Κακά τα ψέματα. Στην ελληνική κοινωνία τη δεδομένη χρονική στιγμή, το πρόβλημα που «καίει» περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο είναι η ακρίβεια. Η κυβέρνηση έχει αποτύχει πλήρως στο να αντιμετωπίσει το ζήτημα και όσο και να επικαλείται εξωγενείς παράγοντες, όπως οι πόλεμοι διεθνώς, η αλήθεια είναι ότι στο θέμα του πληθωρισμού έχει χάσει την μπάλα (μου αρέσει η έκφραση, λόγω της ιδιότητας του αθλητικού συντάκτη).
Ειδικά για οικογένειες που έχουν παιδιά σε ηλικία πανελλαδικών εξετάσεων, τα έξοδα είναι ασύλληπτα και αν δεν υπάρχει από πίσω η ασπίδα του παππού και της γιαγιάς, η διετία Β’ και Γ’ Λυκείου είναι περίοδος σκληρής δοκιμασίας. Η πλάκα είναι ότι οι πολιτικοί συχνά-πυκνά αναρωτιούνται γιατί η υπογεννητικότητα χτυπάει κόκκινο στη χώρα και κανείς δεν έχει κάνει την απλή σκέψη: όταν ένα παιδί βλέπει τους γονείς του να αγκομαχούν να τα φέρουν βόλτα στην καθημερινότητα, γιατί να βάλει στόχο να κάνει τη δική του οικογένεια όταν μεγαλώσει;
Το πιθανότερο να συμβεί, όπως και γίνεται εδώ και χρόνια, είναι να αρχίσει από νωρίς να σκέφτεται να φύγει στο εξωτερικό, εκεί όπου τα πτυχία που με τόσο κόπο παίρνει έχουν ουσιαστικό αντίκρισμα και του εγγυώνται ποιότητα ζωής. Η ακρίβεια είναι, για τον μέσο Έλληνα πολίτη, ο βασικότερος λόγος αλλαγής κυβέρνησης και όσο ο πρωθυπουργός επικαλείται ως επιχείρημα την αύξηση των μισθών απομονώνοντάς την από τη συνολική οικονομική κατάσταση τόσο πιο γρήγορα θα έρθει.
