Από χθες το απόγευμα η Ελίζ Ζαλαντό, η γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, κρατά στα χέρια της την καλλιτεχνική πορεία του θεσμού. Την ταυτότητά του.
Είναι απλό. Εληξε η προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τη θέση του διευθυντή, ήτοι του υπεύθυνου του καλλιτεχνικού προγράμματος, και είναι αποκλειστικά δική της δουλειά να επιλέξει και να εισηγηθεί στο Δ.Σ. τον καλύτερο. Το Δ.Σ. θα τον ψηφίσει (λογικό και απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία του θεσμού) και θα ακολουθήσει ο διορισμός του με τριετή θητεία, που μπορεί να ανανεώνεται.
Ο διευθυντής ή η διευθύντρια είναι το πιο «ενδιαφέρον» στέλεχος του φεστιβάλ, επειδή στην απόλυτη δικαιοδοσία του ανήκουν οι ταινίες που φιλοξενεί στο διαγωνιστικό και τα άλλα τμήματά του.
Είναι, λοιπόν, ευχάριστο που υπέβαλαν αιτήσεις σοβαρά πρόσωπα με προσόντα (σε αντίθεση με τη φτώχεια που επικράτησε στη διαδικασία ανεύρεσης του νέου γενικού διευθυντή στο Κέντρο Κινηματογράφου). Και την ίδια στιγμή είναι λυπηρό, γιατί από όλους αυτούς μόνον ένας μπορεί να επιλεχθεί. Η Ελίζ Ζαλαντό έχει, δηλαδή, δύσκολη και ευαίσθητη δουλειά να κάνει -ελπίζουμε σε συνεργασία με το Δ.Σ.-, από την οποία θα κριθεί το μέλλον και το νέο πρόσωπο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Τη θέση του διευθυντή διεκδικούν -ανάμεσα σε άλλους- τέσσερα γνωστά και με κύρος πρόσωπα του κινηματογραφικού χώρου. Πρόκειται για τον Μισέλ Δημόπουλο, τον Ορέστη Ανδρεαδάκη, τον Δημήτρη Κερκινό και τον Γιώργο Κρασσακόπουλο.
Οι δύο πρώτοι είναι οι πιο γνωστοί στο ευρύ κοινό χάρη στο παρελθόν που έχουν ακριβώς στη διεύθυνση φεστιβάλ. Και τι σύμπτωση, και οι δύο έχουν χρηματίσει κριτικοί κινηματογράφου στην «Αυγή».
● Ο Μισέλ Δημόπουλος είναι ο άνθρωπος που, εκτός πολλών άλλων επιτευγμάτων, κυριολεκτικά έστησε στα πόδια του και ανέδειξε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στον ζωντανό, διεθνή και πρωτοπόρο θεσμό που είναι σήμερα, ξεκινώντας σχεδόν από το μηδέν.
Ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνσή του το 1992, το διεθνοποίησε εν μέσω αντιδράσεων και το εκτόξευσε στην κορυφή των κρατικών πολιτιστικών θεσμών – ο Λούκος ακόμα δεν είχε έρθει.
Μεγάλοι ξένοι σκηνοθέτες, πλήθος θεατών, μια πραγματική μεταμόρφωση. Μέχρι που ήρθε το 2004 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και από τις πρώτες δουλειές του Κώστα Καραμανλή (υπουργού Πολιτισμού) και του υφυπουργού του Πέτρου Τατούλη ήταν η εκπαραθύρωση του Δημόπουλου (2005) μαζί με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, πρόεδρο του Φεστιβάλ.
Από τότε μέχρι σήμερα δεν έμεινε ανενεργός, οργάνωσε ποικίλα κινηματογραφικά γεγονότα, συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές ξένων φεστιβάλ, ενώ παράλληλα εργαζόταν στην ΕΡΤ ως σύμβουλος κινηματογραφικών θεμάτων και προγραμματιστής – αυτή την εποχή είναι μέλος της επιτροπής για το 1,5%.
● Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης είναι διευθυντής τού τόσο επιτυχημένου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, γνωστού μας ως «Νύχτες Πρεμιέρας», αλλά και του περιοδικού «Σινεμά». Είναι ο πάντα ανήσυχος άνθρωπος των καινοτομιών και των ανοιγμάτων.
Στα χέρια του οι «Νύχτες Πρεμιέρας» ενίσχυσαν τον νεανικό τους χαρακτήρα, τη σχέση τους με το ελληνικό σινεμά (ακόμα και του μικρού μήκους), ανοίχτηκαν στην κοινωνία (μέχρι και με αρχαιολογικά μουσεία συνεργάζονται) και στην πόλη της Αθήνας (ο θεσμός του Athens Open Air Festival ζωντάνεψε το αθηναϊκό καλοκαίρι σε δημόσιους, απρόβλεπτους χώρους).
● Ο Δημήτρης Κερκινός είναι ο μόνος της παρέας που δεν έκανε ποτέ το επάγγελμα του κριτικού, αν και έχει σπουδάσει κινηματογράφο – και κοινωνική ανθρωπολογία. Εχει κι αυτός σχέση με τη διοργάνωση φεστιβάλ και, μάλιστα, της Θεσσαλονίκης.
Από το 2002 είναι ο υπεύθυνος προγράμματος του τμήματος «Ματιές στα Βαλκάνια», πολύ δημοφιλούς στο κοινό αλλά και με σοβαρό καλλιτεχνικό και -γιατί όχι;- «πολιτικό» προφίλ. Συστήνει με πάθος και ανακαλύπτει με θαυμαστά ανακλαστικά ό,τι σημαντικό συμβαίνει στο σινεμά των γειτόνων μας, που άλλωστε τα τελευταία χρόνια διαπρέπει.
● Τέλος, ο νεαρότερος του γκρουπ των τεσσάρων ισχυρών διεκδικητών της θέσης του διευθυντή είναι ο Γιώργος Κρασσακόπουλος, από τα μεγάλα ταλέντα της νέας γενιάς των κριτικών κινηματογράφου. Είναι και πολλά άλλα, πιο εξωστρεφή.
Πριν από πέντε ακριβώς χρόνια δημιούργησε το απόλυτο κινηματογραφικό σάιτ www.flix.gr (μαζί με τη Λήδα Γαλανού, την Πόλυ Λυκούργου και τον Μανώλη Κρανάκη). Καθόλου ευκαταφρόνητη η πείρα του από διοργάνωση και ευθύνη μεγάλων φεστιβάλ, αφού έχει συνεργαστεί επί χρόνια με τις «Νύχτες Πρεμιέρας» αλλά και με το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Είναι φανερό πόσο δύσκολη απόφαση έχει να πάρει η Ελίζ Ζαλαντό. Κι αν υπάρχουν μεταξύ τους διαβαθμίσεις, κυρίως σε θέματα διεθνούς κύρους και πείρας, και οι τέσσερις υποψήφιοι έχουν ένα κοινό: πιστεύουν σε ένα Φεστιβάλ ανοιχτό στον κόσμο.
Σε ένα σινεμά ανεξάρτητο και δημιουργικό. Είναι φανερό ότι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία επιλογής του διευθυντή του, θα βρίσκεται σε καλά χέρια.
