Υστερα από 20 χρόνια γάμου ο 55άρης σύζυγος εγκαταλείπει την Αντζελα μ’ ένα σημείωμα: «Ερωτεύτηκα μια 25χρονη, θέλω διαζύγιο». Εκείνη καλείται να συνειδητοποιήσει το γεγονός και να τα βγάλει πέρα μόνη σ’ ένα δύσκολο καινούργιο ξεκίνημα ζωής.
«Το υπέροχό μου διαζύγιο» της Ιρλανδής Τζέραλντιν Αρον ερμηνεύει στο «Από Μηχανής Θέατρο» η Φαίδρα Δρούκα, μια παράσταση που έχει σκηνοθετήσει ο Κοραής Δαμάτης ενώ τη μουσική γράφει η Δήμητρα Γαλάνη. Ενα έργο με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και ζωντάνια, το οποίο παρακολουθεί τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις αποφάσεις και τις καινούργιες εμπειρίες μιας γυναίκας που βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή της ζωής της: στο αναπάντεχο διαζύγιο.
«Eργο έξυπνα γραμμένο, αληθινό, άμεσο, γλυκόπικρο» λέει ο Κοραής Δαμάτης. «Η ηρωίδα αυτοσαρκάζεται, τρομάζει, ψάχνει κάπου να στηριχτεί μετά την ανακοίνωση του μεσήλικα συζύγου ότι έχει ερωτευτεί μια Μεξικανούλα είκοσι πέντε χρόνων και θέλει διαζύγιο. Η Aντζελα, το πρόσωπο που ψυχογραφεί εξαιρετικά η συγγραφέας Τζέραλντιν Αρον, πρέπει πρώτα να μπει στη διαδικασία της συνειδητοποίησης του γεγονότος, στη δύσκολη παραδοχή του, και μετά να αρχίσει τις προσπάθειες να προσαρμοστεί στην καινούργια πραγματικότητα. Πράγματα δύσκολα, μιας και ο πολύχρονος, εσώκλειστος συζυγικός βίος έχει αποδυναμώσει τα θέλω και τα μπορώ μιας μαχητικής νεότητας στον μονόχρωμο βίο μιας εξαρτώμενης νοικοκυράς. Oμως, τελικά, η Αντζελα, παρά τις δυσκολίες που στην αρχή φαίνονται ανυπέρβλητες, κατορθώνει, χρόνο με τον χρόνο και μέρα με τη μέρα, να ξανακερδίσει τον εαυτό της, να ξαναθυμηθεί το χαμένο κορίτσι της νιότης της. Με σθένος και επιμονή βρίσκει τον δρόμο της -εκεί που δεν υπάρχει δρόμος τον φτιάχνει η ίδια- και ξαναμπαίνει στη ζωή, πιο ώριμη από πριν, πιο σίγουρη, έτοιμη να ξαναζήσει έναν μεγάλο έρωτα».
«Ο τίτλος, αντιφατικός και υπέροχος, οξύμωρος και γοητευτικός, κρύβει εικόνες, ήχους, μυρωδιές ζωής» λέει η Φαίδρα Δρούκα. «Διαβάζοντας το έργο ένιωσα αγάπη, αλήθεια, ζεστασιά, στενοχώρια, συμπάθεια, ανθρωπιά. Γέλασα πολύ, συγκινήθηκα πολύ. Σκέφτηκα πόσες γυναίκες έχουν βρεθεί στην ίδια ή χειρότερη θέση. Πόσο σκληρό είναι για μια γυναίκα που μέχρι πριν λίγο ήταν νέα, γοητευτική, όμορφη, θαρραλέα, γεμάτη όνειρα να βρίσκεται τώρα, στην επόμενη δεκαετία της ζωής της, μόνη. Ο,τι είχε κάνει ώς τώρα να ακυρώνεται μέσα σε μια στιγμή».
Η Αντζελα θα περάσει όλες τις δύσκολες φάσεις. Θα θέλει να πεθάνει αλλά δεν θα το τολμάει, θα θέλει να ζήσει αλλά δεν θα ξέρει πώς να το κάνει. Θα αφεθεί στη βοήθεια φίλων που προσπαθούν να τη βγάλουν από το σπίτι. Θα πάει σε κανονισμένα ραντεβού με μοναχικούς μεσήλικους που αναζητούν παρέα αλλά θα είναι απούσα. Θα ξαναγυρίσει στη μοναξιά, στην αποτίμηση λαθών, στον απολογισμό. Ο πρώην της, ύστερα από μια σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε, επιστρέφει με υποσχέσεις. Εκείνη σκέφτεται μήπως πρέπει να προσπαθήσει να διορθώσει τα πράγματα αλλά νιώθει φόβο, ανασφάλεια.
«Ολα αυτά τελειώνουν όταν η Αντζελα παίρνει τη ζωή της στα χέρια της» λέει η Φαίδρα Δρούκα. «Μεγάλη υπόθεση η εργασία! Μέσα απ’ αυτήν νιώθει ξανά δυνατή, ικανή, ότι προσφέρει, κυρίως σε εκείνη την ίδια. Στέκεται στα πόδια της, αποκτά χρήματα, αρχίζει να αγαπάει τον εαυτό της, να τον σέβεται. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο όπλο στον άνθρωπο από την αυτοεκτίμηση, μοιάζει σαν μια φωτεινή ένδειξη που μας ακολουθεί μέσα στη ζωή, στην καθημερινότητα, στη σχέση μας με τους άλλους. Το διαζύγιο, τελικά, μπορεί να σημαίνει κι άλλα πράγματα πέρα από τον πόνο. Μπορεί να σημαίνει ότι φεύγεις απ’ ό,τι σε ταλαιπωρεί, σε βασανίζει και σε προσβάλλει, από κάτι που δεν σου ταιριάζει, που δεν είναι αντάξιό σου. Ναι, μ’ αυτήν την έννοια πολλά διαζύγια για εκατομμύρια γυναίκες σ’ όλο τον κόσμο, στο τέλος της ημέρας, καταλήγουν να είναι υπέροχα…».
Info
Από Μηχανής Θέατρο/Πάνω Σκηνή (Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, τηλ.: 210-5232097). «Το υπέροχό μου διαζύγιο» της Τζέραλντιν Αρον. Μετάφραση: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου. Σκηνοθεσία – Σκηνικά – Κοστούμια: Κοραής Δαμάτης. Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη. Ερμηνεία: Φαίδρα Δρούκα. Σάββατο και Κυριακή στις 18.00.
