Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Γαλλική κομεντί με ερωτεύσιμη Μαστρογιάνι
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Γαλλική κομεντί με ερωτεύσιμη Μαστρογιάνι

  • A-
  • A+

Μια νύχτα μαγική 

(Chambre 212, Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, 2019, 86’)

σκηνοθεσία: Κριστόφ Ονορέ

ηθοποιοί: Κιάρα Μαστρογιάνι, Βενσάν Λακόστ, Μπενζαμέν Μπιολέ, Καμίγ Κοτέν

αστέρια: 3,5 / 5

Λες κι ο Κριστόφ Ονορέ («Chansons d’ amour», «Plaire, aimer et courir vite») έχει οικειοθελώς επωμιστεί το βάρος τού να παρατείνει στις επόμενες δεκαετίες τη γαλλική παράδοση του ρομαντισμού, του έρωτα που έχει κύρια κατοικία το μυαλό, του κινηματογραφικού σκηνικού που λέγεται «νυχτερινό Παρίσι».

Η Μαρία και ο Ρισάρ είναι ένα αγαπημένο παντρεμένο ζευγάρι. Εκείνη, καθηγήτρια στη νομική, δοκιμάζει τακτικά νεαρούς εραστές με μια ειλικρινή ελαφρότητα. Εκείνος, μουσικός που δεν τα κατάφερε, δεν αντιμετωπίζει με την ίδια ελαφρότητα τις απιστίες της Μαρία μόλις τις μαθαίνει. Χωρίζουν. Εκείνη εγκαθίσταται σ’ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου για μια βραδιά, απέναντι από το διαμέρισμά τους, πάνω από ένα σινεμά. Από το παράθυρό της παρακολουθεί, σαν ταινία, τις αντιδράσεις του Ρισάρ στον χωρισμό τους. Μέσα στο δωμάτιο δέχεται μια σειρά από επισκέψεις: από τον νεαρό Ρισάρ, εκείνον που ερωτεύτηκε με πάθος, μέχρι έναν μεσόκοπο κύριο με λεοπάρ σακάκι, που μοιάζει με τον Σαρλ Αζναβούρ, την προσωποποίηση της θέλησής της.

Με έντονη και γοητευτική γαλλική επιτήδευση, μ’ ένα χαριτωμένο, σκαμπρόζικο χιούμορ, με μια διάθεση σαρκασμού που πολεμά με την τρυφερότητα, ο Κριστόφ Ονορέ φτιάχνει μια ταινία-γλύκισμα, όπου όλα είναι οικεία, αλλά τίποτα δεν είναι ακριβώς ρεαλιστικό. Μ’ ένα υπέροχο σκηνικό που συχνά κινηματογραφεί από πάνω, σαν μακέτα όπου ξεδιπλώνονται ιστορίες, παίζει με την ιδέα της μακροχρόνιας σχέσης, εκείνης που φέρνει μαζί της ολόκληρο το παρελθόν της, αναπόσπαστο κομμάτι των οδηγιών επιβίωσής της. Η Κιάρα Μαστρογιάνι είναι ερωτεύσιμη σε κάθε πλάνο, οι υπόλοιποι ηθοποιοί μοιάζουν να διασκεδάζουν τους ρόλους τους, μ’ αυτή τη χαρακτηριστικά γαλλική ιδιότητα του να δίνουν υπαρξιακό βάρος σε κάτι τόσο ελαφρύ όσο η... μαρέγκα, το soundtrack (πάντα καθοριστικό στις ταινίες του Ονορέ), τολμά να ταξιδέψει από τον Σκαρλάτι στον Μπάρι Μάνιλοου κι ένα freeze frame στο φινάλε μάς κλείνει το μάτι, θυμίζοντάς μας ότι η ζωή είναι σινεμά και το αντίστροφο.

COOL ΤΥΜΒΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ, ΑΚΤΗ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ, ΛΑΟΥΡΑ, ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΜΑΡΙΛΕΝΑ, ΣΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ

Miss Απειθαρχία

(Misbehaviour, Ην. Βασίλειο, Γαλλία, 106’)

σκηνοθεσία: Φιλίπα Λόουθορπ

ηθοποιοί: Κίρα Νάιτλι, Τζέσι Μπάκλεϊ, Γκούγκου Μπάτα-Ρο, Γκρεγκ Κινίαρ

αστέρια: 2 / 5

Είναι 1970 και το μισό Λονδίνο –ο μισός πλανήτης– ζει στον πυρετό των προετοιμασιών για τα καλλιστεία Μις Κόσμος, «κατάλληλα εκσυγχρονισμένα» αυτή τη φορά, αφού περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, και τη λευκή Μις Νότια Αφρική και τη μαύρη Μις Αφρική του Νότου! Το άλλο μισό σύμπαν βιώνει την πολιτική και κοινωνική σύγκρουση με το κατεστημένο. Ανάμεσά τους, μια ομάδα γυναικών που διεκδικούν τη χειραφέτηση, οι ακτιβίστριες του women’s liberation movement, βρίσκουν εξαιρετική αφορμή για δράση: θα διακόψουν επεισοδιακά τη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση των καλλιστείων, που μεταχειρίζονται τις γυναίκες σαν κοπάδι από ζώα, σαν κρέας.

Η Φιλίπα Λόουθορπ, με υπογραφή στο «The Crown», δίνει έμφαση στις πρωταγωνίστριές της, στην αισθητική της εποχής, τα λαμπερά ξενοδοχεία, τα πλουμιστά ρούχα του διαγωνισμού, τα κακοφορμισμένα των ακτιβιστριών, ρίχνει ματιές και στο σύμπαν των οργανωμένων γυναικών και σ’ εκείνο των διαγωνιζόμενων κοριτσιών, με τρυφερότητα και χιούμορ. Μένει, όμως εκεί: σε μια κομψή, ελαφριά ματιά που ποτέ δεν απηχεί την ένταση ή την ουσία της στιγμής, παρά μόνο τα σεξιστικά αστεία του παρουσιαστή Μπομπ Χόουπ και ψήγματα από τις ζωές και τις προσωπικότητες των πραγματικών ηρωίδων.

Επικίνδυνη ομορφιά

(Ava, ΗΠΑ, 2020, 96’)

σκηνοθεσία: Τέιτ Τέιλορ

ηθοποιοί: Τζέσικα Τσαστέιν, Κόλιν Φάρελ, Τζον Μάλκοβιτς, Τζίνα Ντέιβις

αστέρια: 2 / 5

Η Εϊβα ήταν ένα ατίθασο κορίτσι που έπεσε στα ναρκωτικά και στην παρανομία. Από εκεί τη «διέσωσε» μια μυστική παρακρατική οργάνωση και τώρα είναι η ικανότερη πληρωμένη εκτελεστής τους, δίνει γερό ξυλίκι, δεν έχει αποτυχίες, έχει όμως μια αδυναμία: θέλει να ξέρει ότι τα θύματά της έκαναν κάτι αληθινά κακό, γι’ αυτό τα ρωτάει λίγα λεπτά πριν πατήσει τη σκανδάλη. Οι επικεφαλής της οργάνωσης έχουν αρχίσει να τη θεωρούν επικίνδυνη κι έτσι η Εϊβα θ’ αναγκαστεί να στραφεί εναντίον τους για να προστατεύσει τον εαυτό τους.

Ο Τέιτ Τέιλορ («Οι υπηρέτριες») σκηνοθετεί μια «φεμινιστική» ταινία δράσης, σαν να μην έχει δει ποτέ κάτι παρόμοιο, μια «Νικίτα», ένα «Atomic Blonde», στήνοντας (ομολογουμένως με δυναμικά χορογραφημένες σκηνές βίας) μια ιστορία προοδευτικά όλο και πιο απίθανη κι υπερβολική, με την Τζέσικα Τσαστέιν ποτέ να μην μπορεί να μπει στο πετσί της ηρωίδας της, παρά τις δεκάδες περούκες που αλλάζει, ένα θρίλερ που άθελά του αγκαλιάζει το camp, σε σημείο που να γίνεται οριακά μια ένοχη απόλαυση για το καλοκαίρι.

Οχι άλλο καλοκαίρι

(Odio l’estate, Ιταλία, 2020, 110’)

σκηνοθεσία: Μάσιμο Βενιέρ

ηθοποιοί: Αλντο Μπάλιο, Τζιάκομο Πορέτι, Τζιοβάνι Στόρτι, Λουτσία Μασίνο

αστέρια: 2,5 / 5

Οσο λαχταράς οι καλοκαιρινές διακοπές σου να είναι ονειρεμένες τόσο μοιάζει να προεξοφλείς ότι θα ζήσεις τον καυτό, ηλιόλουστο εφιάλτη. Τρεις οικογένειες βρίσκονται να έχουν νοικιάσει το ίδιο εξοχικό σπίτι, τριπλοκράτηση του μεσίτη. Χωρίς εναλλακτική, στην κλιμάκωση της σεζόν, αποφασίζουν να συγκατοικήσουν. Καθώς τα παιδιά ξεδίνουν στην παραλία κι οι γυναίκες της παρέας βρίσκουν τρόπους να γίνουν φίλες, οι άντρες, ο ένας έξω καρδιά αλλά επιπόλαιος, ο άλλος σχολαστικός κι επικριτικός, ο τρίτος ευκατάστατος κι υπερόπτης, βρίσκουν κάθε αφορμή να γίνουν εχθροί – αλλά όχι για πολύ. Ιταλική κωμωδία που ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο θεατές στην πατρίδα της, μ’ ένα καστ απολαυστικών ηθοποιών κι ένα σενάριο που αποφεύγει τις κοινότοπες κακοτοπιές όπως την πίσσα στην άμμο, ξετυλίγεται διασκεδαστικά ώς το μάλλον καταστροφικό, απρόσμενο κι αδικαιολόγητο, μελοδραματικό φινάλε της.

Ενα τέλειο σχέδιο

(El plan, Ισπανία, 2019, 79’)

σκηνοθεσία: Πόλο Μενάργκεζ

ηθοποιοί: Αντόνιο ντε λα Τόρε, Ραούλ Αρέβαλο, Τσέμα ντελ Μπάρκο

αστέρια: 2,5 / 5

Ο Ραμόν, μεσήλικας «φιλόσοφος» που μοιάζει να ζει περισσότερο μέσα στο μυαλό του, κι ο Αντράντε, νεότερος, μανιώδης καπνιστής, παθιασμένος, πηγαίνουν στο σπίτι του Πάκο, νευρικού κι οργανωτικού. Οι τρεις τους μοιάζει να είναι τέως συνάδελφοι, τώρα άνεργοι, έτοιμοι να υλοποιήσουν ένα σχέδιο που έχουν καταστρώσει: μόλις, όμως, φτιαχτεί το αυτοκίνητό τους που τους πρόδωσε.

Τρεις άντρες σ’ ένα διαμέρισμα μιλούν για... όσα μιλούν οι άντρες: τη δουλειά, τις γυναίκες, την μπάλα, όσα υπέροχα κι όσα τοξικά σχηματίζουν την αρρενωπότητά τους. Ο Μενάργκεζ τοποθετεί τρεις εξαιρετικούς Ισπανούς ηθοποιούς σ’ ένα σαλόνι, ένα μπαλκόνι, ντύνοντας με τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής κωμωδίας, ένα δράμα δωματίου, πιάνοντας την ιστορία τους από τη μέση, κρατώντας μυστικά τα στοιχεία που θα μας έκαναν να τους γνωρίσουμε, να τους καταλάβουμε καλύτερα. Οι αδιάκοπες συζητήσεις δίνουν, σταδιακά, ψήγματα πληροφοριών, επιβάλλοντας έναν ρυθμό καυστικού χιούμορ και άβολης στασιμότητας. Ολα συγκεντρώνονται, όλα ερμηνεύονται, στο σοκαριστικό φινάλε, που ακροβατεί μεταξύ ηθικής κι εγκληματικότητας, παράνοιας και λογικής: μόνο που αυτό έρχεται τόσο εμβόλιμα, που σε αφήνει εξίσου έκπληκτο με τους ήρωες, εξίσου ανέτοιμο να το αξιοποιήσεις.

Επανεκδόσεις

Το κλουβί με τις τρελές

(La cage aux folles, Γαλλία, Ιταλία, 1978, 97’)

σκηνοθεσία: Εντουάρ Μολιναρό

ηθοποιοί: Ούγκο Τονιάτσι, Μισέλ Σερό

αστέρια: 3,5 / 5

Ο Ρενάτο κι ο Αλμπέν ζουν στο Σαν Τροπέ. Ο Ρενάτο είναι ιδιοκτήτης του drag show club «Το κλουβί με τις τρελές», όπου κάθε βράδυ αποθεώνεται η σταρ του, Ζαζά Νάπολι, η drag περσόνα του Αλμπέν, παρορμητικού κι απαιτητικού ως αληθινής πριμαντόνας. Οταν ο εικοσάχρονος γιος του Ρενάτο τού ανακοινώνει ότι ετοιμάζεται να παντρευτεί κι οι υπερ-συντηρητικοί γονείς της νύφης έρχονται να τους επισκεφτούν για να εγκρίνουν, ο Ρενάτο κι ο Αλμπέν είναι αναγκασμένοι όχι απλώς ν’ αλλάξουν την πιπεράτη διακόσμηση του σπιτιού τους, αλλά και να υποδυθούν το στρέιτ, αξιοσέβαστο ζευγάρι. Διασκευή του θεατρικού έργου του Ζαν Πουαρέ, η ταινία του Μολιναρό είναι μια εκπληκτικά προοδευτική (πολύ πιο ειλικρινής και θαρραλέα από πολλές σημερινές ταινίες του «gender equality») κωμωδία που, σημειώνοντας τεράστια εισπρακτική επιτυχία διεθνώς και συγκεντρώνοντας οσκαρικές υποψηφιότητες, ώθησε ηρωικά το queer σινεμά στη σφαίρα του mainstream. Αλλά, εκτός από την πολιτική σημασία της, εξακολουθεί να είναι μια ξεκαρδιστική, απελευθερωμένη και απελευθερωτική κωμωδία, με δύο συγκλονιστικές ερμηνείες από δύο ήδη βετεράνους του ευρωπαϊκού σινεμά, χωρίς να τσιγκουνεύεται το μπρίο αλλά και τη βαθιά τρυφερότητά της.

Γυμνοί στον ήλιο

(Plein soleil, Γαλλία, Ιταλία, 1960, 118’)

σκηνοθεσία: Ρενέ Κλεμάν

ηθοποιοί: Αλέν Ντελόν, Μορίς Ρονέ, Μαρί Λαφορέ

αστέρια: 4 / 5

Ο Τομ Ρίπλεϊ, ένας τυχοδιώκτης με αμφίβολη σχέση με την ηθική, βρίσκεται σε αποστολή: θα κερδίσει 5.000 δολάρια αν πείσει τον πλέιμποϊ φίλο του, Φίλιπ Γκρίνλιφ, να εγκαταλείψει την Ιταλία και την αρραβωνιαστικιά του, Μαρτζ, και να επιστρέψει στο Σαν Φρανσίσκο, στον πατέρα του. Ο Τομ είναι αποφασισμένος να εμπλουτίσει το σχέδιο: να εξαφανίσει τον Φίλιπ και να οικειοποιηθεί την ταυτότητά του.

Πρώτη κινηματογραφική διασκευή του μυθιστορήματος της Πατρίσια Χάισμιθ «Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ», με τον Ρενέ Κλεμάν (με τη φωτογραφία του Ανρί Ντεκέ και τη μουσική του Νίνο Ρότα) να σκηνοθετεί... ψυχαναλυτικά, με πολύ κοντινά στα πρόσωπα, για να εκθέσει την αλήθεια ή το ψέμα τους, με διαστρεβλωμένα γενικά στα ιταλιάνικα σπίτια, που με τον πλούτο και τις σκάλες τους εγκλωβίζουν τον ήρωα, με μια εκπληκτική σκηνή φόνου στη θάλασσα, με έμφαση στον σωματικό μόχθο που «απαιτείται» από τον Τομ για να εκπληρώσει τον στόχο του, μ’ έναν ήρωα αποστασιοποιημένο, ένα, λες, ρομπότ που παρατηρεί την ανθρώπινη κατάσταση αλλά δεν βιώνει κανένα συναίσθημα.

Η πλευρά του θρίλερ της ταινίας δεν λειτουργεί πια, ούτε «επιστημονικά» ούτε από τον αργό ρυθμό της. Ομως ο Αλέν Ντελόν, στο πρωταγωνιστικό ντεμπούτο του, προκαλεί αλλεπάλληλες, ανεπανάληπτες εκρήξεις στην οθόνη. Παρατηρήστε το σύντομο πέρασμα που κάνει, υποστηρικτικά, το τότε κορίτσι του Ντελόν, η Ρόμι Σνάιντερ.

Ληστεία α λα ιταλικά

(The italian job, 1969, Ην. Βασίλειο, ΗΠΑ, 99’)

σκηνοθεσία: Πίτερ Κόλινσον

ηθοποιοί: Μάικλ Κέιν, Μπένι Χιλ, Νόελ Κάουαρντ

αστέρια: 3 / 5

Ο Τσάρλι είναι ένας αμετανόητος ληστής. Μόλις έχει αποφυλακιστεί κι ετοιμάζει ήδη την επόμενη, μεγαλεπήβολη «δουλειά» του: η ιδέα είναι, με την ιταλική μαφία στο κατόπι τους, αυτός κι η ομάδα του να κλέψουν ένα φορτίο ράβδων χρυσού κατά τη μεταφορά του, προκαλώντας ένα τεράστιο μποτιλιάρισμα στο κέντρο του Τορίνο και διαφεύγοντας με τρία Μίνι Κούπερ. Ενα κλασικό πια, εξαιρετικά πρωτότυπο στην εποχή του, χιουμοριστικό heist movie. Οσο κρατά και σήμερα η αλήτικη, ιδιόμορφη γοητεία του Μάικλ Κέιν, άλλο τόσο διατηρεί τη φρεσκάδα του το μνημειώδες αυτοκινητο-κυνηγητό, η αισθητική των swinging ‘60s και το σάουντρακ με την υπογραφή του Κουίνσι Τζόουνς.

ΣΙΝΕΜΑ
Το «Tenet» δεν ήταν μια καλή αρχή...
Σε κάθε σπουδαίο σκηνοθέτη «επιτρέπονται» και μία και πολλές αποτυχίες κι αυτή εδώ μάλλον είναι η χειρότερη, ώς τώρα, ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν – και πάλι καλύτερη από πολλές αποτυχίες λιγότερο δημιουργικών,...
Το «Tenet» δεν ήταν μια καλή αρχή...
ΣΙΝΕΜΑ
Μαύρη κωμωδία για την ισότητα των φύλων
Μια από τις μεγάλες φετινές αποκαλύψεις του ευρωπαϊκού σινεμά, η «Ανωτέρα βία» του Ρούμπεν Οστλουντ, πρόταση της Σουηδίας για το Ξενόγλωσσο Οσκαρ, είναι ένα πιο σαρδόνιο «Gone Girl». Με οξυδέρκεια και χιούμορ,...
Μαύρη κωμωδία για την ισότητα των φύλων
ΣΙΝΕΜΑ
Πληθωρικό love story στον κόσμο της νύχτας
Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης υπογράφει με τους «Αισθηματίες» την καλύτερη ταινία του υπηρετώντας με πάθος και ρομαντισμό την κινηματογραφική του εμμονή με το νουάρ. Ταινία προσεγμένη στις λεπτομέρειές της, γεμάτη...
Πληθωρικό love story στον κόσμο της νύχτας
ΣΙΝΕΜΑ
Τα θερινά επιμένουν... με ασιατικό love story και με Ντε Νίρο
Με την αναστολή λειτουργίας των κλειστών αιθουσών, οι περισσότερες νέες ταινίες αναβλήθηκαν. Επιβιώνουν μια γλυκύτατη πρεμιέρα από τη Σιγκαπούρη, μια κωμωδία με τον Ρόμπερτ ντε Νίρο και οι Νύχτες Πρεμιέρας .
Τα θερινά επιμένουν... με ασιατικό love story και με Ντε Νίρο
ΣΙΝΕΜΑ
Αμερικανικές εκλογές και τα αδέσποτα της Αθήνας
Ο Τζον Στιούαρτ, μία από τις πιο αιχμηρές φωνές πολιτικού σχολιασμού στην αμερικανική τηλεόραση, γράφει και σκηνοθετεί τον «Ακαταμάχητο», μια κομεντί με στόχο το εκλογικό σύστημα.
Αμερικανικές εκλογές και τα αδέσποτα της Αθήνας
ΣΙΝΕΜΑ
Ο καταδότης της μαφίας και η χειραφετημένη Μουλάν
Στον «Προδότη» ο Μάρκο Μπελόκιο καταγράφει την πορεία του Τομάσο Μπουσέτα, πρωτοπαλίκαρου της Κόζα Νόστρα που, το 1982, έγινε ο πρώτος καταδότης του ιταλικού οργανωμένου εγκλήματος.
Ο καταδότης της μαφίας και η χειραφετημένη Μουλάν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας