Η επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα με το σώμα του μνημείου παραμένει διαρκές αίτημα της ελληνικής πολιτείας το οποίο συγκεντρώνει την ομοθυμία όλων των Ελλήνων. Η πρεμιέρα του δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ «Η γυναίκα πίσω από τον Ελγιν», που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας στο Μουσείο Ακρόπολης, αφηγείται με τον δικό της τρόπο την περιπέτεια των Γλυπτών, με σκοπό να αφυπνίσει και να κινητοποιήσει τους πολίτες υπέρ του δίκαιου ελληνικού αιτήματος. Η ταινία, σε σενάριο και αφήγηση της Μιμής Ντενίση, αποτελεί καρπό συνεργασίας με τον γενικό διευθυντή του Μουσείου Ακρόπολης, καθηγητή Νικόλαο Χρ. Σταμπολίδη, ο οποίος καταθέτει με εύληπτο τρόπο την επιστημονική του οπτική γύρω από το ζήτημα. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Κατερίνα Ευαγγελάκου, από τις πιο ταλαντούχες και δραστήριες σκηνοθέτριες του σύγχρονου ελληνικού σινεμά.
Η ταινία στηρίζεται στις ιδιωτικές επιστολές που αντάλλαξε η Μαίρη Νίσμπετ, σύζυγος του λόρδου Ελγιν, με τον ίδιο και τη μητέρα της όπως αυτές παρατίθενται στο βιβλίο που εξέδωσε το 1926 ο δισεγγονός της, και κάποια στιγμή έπεσε τυχαία στα χέρια της Μιμής Ντενίση. Οι επιστολές είναι αποκαλυπτικές για το τρόπο που αποσπάστηκαν και φυγαδεύτηκαν τα Γλυπτά, αλλά πρωτίστως για το αρχικό τους σχέδιο να αποτελέσουν μέρος της ιδιωτικής συλλογής τους. Η κινηματογραφική αφήγηση παραθέτει ιστορικά γεγονότα, θέσεις επιστημόνων από την Ελλάδα και τη Βρετανία, ενώ εστιάζει και αποκαλύπτει πώς οργάνωσαν με κάθε λεπτομέρεια τη βίαιη αφαίρεση των Γλυπτών. Το τόσο ταιριαστό ζευγάρι των αρπάγων είχε από πολύ νωρίς κοινή πρόθεση τη βεβήλωση του μνημείου και την αρπαγή των Γλυπτών προκειμένου να κοσμήσουν το υπερπολυτελές κάστρο που οικοδομούσαν εκείνη την εποχή. «… είναι ένα κομμάτι όπου η μικροϊστορία αναπτύσσεται, διευρύνεται και γίνεται μακροϊστορία που εγγίζει και διαπερνά την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, την πολιτιστική μας κληρονομιά, την ίδια την ταυτότητά μας», είπε ο καθηγητής Νικόλαος Σταμπολίδης για την αλληλογραφία της Μαίρης Νίσμπετ. «Πρόκειται για μια ιστορία αλήθειας, όπου η λέξη α-λήθεια είναι το άλφα στερητικό της λήθης. Για μια ιστορία αρπαγής της ίδιας της ομορφιάς ενός μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς, που πέραν της υλικότητάς του εμπεριέχει νοήματα υψηλά για την ιστορία των Ιδεών όλης της Ανθρωπότητας. Η επιλογή του τρόπου διήγησης και παρουσίασης κάθε άλλο παρά τυχαία είναι», είπε ο Νικόλαος Σταμπολίδης και εξήγησε ότι η δύναμη της εικόνας είναι πολύ ισχυρότερη από τις επιστημονικές διαλέξεις και τις προσεγγίσεις των βιβλίων… «Το ευρύτερο κοινό σε όλη την υφήλιο δεν θα μπορούσε ποτέ να κρατήσει μέσα του ουσία και λεπτομέρειες με την ενάργεια και τη δύναμη που μπορεί να το πράξει η δημιουργία της εικόνας και του λόγου, αγαστά συνταιριασμένων σε ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, όπως το σημερινό, όπου η ιστορικότητα του τότε και η σύγχρονη ματιά των επιχειρημάτων τού σήμερα, όχι μόνον από Έλληνες αλλά και ξένους ειδικούς, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που αποτυπώνεται ανεξίτηλα στο μυαλό και στην καρδιά των ανθρώπων σε όλα τα μήκη και πλάτη όπου η ταινία αυτή πρόκειται να προβληθεί».
Απαστράπτουσα και συγκινημένη η Μιμή Ντενίση αφιέρωσε το ντοκιμαντέρ στην Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία καταθέτει την άποψή της. Οπως είπε, το είδος του δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ δεν το συνηθίζουμε στην Ελλάδα «γιατί είναι πολύ σύνθετο και δύσκολο. Πρέπει να δημιουργήσεις μια ταινία με ηθοποιούς, σκηνικά, χώρους, για να αφηγηθείς τη ζωή κάποιου, στη συγκεκριμένη περίπτωση το κακούργημα του Ελγιν, και παράλληλα πρέπει να έχεις τους ειδικούς που θα αναλύσουν αυτά που λες μέσα στο φιλμ. Αυτό, λοιπόν, το καθιστά, εκτός από πολύ δύσκολο, που απαιτεί πολλούς ανθρώπους να συνεργαστούν, και ιδιαίτερα πολυδάπανο».
Η ίδια ευχαρίστησε την παραγωγό της Έλενα Χατζηαλεξάνδρου, τη σκηνοθέτιδα Κατερίνα Ευαγγελάκου και κυρίως τον γενικό διευθυντή του Μουσείου Ακρόπολης, «που αν δεν υπήρχε η στήριξη και η παρουσία του στο ντοκιμαντέρ δεν θα είχε ούτε το ίδιο κύρος ούτε την ίδια αξία». Οπως είπε, όσα ανακάλυψε η ίδια μέσα από την έρευνα -με τη βοήθεια ιστορικών- ο Νικόλαος Σταμπολίδης «τα αναλύει με τον μοναδικό του τρόπο και κάνει και τον πιο αμαθή να συνειδητοποιήσει πόσο βάρβαρο και άδικο ήταν αυτό που έγινε εις βάρος της Ελλάδας».
Το ντοκιμαντέρ ζωντανεύει τα γεγονότα που εξελίχθηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα με πλούσια δραματοποίηση, χρήση animation και μουσικής, ενώ παραθέτει απόψεις ειδικών ανάμεσα στις οποίες της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, της αρχαιολόγου Έλενας Κόρκα, της ιστορικού Μαρίας Ευθυμίου αλλά και προσωπικοτήτων από την Αγγλία, όπως οι: Lord Simon Woolley μέλος της Βουλής των Λόρδων και ακτιβιστής, Stephen Fry ηθοποιός, συγγραφέας και τηλεπαρουσιαστής, Martin Sherman δραματουργός, σεναριογράφος, Victoria Hislop συγγραφέας, Kevin Featherstone καθηγητής Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών.
Μαζί τους και η Τουρκάλα αρχαιολόγος Zeynep Boz η οποία αναλύει τα γεγονότα γύρω από το περίφημο φιρμάνι που, όπως έχει αποκαλυφθεί, δεν δόθηκε ποτέ από την Οθωμανική Πύλη.
Στους δραματοποιημένους ρόλους εμφανίζονται οι Λευτέρης Ζαμπετάκης, Μαρία Εγγλεζάκη, Μιχάλης Μαρίνος, Δημήτρης Κουρούμπαλης, Νέιθαν Τόμας, Ντάνκαν Σκίνερ και Μανώλης Γεραπετρίτης.
Στην κατάμεστη αίθουσα του Μουσείου Ακρόπολης την προβολή παρακολούθησαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, η τέως Πρόεδρος Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας, η υφυπουργός Τουρισμού Έλενα Ράπτη,ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κώστας Μουτζούρης, η Ηρώ Σαΐα, ο διευθυντής της «Εφ.Συν.» Σωτήρης Μανιάτης, αρχαιολόγοι, καλλιτέχνες κ.ά. Προσκεκλημένοι ήταν επίσης ο Παύλος Ντε Γκρες και η μητέρα του Άννα-Μαρία οι οποίοι αφίχθησαν μετά τον κ. Τασούλα προκαλώντας σχόλια καθώς ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας είναι εκείνος που βάσει πρωτοκόλλου φτάνει τελευταίος.
Ηχηρή η απουσία της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη.
