εν κατακλείδι, πενία ψήφων τέχνας κατεργάζεται.