Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ενας έρωτας κι ένα ταξίδι Αλβανία - Ελλάδα

Ο σκηνοθέτης, Νεριτάν Ζιντζιρία

©erion kovaci
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ενας έρωτας κι ένα ταξίδι Αλβανία - Ελλάδα

  • A-
  • A+
Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης συμμετέχει με το «A country of two» στην έκθεση του ΔΕΣΤΕ στο Μουσείο Μπενάκη. Μια πολύ προσωπική ταινία που γύρισε για τους γονείς του, Σπετίμ και Φατμπάρδα.

Από όλες τις ταινίες του, μικρού μήκους, ο Νεριτάν Ζιντζιρία, αυτό το υπερχαρισματικό πλάσμα που το 2013, στα 23 του χρόνια, με το επίσης μικρό του «Χαμομήλι» δεν είχε αφήσει βραβείο για βραβείο, κάνοντας πολλούς να τον συγκρίνουν με τον Κιαροστάμι, τον Αγγελόπουλο και τον Παρατζάνοφ, μία μόνο είχε αποφασίσει να μη δείξει στις δύο πατρίδες του, την Ελλάδα και την Αλβανία. Κι ας είχε το «A country of two» μια μεγάλη πορεία στα ξένα φεστιβάλ, όταν ολοκληρώθηκε το 2016.

«Είχα αποφασίσει να μην τη δείξω, ίσως επειδή ήταν πολύ προσωπική, ίσως επειδή αφορούσε τους γονείς μου και γυρίστηκε μια εποχή που σαν ζευγάρι βρισκόταν σε ρήξη», λέει ο σκηνοθέτης. Να, όμως, που η ταινία έκανε πριν από λίγες μέρες την αθηναϊκή της πρεμιέρα στο... Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς.

Οι δύο Αμερικανές επιμελήτριες της έκθεσης «Στο ίδιο ποτάμι δυο φορές», που οργανώνουν το Ιδρυμα ΔΕΣΤΕ και το New Museum της Νέας Υόρκης, επέλεξαν αυτή την πολύ ιδιαίτερη, συγκινητική αλλά και πρωτότυπη ταινία.

Μια ταινία του Νεριτάν Ζιντζιρία

Ετσι, ο Νεριτάν βρέθηκε για πρώτη φορά σε μια καθαρά εικαστική έκθεση και πολύ το χαίρεται, πόσο μάλλον που ακριβώς απέναντί του βρίσκεται και έργο τής επίσης κινηματογραφίστριας Εύας Στεφανή. «Μεγάλωσα με αυστηρές κινηματογραφικές αρχές, ότι δηλαδή μια ταινία αρχίζει και τελειώνει μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή», λέει. «Ετσι, δεν μου είναι τόσο εύκολο να μπαίνω σε ένα δωμάτιο και να βλέπω την ταινία μου να παίζει σε λούπα. Από την άλλη, η συνεχής επανάληψη ενδεχομένως της δίνει μια άλλη διάσταση, ενώ την ίδια στιγμή απολαμβάνω και την επαφή μου με τον κόσμο που πηγαίνει σε εκθέσεις, μάλλον εντελώς διαφορετικός από εκείνον του σινεμά».

Σπετίμ και Φατμπάρδα, οι γονείς του σκηνοθέτη σε σκηνή από την ταινία

Αμεση και συγκινητική και την ίδια στιγμή σύνθετη και αρκετά δύσκολη στην αποκωδικοποίησή της, η ταινία «A country of two» είναι εγκώμιο μιας συζυγικής σχέσης από ένα αγόρι που φοβάται ότι δεν θα ξαναδεί μαζί τον μπαμπά και τη μαμά του. Γι' αυτό και γυρνάει μια ταινία για την ιδιαίτερη ιστορία τους και τους τη δείχνει. Το «A country of two» έτσι ακριβώς ξεκινάει. Ο Σπετίμ και η Φατμπάρδα Ζιντζιρία, ωραίοι, αξιοπρεπείς, αλλά και λίγο μουδιασμένοι, μπαίνουν σε μια κινηματογραφική αίθουσα, τα φώτα σβήνουν και εικόνες αρχίζουν να πέφτουν σε μια οθόνη. Εικόνες δικές τους, από τα πράγματα που τους ενώνουν και που ο ευφυής Νεριτάν, ο γιος τους, φρόντισε να βρει, αλλά και να γυρίσει μόνος του. Σαν πεισματάρικο παιδί τούς λέει «αυτό είστε για μένα, αυτό θέλω να παραμείνετε».

«Οταν αντιμετώπιζα την περίπτωση να μην είναι πια μαζί οι γονείς μου, έπρεπε κατ' αρχάς να αποστασιοποιηθώ και στη συνέχεια να βρω όλες τις γέφυρες που ένωναν την οικογένειά μας. Είχαν εγκαταλείψει την Αλβανία μετά την πτώση του κομμουνισμού και είχαν έρθει με τα πόδια στην Αθήνα. Θυμόμουνα να μου λένε στα παιδικά μου χρόνια ότι μια πυκνή βλάστηση ενώνει τις δύο χώρες, λειτουργεί σαν μια γέφυρα ανάμεσά τους. Αυτή η βλάστηση ένιωθα πάντα μέσα μου ότι ενώνει και τους ίδιους».

Εκανε, λοιπόν, με μια κάμερα στο χέρι μόνος του την αντίστροφη πορεία: Αθήνα - Τίρανα. Και κινηματογράφησε τη βλάστηση. Οι εικόνες αυτής της «αναλλοίωτης», όπως τη θέλει ο ρομαντικός Νεριτάν, φύσης πέφτουν πυκνές στο πρώτο μέρος της ταινίας, ενώ ακούγεται η βελούδινη φωνή του πατέρα του σε μια προσωπική εξομολόγηση, για τον έρωτα, τις σχέσεις, το ταξίδι, τη μετανάστευση, που όμως υποβοηθήθηκε και από τον γιο - σκηνοθέτη. «Οι γονείς μου είναι πολύ ντροπαλοί άνθρωποι, δεν μπορούν να μιλήσουν εύκολα, έρχονται από έναν άλλο, εσωστρεφή κόσμο. Οπότε τους έδωσα και αποσπάσματα από το πιο αγαπημένο μου βιβλίο, το “Διπλό βιβλίο” του Δημήτρη Χατζή, στην καρδιά του οποίου αναφέρεται και το ταξίδι ενός Ελληνα μετανάστη στη Γερμανία», εξηγεί.

Το δεύτερο μέρος της ταινιούλας καλύπτεται αποκλειστικά από έγχρωμο footage από τις ταινίες που τραβούσε στην Αθήνα των αρχών του '90 ο μπαμπάς Ζιντζιρία. «Με τον πρώτο μισθό του, αγόρασε μια κάμερα, που εξακολουθεί να δουλεύει», λέει ο Νεριτάν. Ο ίδιος, πολύ μικρός, η αδελφή του, η πανέμορφη μαμά του, στην Ακρόπολη, στο Ζάππειο, ανέμελοι, αισιόδοξοι, δεμένοι. Από πάνω πέφτει η φωνή της μητέρας του, στο ίδιο ποιητικό κείμενο, πιο διστακτική αυτή, σαν να ψάχνει τις λέξεις.

Το «Α country of two» ήταν το δώρο του Νεριτάν στους γονείς του, που ξεπέρασαν την κρίση τους, που είναι ακόμα μαζί, τη μέρα που γιόρταζαν τα 36 χρόνια κοινής ζωής τους. Ψάξτε να τη βρείτε όταν πάτε στο Μουσείο Μπενάκη για την έκθεση του ΔΕΣΤΕ. Ο νεαρός σκηνοθέτης, που γίνεται 30 χρόνων, αυτή την εποχή γυρνάει μια ακόμα ταινία μικρού μήκους για έναν αυτοδίδακτο κινηματογραφιστή μοναχό του Αγίου Ορους, που πέθανε το 1935, αλλά άφησε πίσω του, στη Μονή Σιμωνόπετρας, γυάλινες φωτογραφικές πλάκες. Το σημαντικό είναι, όμως, ότι τελειώνει το σενάριο της πρώτης του ταινίας μεγάλου μήκους, «Το Ευαγγέλιο του Κίμωνα».


info: διάρκεια έκθεσης «Στο ίδιο ποτάμι δυο φορές» μέχρι 22 Σεπτεμβρίου (Πειραιώς 138, Μουσείο Μπενάκη)

ΣΙΝΕΜΑ
Φυλακισμένοι στον «νόμο του αίματος»
Ηταν από τα πρόσωπα του 2013 σε κάθε καλλιτεχνικό απολογισμό, κάθε εφημερίδας. Ο Νεριτάν Ζιντζιρία, ο 23χρονος Αλβανός, που, αυτοδίδακτος αλλά σίγουρος, είχε κερδίσει κάθε βραβείο και διάκριση που υπήρχε με το...
Φυλακισμένοι στον «νόμο του αίματος»
ΣΙΝΕΜΑ
«Αφησα στην Ελλάδα ένα κομμάτι της ζωής μου»
Ο Αλβανός σκηνοθέτης, μέλος ξεχωριστό της κινηματογραφικής μας οικογένειας, ζει πια στις ΗΠΑ όπου ετοιμάζει και μια ανεξάρτητη ταινία. Η τελευταία του δουλειά, το «Krom», που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του...
«Αφησα στην Ελλάδα ένα κομμάτι της ζωής μου»
ΣΙΝΕΜΑ
«Θα πεθάνω σε ένα γύρισμα»
«To πιο πιθανό είναι ότι θα πεθάνω στα μέσα ενός γυρίσματος», είπε ο Γούντι Αλεν, που στα 83 του χρόνια ξεκινά μια νέα ταινία, στην Ευρώπη, φυσικά, και στην αγαπημένη του Ισπανία, ακόμα πιο φυσικά, με...
«Θα πεθάνω σε ένα γύρισμα»
ΣΙΝΕΜΑ
Μουσείο, αφιερώματα και μια πολύτιμη δωρεά
Μια (τουλάχιστον) είδηση, έναν αισιόδοξο απολογισμό των πρόσφατων δράσεών της και μια πρώτη ματιά στα επόμενα βήματά της πρόσφερε η συνέντευξη Τύπου που έδωσε την Παρασκευή η Ταινιοθήκη της Ελλάδος παρουσία...
Μουσείο, αφιερώματα και μια πολύτιμη δωρεά
ΣΙΝΕΜΑ
Τέχνη με ιταλικό πάθος και χρώμα
Σημάδεψε την όπερα και το σινεμά ο μεγάλος καλλιτέχνης που πέθανε στα 96 του χρόνια. Περπάτησε χέρι χέρι με τον Βισκόντι και την Κάλλας και έκανε το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» ποπ υπόθεση για τη νεολαία όλου του...
Τέχνη με ιταλικό πάθος και χρώμα
ΣΙΝΕΜΑ
Ακτιβιστής και drag queen
Εχουμε Athens Pride το Σάββατο. Και ο δολοφονημένος στο κέντρο της Αθήνας πριν από λίγους μήνες νέος άνδρας, οροθετικός, γκέι και με δυνατή πολιτική φωνή, είναι το θέμα μιας ταινίας στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος...
Ακτιβιστής και drag queen

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας