Πας σε συνέντευξη Τύπου του σκηνοθέτη που πριν από κάμποσα χρόνια, 2002 ήταν, έσπαγε ταμεία (και στομάχια) με έναν κτηνώδη βιασμό της Μόνικα Μπελούτσι σε σκηνή διάρκειας οχτώ λεπτών και πέφτεις πάνω σε έναν μαζεμένο τύπο, που μιλάει για «το σαρκικό πάθος» και την «πορνογραφία» με σχεδόν παλιομοδίτικο, καθησυχαστικό τρόπο. Για παράδειγμα, αυτός δεν έχει σχέση με τον σαδομαζοχισμό του Τρίερ, αυτός είναι, λέει, «νορμάλ».
Ναι, ο Γκασπάρ Νοέ του «Irreversible» («Μη αναστρέψιμος») ήρθε στην Αθήνα για να παρουσιάσει (χθες) στo φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρας» την επίσης πολυσυζητημένη ταινία του «Love». Μια, σε λίγες λέξεις, 3D «πορνό» ταινία για ένα ερωτικό νεανικό τρίο στο Παρίσι, που έκανε την πρεμιέρα της στις Κάνες και η έξοδός της στις γαλλικές αίθουσες δημιούργησε σάλο.
Οχι για το περιεχόμενο, οι Γάλλοι έχουν προπαίδεια στο καλλιτεχνικό πορνό, ακόμα και το φεμινιστικό.
Αλλά για το πόσο χρόνων πρέπει να είναι οι νέοι για να τη δουν. Ξεκίνησε ως ακατάλληλη κάτω από τα 16, πλάκωσαν οι προσφυγές στα δικαστήρια συντηρητικών ομάδων, το όριο ανέβηκε στα 18. Το ίδιο που μάλλον θα έχουμε και εμείς εδώ, όταν η Hollywood Entertainment τη βγάλει στις ελληνικές αίθουσες.
«Οχι για το σεξ, για τα ναρκωτικά» εξήγησαν χθες στο φιλόξενο για τον Γκασπάρ Νοέ και τις «Νύχτες Πρεμιέρας» αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτου.
Ο σκηνοθέτης φυσικά αρνήθηκε τον προσδιορισμό τού «πορνό». «Η πορνογραφία παράγεται με στόχο να ερεθίσει σεξουαλικά και να προκαλέσει αυνανισμό. Καμιά σχέση με το “Lοve”. Hθελα να κάνω μια ταινία για το ερωτικό πάθος και μου φαινόταν αδιανόητο τόσα χρόνια μετά τη σεξουαλική επανάσταση να δείχνω μόνο φιλιά. Δεν είχα σκοπό να προκαλέσω, αντίθετα ήθελα να έχει η ταινία μου ένα απλό, μελοδραματικό ύφος. Οσο απαγορεύουν στους νέους να τη δουν τόσο τους σπρώχνουν να την “κατεβάσουν” σε λίγους μήνες και να τη δουν από το ίντερνετ».
Δηλώνοντας ότι «έχει μεγαλύτερη εμμονή με το σεξ παρά με το σινεμά», μπορεί όμως και να έκανε πλάκα αφού συνέχισε λέγοντας «έχασα τα μαλλιά μου κυνηγώντας κορίτσια», ο Γκασπάρ Νοέ θυμήθηκε τη δική του μαθητεία στην πορνογραφία. Και με την ευκαιρία ανέδειξε και το χάσμα των γενεών απέναντι στο είδος.
«Γεννήθηκα τη δεκαετία του ’60», είπε, «τα πορνό τότε δεν συνοδεύονταν με τόσο κακούς συνειρμούς, ήταν cool, οι άντρες δεν ήταν γεμάτοι τατουάζ, οι γυναίκες δεν είχαν ψεύτικα στήθη και δεν αποτρίχωναν την ήβη τους. Ηταν ένα σινεμά που είχε σχέση με την πραγματική ζωή, μπορούσες να ταυτιστείς μαζί του. Το ίδιο και τα πορνογραφικά περιοδικά που με έκαναν ευτυχισμένο στα 14-15 χρόνια μου και να βιάζομαι να μεγαλώσω. Σήμερα οι ερωτικές ταινίες τείνουν να εκλείψουν».
Το «Love» κάνει ήδη παγκόσμια καριέρα, ετοιμάζεται να βγει στις ΗΠΑ και μάλιστα, όπως υποστήριξε ο Νοέ, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα με ηλικίες και απαγορεύσεις. Θα μπορούσε να γίνει εμπορική επιτυχία, όπως το «Irreversible»; «Σχεδόν άθελά μου φαίνεται ότι έκανα κωμωδία» απαντά ο σκηνοθέτης, που δεν κάνει καμιά προσπάθεια να προστατεύσει τον εαυτό του. «Ο κόσμος στις αίθουσες γελάει».
Το σχέδιο για το «Love» πάει πιο πίσω και από το «Irreversible». Eίναι όμως, όπως είπε, «πιο απλό, πιο κοντά στη ζωή από τις προηγούμενες ταινίες μου. Η χαρά του σινεμά είναι να παίζεις συνέχεια με νέους τρόπους έκφρασης. Οταν κατάλαβα ότι μπορούσα να το γυρίσω σε 3D, επωφελούμενος από επιχορηγήσεις του γαλλικού σινεμά σε όσους σκηνοθέτες χρησιμοποιούν τις νέες τεχνολογίες, το ξανάγραψα από την αρχή. Επανεξέτασα όλο το πρότζεκτ. Και την κινηματογραφική του γλώσσα».
Τέλος, στην ερώτηση αν οι ερωτικές περιπέτειες και ο τρόπος ζωής των τριών νεαρών ηρώων του, του Μέρφι, της Ελέκτρα και της Ομί, απιστίες, τρίο, ναρκωτικά κ.λπ. δείχνουν τα μελλοντικά σεξουαλικά ήθη, ο 52χρονος Γκασπάρ Νοέ απάντησε κατηγορηματικά: «Μα έτσι ήδη ζουν οι φίλοι μου, δεν έχω επινοήσει τίποτα».
