Το «Supergirl» του Κρεγκ Γκιλέσπι δεν τιμά σε τίποτα το όμορφο κόμικς στο οποίο βασίστηκε
Supergirl
(ΗΠΑ, 2026, 108’)
Σκηνοθεσία: Κρεγκ Γκιλέσπι
Ηθοποιοί: Μίλι Αλκοκ, Ματίας Σχούναερτς, Ιβ Ρίντλεϊ
Οταν ένας απροσδόκητος και αδίστακτος εχθρός χτυπά πολύ κοντά στο σπίτι της, η Κάρα Τζορ-Ελ, γνωστή και ως Supergirl, ενώνει απρόθυμα τις δυνάμεις της με έναν απίθανο σύντροφο σε ένα επικό, διαστημικό ταξίδι εκδίκησης και δικαιοσύνης. Βασισμένη στο πετυχημένο κόμικς των Τομ Κινγκ και Μπίλκις Εβελι (Supergirl: Woman of Tomorrow), η νέα ταινία του Κρεγκ Γκιλέσπι («Αουτσάιντερ», 2023) αποτυγχάνει σχεδόν σε όλα τα επίπεδα, καθώς αδυνατεί να αποφασίσει ποια ακριβώς κατεύθυνση θέλει να ακολουθήσει. Αλλοτε προσπαθεί να υιοθετήσει έναν χιουμοριστικό τόνο, που ποτέ δεν αποκτά ρυθμό, και άλλοτε επιχειρεί να δημιουργήσει μια αφηγηματική συνθήκη όπου εξερευνάται βαθύτερα η ψυχοσύνθεση της Κάρα, που προσπαθεί να αντιμετωπίσει το τραυματικό της παρελθόν, να ανακαλύψει τον εαυτό της και να βρει έναν σκοπό στη ζωή της. Καμία από τις δύο κατευθύνσεις δεν λειτουργεί, κυρίως επειδή δεν υπάρχει ουσιαστικό σενάριο. Κρίμα, γιατί το υπέροχο κόμικς παρέχει όλα τα εφόδια για μια καλογραμμένη μεταφορά, όμως η ταινία ακολουθεί τελικά μια τετριμμένη οδό.
Romería
(Ισπανία, 2025, 114’)
Σκηνοθεσία: Κάρλα Σιμόν
Ηθοποιοί: Λιούσια Γκαρσία, Μιτς Μάρτιν, Τριστάν Ουγιόα
Η νέα ταινία της Κάρλα Σιμόν («Οι ροδακινιές του Αλκαράς», 2022, Χρυσή Αρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου), που έκανε πρεμιέρα στο επίσημο διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Κανών, αποτελεί μια μυθοπλαστική εκδοχή της προσωπικής της εμπειρίας με τους γονείς της. Αφηγείται την ιστορία της 18χρονης Μαρίνας, η οποία ταξιδεύει στην ατλαντική ακτή της Ισπανίας για να παραλάβει έγγραφα για τις σπουδές της από την πατρική οικογένεια που δεν γνώρισε ποτέ.
Αυτή η φαινομενικά απλή επίσκεψη αποκαλύπτει κρυμμένα οικογενειακά μυστικά. Συνδυάζοντας νατουραλισμό και μαγικό ρεαλισμό, η Σιμόν δημιουργεί ένα ευαίσθητο οδοιπορικό για μια κοπέλα που αναζητά την ταυτότητά της και τη σύνδεση με ένα παρελθόν που δεν έζησε, αλλά προσπαθεί να αναδημιουργήσει μέσα από θραύσματα μνήμης. Η πολυεπίπεδη αφήγηση κινείται σε δύο άξονες: ο πρώτος αφορά το ταξίδι της Μαρίνας με τους θείους και τα ξαδέρφια της, αναζητώντας στοιχεία για το παρελθόν των γονιών της, ενώ ο δεύτερος είναι το προσωπικό της ταξίδι, που αποτυπώνεται από πλάνα που κινηματογραφεί μέσα από την VHS κάμερά της και ένα voice over που αφηγείται αποσπάσματα από το ημερολόγιο της μητέρας της, προσπαθώντας να ακολουθήσει τα ίχνη της και να αναδημιουργήσει έτσι τη δική της ανάμνηση για τους γονείς της.
Εκεί όμως που η ταινία ξεχωρίζει είναι όταν μετακινείται από τον νατουραλισμό στον μαγικό ρεαλισμό. Μέσα από μια ονειρική σεκάνς, η Μαρίνα φαντασιώνεται στιγμές από τη ζωή των γονιών της όταν ήταν νέοι. Εδώ η Σιμόν τολμά να κάνει μια επιλογή που έχει τη βάση της στον Φρόιντ (η έννοια της ταύτισης με το χαμένο αντικείμενο) και τον Λακάν («η επιθυμία δεν οργανώνεται γύρω από αυτό που έχουμε αλλά γύρω από αυτό που μας λείπει»).
Η Λιούσια Γκαρσία, που υποδύεται τη Μαρίνα, και ο Μιτς Μάρτιν, που υποδύεται τον ξάδερφό της Νούνο, ενσαρκώνουν τους γονείς της σε νεαρή ηλικία. Καθώς η ταινία από την αρχή υπαινίσσεται μια αδιόρατη ερωτική έλξη μεταξύ τους, η Σιμόν δημιουργεί μια σκόπιμη σύγχυση ανάμεσα στην έλλειψη των αναμνήσεων και την ανάγκη να συμπληρωθεί το κενό μέσω του φαντασιακού. Η Μαρίνα γίνεται η ίδια η μητέρα της, αδυνατώντας μέχρι εκείνη τη στιγμή να κατανοήσει την απουσία της, ενώ ο Νούνο υποκαθιστά τη χαμένη πατρική φιγούρα, αποτελώντας το κοντινότερο πρόσωπο στο οποίο μπορεί να αναγνωρίσει ίχνη του πατέρα της.
72 ώρες προθεσμία
(Pressure, Μ. Βρετανία, Γαλλία, 2026, 100’)
Σκηνοθεσία: Αντονι Μάρας
Ηθοποιοί: Αντριου Σκοτ, Μπρένταν Φρέιζερ, Κέρι Κόντον
Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Αντονι Μάρας («Επίθεση στη Βομβάη», 2018) μεταφέρει στον κινηματογράφο το θεατρικό έργο του Ντέιβιντ Χέιγκ, ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο, που βασίζεται στην αληθινή ιστορία του μετεωρολόγου Τζέιμς Σταγκ. Λίγο πριν από τη μεγάλη επιχείρηση που έμεινε γνωστή ως D-Day, Βρετανοί μετεωρολόγοι και στρατιωτικοί αξιωματούχοι καλούνται να αποφασίσουν αν οι καιρικές συνθήκες επιτρέπουν την έναρξη της απόβασης. Δύο μετεωρολόγοι, ο Βρετανός Τζέιμς Σταγκ και ο Αμερικανός Ιρβινγκ Κρικ, συγκρούονται όταν διατυπώνουν εκ διαμέτρου αντίθετες προβλέψεις για τα καιρικά φαινόμενα που θα επικρατήσουν λίγο πριν από τη μεγάλη ημέρα.
Αψογη ως προς την παραγωγή και την αναπαράσταση της εποχής, αυτή η λιτή αλλά κατά διαστήματα εντυπωσιακή ταινία, ιδιαίτερα στην οπτικοποίηση των καιρικών αλλαγών αλλά και την αναπαράσταση μέρους της απόβασης στη Νορμανδία, προσπαθεί να μετατρέψει μια διαφωνία γύρω από τις καιρικές συνθήκες σε μια σύγκρουση χαρακτήρων αλλά αποτυγχάνει, καθώς οι πρωταγωνιστές σκιαγραφούνται απλοϊκά με μια μονοδιάστατη προσέγγιση και τα ιστορικά πρόσωπα δεν αποκτούν κανένα ουσιαστικό βάθος. Ο Φρέιζερ ως Αϊζενχάουερ είναι απογοητευτικός και μαζί με τον Ιρβινγκ Κρικ (Κρις Μεσίνα) και τον Ντέμιαν Λιούις, που υποδύεται τον στρατάρχη Μοντγκόμερι, μοιάζουν περισσότερο με καρικατούρες.
