ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Αθηνά Κουφοπάνου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μέσα από ανάβλυσμα εικόνων από ένα άσπρο αέρινο νάιλον σαν πέπλο που πλάθει μορφές παρακολουθούμε την ιστορία της δούκισσας της Πλακεντίας. Ηταν μια γυναίκα-σύμβολο. Την υποδύεται η Μαρία Κίτσου.

Σοφί ντε Μαρμπουά Λεμπρέν ήταν το όνομα της δούκισσας. Μια Αμερικανογαλλίδα που αγάπησε υπερβολικά την Ελλάδα. Η οικονομική βοήθεια που πρόσφερε ήταν τεράστια από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του ελληνικού κράτους.

Μ’ αυτό το άσπρο πέπλο γεωμετρούσε τη ζωή της. Τον κόσμο. Την ιστορία του τόπου μας.

Σαν κύμα, σαν άνεμος, σαν θάλασσα η Μαρία Κίτσου, ως δούκισσα, περιγράφει τις μέρες της, τα χρόνια πώς έρρεαν, τα όνειρά της, τα τοπία, τους ανθρώπους, τις περιπέτειες της ζωής της. Αυτό το αίμα της μνήμης γίνεται πράξη αντίστασης, άρνησης, εξέγερσης, ύμνος στην ελευθερία.

Αλλοτε το πετάει ψηλά και μοιάζει με σύννεφο, όπως ήταν και η ζωή της. Οταν η μονάκριβη κόρη της, η Λίζα, αρρωσταίνει από υψηλό πυρετό, νιώθεις τις σταγόνες της αγωνίας του πόνου της. Και μετά ο θάνατος. Οι κραυγές της, η οδύνη μπροστά στο άψυχο κορμάκι της κόρης.

Μοιρολόι

Εδώ η ηθοποιός ενώθηκε με το θεϊκό. Θυμίζει το μοιρολόι της Παναγίας μπροστά στον σταυρό του Ιησού. Μόνο η Μαρία Κίτσου θα μπορούσε να αποδώσει τόσο πειστικά αυτόν τον ρόλο. Διασχίζει θάλασσα για να μεταφέρει από τη Συρία το νεκρό κοριτσάκι της.

Τελευταία επιθυμία του παιδιού της ήταν να τη θάψει στην Ελλάδα. Για να μην την αποχωριστεί -λένε ότι οι ψυχές είναι οι σκιές των νεκρών- την ταριχεύει και την τοποθετεί σε μια ανοιχτή σαρκοφάγο στο υπόγειο του σπιτιού της που το μετέτρεψε σε μικρό παρεκκλήσι. Στο τέλος σκίζοντας το λευκό πέπλο σε μικρά κομματάκια βλέπει ο θεατής τα θραύσματα της ζωής της τραγικής δούκισσας. Ηταν το τελευταίο της πέρασμα από τους βυθούς της μνήμης και της αλήθειας της.

Γι’ αυτόν τον απαιτητικό μονόλογο διάλεξε ο ευφυής Γιώργος Νανούρης τη Μαρία Κίτσου. Αυτός ο σπουδαίος σκηνοθέτης που με απλό, λιτό τρόπο μεταμορφώνει τη σκηνή και την ηθοποιό σε πολλούς ρόλους. Και μας μαγεύει.

Η διασκευή, η μουσική επιμέλεια, οι φωτισμοί και τα σκηνικά είναι επίσης του Νανούρη. Η παράσταση παίζεται Τετάρτες και Πέμπτες στο θέατρο «Βεάκη» (Στουρνάρη 32), μέχρι τις 15 Ιανουαρίου.