Ξανά στις αίθουσες, σε αποκατεστημένη έκδοση, το αντισυμβατικό road movie -βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα- «Παρίσι, Τέξας», μαζί με τα μελαγχολικά «Φτερά του έρωτα».
Παρίσι, Τέξας ★★★★½✰
(Paris, Texas, Δυτική Γερμανία, Γαλλία, Μεγ. Βρετανία, 1984, 147’)
- Σκηνοθεσία: Βιμ Βέντερς
- Ηθοποιοί: Χάρι Ντιν Στάντον, Ντιν Στόκγουελ, Ναστάζια Κίνσκι, Χάντερ Κάρσον
Σε μια πορεία που άγγιξε το μεγαλείο και τελευταία πειραματίζεται με το κενό, ο Βιμ Βέντερς σκηνοθέτησε, το 1984, την ωραιότερη ταινία του κι ένα από τα τελειότερα δείγματα του σύγχρονου σινεμά, ως ύφος, φιλοσοφία και ψυχοσύνθεση. Αυτή είναι η ιστορία του Τράβις, που βρίσκεται μόνος στη μέση του Τέξας, χωρίς ρίζες και χωρίς μνήμη, αλλά με μία μόνο ενστικτώδη πρόθεση: να βρει τη γυναίκα του, Τζέιν, και τον 7χρονο γιο τους.
Ο αδελφός του θα τον βοηθήσει σ’ ένα road movie που συμπυκνώνει αυτό που, αργότερα, μάθαμε να χαρακτηρίζουμε ως μοναξιά του 20ού αιώνα.
Σενάριο βγαλμένο από την americana του Σαμ Σέπαρντ, η Αμερική όπως την αγάπησε το ευρωπαϊκό βλέμμα του Βέντερς, με το απέραντο ξερό τοπίο και τις σκληρές, γεμάτα μυστικά πόλεις, η μουσική του Ράι Κούντερ και μια περιπλάνηση γεμάτη μελαγχολία, χιούμορ, πάθος και απόγνωση, σ’ έναν κόσμο πολύ μεγάλο για να τον κατοικήσεις μόνος.
Το «Παρίσι, Τέξας», που τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάνες, είναι η ταινία που γίνεται πιο πλούσια και πιο γοητευτική κάθε φορά που την ξαναβλέπεις – πόσω μάλλον τώρα που προβάλλεται στη μεγάλη οθόνη σε αποκατεστημένη έκδοση.
Τα φτερά του έρωτα ★★★★✰
(Der Himmel über Berlin, Δυτική Γερμανία, Γαλλία, 1987, 128’)
- Σκηνοθεσία: Βιμ Βέντερς
- Ηθοποιοί: Μπρούνο Γκαντς, Σολβέιγκ Ντομαρτέν, Οτο Σάντερ, Πίτερ Φολκ
Μετά από οκτώ χρόνια στην Αμερική, ο Βιμ Βέντερς επέστρεψε στη (Δυτική, ακόμα) Γερμανία κι έκανε μια ταινία αφιερωμένη στο Βερολίνο και τον γηγενή σκοτεινό ρομαντισμό του.
Ο ίδιος εμπνέεται από την ποίηση του Ρίλκε και τους αγαπημένους του σκηνοθέτες, τον Οζου, τον Τριφό και τον Ταρκόφσκι, όμως το φιλμ του είναι βαθιά ριζωμένο στον γερμανικό εξπρεσιονισμό και στην αίσθηση της εγγύτητας της ζωής με τον θάνατο.
Ο Ντάμιελ είναι ένας από τους φύλακες-αγγέλους που περιπλανώνται στην πόλη, αόρατοι, βλέποντας τον κόσμο ασπρόμαυρο. Παρατηρώντας μια όμορφη ακροβάτισσα, θα την ερωτευτεί και θα αποφασίσει να θυσιάσει τη φύση του, να γίνει θνητός για να τη συντροφεύσει.
Μελαγχολική, ερωτική, πανέμορφη και συγκινητική, με σκηνές που έχουν πια γίνει κινηματογραφικά εμβλήματα, αυτή είναι μια ταινία για την αθωότητα και το απόλυτο του έρωτα, για τα επώδυνα κενά ανάμεσα στην επιθυμία και την πραγματικότητα. Μια ταινία συνειδητά «τεχνική» που, παρ’ όλα αυτά, συγκινεί βαθιά και με διάρκεια. Τα «Φτερά του έρωτα» προβάλλονται σε αποκατεστημένη έκδοση.
Αγάπα με αν τολμάς ★★★✰✰
(Jeux d’ enfants, Γαλλία, 2004, 92’)
- Σκηνοθεσία: Γιαν Σαμιέλ
- Ηθοποιοί: Γκιγιόμ Κανέ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Ζιλ Λελούς
Στη γαλλική κουλτούρα η απλότητα είναι υπερτιμημένη και αυτή εδώ, μια από τις πιο ρομαντικές στιγμές του πρόσφατου γαλλικού σινεμά, είναι αισθητικά και συμβολικά «στολισμένη» σε κάθε της χιλιοστό, αφήνοντας ένα μόνο στοιχείο απλό: ότι ο έρωτας είναι το μεγαλύτερο ρίσκο στη ζωή.
Ενα παραμύθι για μεγάλους, ένα ενήλικο παιχνίδι που συνδυάζει το γκροτέσκο, το σκοτεινό και το αθώο είναι η ιστορία του Ζιλιέν και της Σοφί, που συμμαχούν ενάντια στον κόσμο στα 8 τους χρόνια και, για τις επόμενες τρεις δεκαετίες, θέτουν ο ένας στον άλλον όλο και πιο ακραίες προκλήσεις που αποδεικνύουν την αμοιβαία παθιασμένη αγάπη τους αλλά και την πίστη τους στο ολόδικό τους σύμπαν, το οποίο σταδιακά η ίδια τους η ακραία συμπεριφορά καταστρέφει.
Στην παράδοση του απολαυστικού σουρεαλισμού που συνδέει τον Ζακ Ντεμί με τον Ζαν-Πιερ Ζενέ, ο Γιαν Σαμιέλ στήνει ένα αυτοκαταστροφικό ερωτικό γαϊτανάκι για δύο, μεγαλόστομο, υπερβολικό και επιτηδευμένο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αποτελεί ένα πανέμορφο, συναρπαστικό στην παράνοιά του, γεμάτο μπερδεμένη αγάπη παραμύθι.
Ημέρα Ανεξαρτησίας: νέα απειλή
(Independence Day: Resurgence, ΗΠΑ, 2016, 120’)
- Σκηνοθεσία: Ρόλαντ Εμεριχ
- Ηθοποιοί: Λίαμ Χέμσγουερθ, Τζεφ Γκόλντμπλαμ, Μπιλ Πούλμαν, Τζαντ Χερς, Βίβικα Α. Φοξ, Μπρεντ Σπάινερ, Σαρλότ Γκενσμπούργκ, Τζέσι Ασερ, Μάικα Μονρό, Σίλα Γουόρντ
Δύο δεκαετίες έχουν περάσει και τίποτε δεν έχει αλλάξει, στο σύμπαν του Ρόλαντ Εμεριχ τουλάχιστον, όπου μια νέα επίθεση εξωγήινων απειλεί την ανθρωπότητα και, παρά το φαινομενικά παντοδύναμο διακρατικό σύστημα που έχει δημιουργηθεί, μόνο μια γενναία ομάδα ανδρών και γυναικών θα προσπαθήσει (και, ε, θα καταφέρει) να σώσει τον κόσμο. Νέο καστ, πιο εξελιγμένα εφέ, ίδια γεύση.
Ενας χαρισματικός άνθρωπος ★½✰✰✰✰
(Genius, Μεγ. Βρετανία, ΗΠΑ, 2016, 104’)
- Σκηνοθεσία: Μάικλ Γκράντατζ
- Ηθοποιοί: Κόλιν Φερθ, Τζουντ Λο, Λόρα Λίνεϊ, Νικόλ Κίντμαν, Γκάι Πιρς
Ο Μάικλ Γκράντατζ είναι ένα από τα πιο περίοπτα ονόματα στο θέατρο, ωστόσο ούτε αυτή η ικανότητά του και η φήμη, ούτε το μεγαλεπήβολο καστ, ούτε η ίδια η καταπληκτική πραγματική ιστορία που επιλέγει να αφηγηθεί αρκούν για να κάνουν την ταινία του να προσεγγίσει στο ελάχιστο την «ιδιοφυΐα» που αναλύει.
Η ταινία, βασισμένη στο βιβλίο του Α. Σκοτ Μπεργκ, καταγράφει τη σχέση του Μαξ Πέρκινς, του διασημότερου επιμελητή λογοτεχνίας στην ιστορία, με τον καταραμένο συγγραφέα Τομ Γουλφ, του «Γύρνα πίσω άγγελέ μου» και του «Ενας άντρας με τα όλα του», την επίδραση του Πέρκινς στη ζωή του Γουλφ, αλλά και στην αναγνώριση του Φιτζέραλντ και του Χέμινγουεϊ και, κυρίως, την εμβληματική σχέση αλληλεξάρτησης του ταλέντου και του υποστηρικτή του.
Παράλληλα, η ταινία καταπιάνεται με τη συναρπαστική καλλιτεχνική ζωή της Αμερικής του Μεσοπολέμου, με τη σύγκρουση της απογείωσης των τεχνών με την οικονομική καταστροφή και με προσωπικότητες που, παρότι λίγο γνωστές, καθόρισαν τους μύθους της νεότερης εποχής.
Εστω και προικισμένη με όλα αυτά τα αριστουργηματικά συστατικά, η ταινία δεν ξεπερνά, σκηνοθετικά, αφηγηματικά αλλά και ερμηνευτικά σε κάθε πλευρά, μια επιφανειακή τηλεοπτική μίνι σειρά που προδίδει το θέμα και τους συντελεστές της.
Ο κύριος Οβε ★★★½✰✰
(En man som heter Ove, Σουηδία, 2015, 116’)
- Σκηνοθεσία: Χάνες Χολμ
- Ηθοποιοί: Ρολφ Λάσγκαρντ, Μπαχάρ Παρς, Φίλιπ Μπεργκ, Ιντα Ενγκβολ
Ο σκηνοθέτης του «Διακοπές στην Ελλάδα» μεταφέρει στο σινεμά το ομότιτλο best seller του Φρέντρικ Μπάκμαν και φτιάχνει μια χαριτωμένη και τρυφερή, όσο και σχηματική ταινία για την ανάγκη του ανθρώπου για συντροφικότητα και αγάπη.
Ο 60χρονος κύριος Οβε είναι ο φόβος και ο τρόμος στον μικρό, περιποιημένο οικισμό όπου ζει: απαιτεί απόλυτη τάξη, πειθαρχία στους κανόνες, σεβασμό των τύπων και φροντίζει γι’ αυτό κάθε μέρα – άλλωστε δεν έχει κάτι άλλο να κάνει, ζει ολομόναχος, χήρος και συνταξιοδοτημένος.
Την ψυχαναγκαστική και μελαγχολική ματιά του για τη ζωή θα αλλάξει η άφιξη μιας οικογένειας στο συγκρότημα και, γνωρίζοντας την έγκυο Παρβανέ, ο κύριος Οβε θα αρχίσει να θυμάται τα κομμάτια της ζωής του που τον οδήγησαν στο στενόχωρο τώρα και να ανοίγει ξανά την καρδιά του στους ανθρώπους. Με στοιχεία απλοϊκότητας και γραφικότητας, η ταινία καταφέρνει, παρ’ όλα αυτά, να γοητεύσει με την τρυφερότητά της.
