Κάτι που λείπει από τον δημόσιο διάλογο είναι οι ερωτήσεις… εξ αριστερών (αν μου επιτρέπεται η έκφραση). Καμιά φορά, μοιάζει ευκολότερο να βρεθεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στον ΣΚΑΪ, παρά απέναντι σε ερωτήσεις για τα προτάγματα και τις ιδέες της Αριστεράς.
Θα πάρουμε πίσω λιμάνια, δρόμους και αεροδρόμια, όπως πρότεινε ο Σκουρλέτης; Θα γυρίσει πίσω η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και θα αποδεσμευτεί το νεράκι από το Υπερταμείο, όπου εντάχθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ; Θα συνεχίσει να ψηφίζει υπέρ του Λάτση στο Ελληνικό και υπέρ των εξοπλισμών με τα Ραφάλ; Θα επιμείνει υπέρ των εξορύξεων και υπέρ του καταστροφικού νέου αεροδρομίου στην Κρήτη;
Είναι αντιπροσωπευτική για την ελληνική Αριστερά η εκπροσώπηση στη ευρωβουλή από Γεωργούλη, Κουντουρά και Πέτρο Κόκκαλη; Με αυτούς τους όρους θα εκλεγεί από τη βάση και η Κεντρική Επιτροπή;
Γενικά αλλάζει, εκ-παιδεύει, πείθει το κόμμα τον λαό στον οποίο απευθύνεται για τις αλήθειες και την αξία των ιδεών του ή προσπαθεί εκείνο να μοιάσει όσο γίνεται στον κατά βάση συντηρητικό «μεσαίο χώρο» για να αποσπάσει την ψήφο του;
Θα είχε ενδιαφέρον μία τέτοια συνέντευξη. Είναι θετικό να μπορείς να παίξεις μπάλα και στο γήπεδο του αντιπάλου, αρκεί να μην έχεις ξεχάσει τα κατατόπια και στο δικό σου γήπεδο.
