Μικροί κύριοι ανακαλύπτουν το μέγεθος της ζωής

Μικροί κύριοι   ★★★☆☆

(Little Μen, ΗΠΑ, Ελλάδα, Βραζιλία, 2016, 85΄)

• σκηνοθεσία: Αϊρα Σακς
• ηθοποιοί: Θίο Τάπλιτς, Μάικλ Μπαρμπιέρι, Γκρεγκ Κινίαρ, Τζένιφερ Ιλι, Παουλίνα Γκαρσία

Θα μπορούσε να λέγεται ο σκηνοθέτης των μικρών πραγμάτων ο Αϊρα Σακς, με τη συνείδηση ότι τα μικρά πράγματα στη ζωή έχουν συνήθως τη μεγαλύτερη αξία. Μετά από ταινίες του, όπως οι «Keep the lights on» και «Η αγάπη είναι παράξενη», όπου κατέγραψε σχέσεις συντροφικότητας, έρωτα, συμβίωσης ή απλώς υπαρξιακής έντασης, στα χρόνια της νεότητας ή της ωριμότητας, ο Σακς στρέφει τώρα την προσοχή του, και πάλι με παραγωγό τον Χρήστο Β. Κωνσταντακόπουλο, σε δυο αγόρια, δυο μικρούς κυρίους που ανακαλύπτουν το μέγεθος της ζωής.

Ο Τζέικ και ο Τόνι προέρχονται από εντελώς διαφορετικές καταβολές – και τίποτε δεν θα μπορούσε να τους νοιάζει λιγότερο, τώρα που ζουν σε γειτονικά σπίτια στο Μπρούκλιν και ανακαλύπτουν ότι μάλλον θέλουν να γίνουν καλύτεροι φίλοι.

Την ίδια ώρα και χωρίς να το γνωρίζουν, οι γονείς του Τζέικ και η μητέρα του Τόνι (η Παουλίνα Γκαρσία του «Gloria») ξεκινούν μια διαμάχη για την κυριότητα ενός ακινήτου ή, ακόμα περισσότερο, για την υπεράσπιση της ταυτότητάς τους και την αλήθεια, ή όχι, των σημαντικών σχέσεών τους στη ζωή, με τις οικογένειές τους και με τον εαυτό τους.

Οσο οι γονείς ψυχραίνονται τόσο τα αγόρια πεισμώνουν απέναντί τους και προστατεύουν τη φιλία τους με τον πιο προσιτό τους τρόπο: σφραγίζοντας το στόμα και περνώντας χρόνο μαζί.

Καθώς η κάμερα περνά απαλά πάνω από τη δράση, ο Αϊρα Σακς και ο Μαουρίτσιο Ζακάριας γράφουν ένα σενάριο με ζηλευτή λεπτότητα. Με μια στοιχειώδη αφορμή, από την ταινία περνούν τα πάντα: η οικονομική κρίση, ο ανταγωνισμός των ενηλίκων, το τέλμα του καλλιτέχνη, η ταξική ανισότητα, οι πρώτες ερωτικές ανησυχίες. Ολες οι διακυμάνσεις στις ανθρώπινες σχέσεις, όποια υφή κι αν έχουν αυτές, ειδικά όμως στην εφηβεία, όταν εκφράζονται ως πυροτεχνήματα, όταν τα πιο μικρά πράγματα μοιάζουν γιγαντιαία γιατί δεν έχουν, ακόμα, σκονιστεί από τον κυνισμό.

Μια μικρή ταινία με μεγάλη τρυφερότητα και γνώση, θυμίζει με κομψότητα τις βασικές, μεγάλες ανθρώπινες αλήθειες.

ΑΑΒΟΡΑ ART CINEMA, ΑΘΗΝΑΙΟΝ Cinepolis, ΘΗΣΕΙΟΝ (Θερινό), ΚΗΦΙΣΙΑ Cinemax Cyta, ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ Filmcenter

Personal Shopper: η βοηθός    ★½☆☆☆☆

(Personal Shopper, Γαλλία, 2016, 100΄)

• σκηνοθεσία: Ολιβιέ Ασαγιάς
• ηθοποιοί: Κρίστεν Στιούαρτ, Λαρς Εϊντινγκερ

Κοινωνικό θρίλερ με αντικαπιταλιστική συνείδηση, ή μια παραβολή για την ανθρώπινη μοναξιά, ή μια ωδή στη συντροφικότητα που διαπερνά τον χρόνο και τα πεδία του σύμπαντος, αυτή είναι η ταινία που χάρισε στον Ολιβιέ Ασαγιάς το βραβείο σκηνοθεσίας στο τελευταίο Φεστιβάλ Καννών και που, πάντως, ανέδειξε το εξελισσόμενο ταλέντο τής -ούτως ή άλλως- πανέμορφης Κρίστεν Στιούαρτ.

Η Μορίν, Αμερικανίδα στο Παρίσι, εργάζεται ως προσωπική βοηθός για τις αγορές από τους οίκους μόδας μιας κακομαθημένης σταρ. Παράλληλα, προικισμένη ως μέντιουμ, προσπαθεί να επικοινωνήσει με τον δίδυμο αδελφό της που πέθανε, ενώ στο κινητό της αρχίζει να λαμβάνει αινιγματικά μηνύματα από άγνωστο αποστολέα.

Χτίζοντας, ή μάλλον αποδομώντας, την κλασική ταινία γοτθικού τρόμου, ο Ασαγιάς στήνει μια ταινία υπερφίαλη, φλύαρη, επιτηδευμένη και, τελικά, τόσο κενή όσο η κενότητα που θεωρεί ότι κατακρίνει.

«Η ενοχή των αθώων»   ★★½☆☆☆

• («Les Innocentes»), Γαλλία, 115΄, της Αν Φοντέν, με τη Λου Ντε Λαάζ.

Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου, το 1945, μια νοσοκόμα του γαλλικού Ερυθρού Σταυρού, που βρίσκεται σε αποστολή διάσωσης αιχμαλώτων από τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανακαλύπτει ένα μοναστήρι όπου οι περισσότερες μοναχές βρίσκονται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, θύματα βιασμών του κατοχικού στρατού.

Μέτριες ερμηνείες, αλλά επιβλητική ατμόσφαιρα κι ένα συγκλονιστικό, πραγματικό θέμα, στο δράμα που τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού στο τελευταίο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου.

«Η πράξη του φόνου»    ★★★★☆

• («The Act of Killing»), Μεγ. Βρετανία, Δανία, Νορβηγία, 2012, 105΄, των Τζόσουα Οπενχάιμερ, Κριστίν Σιν, ανωνύμων.

Μεταξύ παραλόγου και θηριωδίας, ένα από τα σπουδαιότερα ντοκιμαντέρ της δεκαετίας, υποψήφιο για Οσκαρ και βραβευμένο ως καλύτερο Ευρωπαϊκό Ντοκιμαντέρ της χρονιάς του. Οι εκτελεστές που αποδεκάτισαν τους «κομμουνιστές» στην Ινδονησία του ’60 αναπαριστούν τα ίδια τους τα εγκλήματα, με τη μορφή κινηματογραφικών ή θεατρικών έργων. Αριστουργηματικός επαναπροσδιορισμός της έννοιας όχι μόνο του ντοκιμαντέρ, αλλά και του φόνου.

«Μαμά ξανά!»    ★★½☆☆☆

• («Le petit locataire»), Γαλλία, 100΄, της Ναντέζ Λουαζό, με την Καρίν Βιάρ.

Στα 49 της χρόνια, η Νικόλ είναι πολυάσχολη εργαζόμενη, με σύζυγο, μητέρα, κόρη κι εγγονή. Οταν, απρόσμενα, μένει ξανά έγκυος, κανείς στην οικογένεια δεν θα αντιμετωπίσει ακριβώς με χαρά τα… χαρμόσυνα νέα. Τέσσερις γενιές γυναικών αντιμετωπίζουν τη ζωή σε μια συμβατική αλλά καλοπροαίρετη, ελαφριά φεμινιστική γαλλική κωμωδία.

Βασιλιάς Αρθούρος: ο Θρύλος του Σπαθιού    ★★½☆☆☆

(King Arthur: Legend of the Sword, 2017, ΗΠΑ, 126΄)

• σκηνοθεσία: Γκάι Ρίτσι
• ηθοποιοί: Τσάρλι Χάναμ, Τζουντ Λο, Αστριντ Μπερζές-Φρίσμπι, Ερικ Μπάνα

Ο Γκάι Ρίτσι, εμπνευσμένος αλιτήριος Αγγλος, έχει αποδείξει ότι σε όποιο περιβάλλον κι αν τοποθετηθεί, θα ακολουθήσει τους δικούς του κινηματογραφικούς κανόνες: σπινταριστό μοντάζ, απανωτές ατάκες, αντρική ψυχή κι ένας συνεσταλμένος ρομαντισμός. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζει και τον θρύλο του Βασιλιά Αρθούρου και του Εξκάλιμπερ, τον τόσο βαθιά ριζωμένο στο μεσαιωνικό βρετανικό φολκλόρ.

Ο δικός του Αρθούρος, φυσικά, θα μπορούσε να είναι και ήρωας βγαλμένος από τις «Δυο καπνισμένες κάννες», ριψοκίνδυνος αγύρτης με απέχθεια στις ευθύνες. Ο Αρθουρ ζει στον υπόκοσμο του Λονδίνιουμ ως παμπόνηρος συμμορίτης. Η αποκάλυψη ότι εκείνος είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης του μαγικού σπαθιού του Μέρλιν θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον θείο του, τον τύραννο Βόρτιγκερν, αλλά κυρίως με το βάρος της υποψίας ότι είναι φτιαγμένος από ηγεμονική στόφα – υποψία που, όπως γνωρίζουμε, θα οδηγήσει σε μια χούφτα ιδιαίτερους ιππότες και μια στρογγυλή τράπεζα.

Σαν δυο αντίρροπες δυνάμεις, ο Τσάρλι Χάναμ, σέξι, μοντέρνος, φωτεινός, θα αγωνιστεί ενάντια στον Τζουντ Λο, που φτιάχνει τη φιγούρα του με θεατρικότητα και ίχνη από το «The Young Pope».

Οι άντρες είναι ωραίοι, οι γυναίκες είναι μυστηριώδεις, η δράση θεαματική, οι ήρωες γοητευτικά κακότροποι – αλλά όχι αρκετά. Οχι αρκετή η ένταση, όχι αρκετές οι σεναριακές ανατροπές, όχι αρκετό το κυνικό χιούμορ, σ’ ένα μοντέρνο παραμύθι που θα μπορούσε να προκαλέσει τον ενθουσιασμό, αλλά καταλήγει να φέρνει απλώς ένα χαμόγελο.

VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ODEON STARCITY, ODEON ΙΛΙΟΝ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΠΕΙΟΥ, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, ΕΛΛΗΝΙΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΑΙΓΛΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΟΙΒΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, ΑΝΟΙΞΗ ΧΑΪΔΑΡΙ, ΟΝΑΡ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, ΣΙΝΕΑΚ ΠΕΙΡΑΙΑΣ, ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΑΛΣΟΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, ΦΛΟΙΣΒΟΣ Π. ΦΑΛΗΡΟ, ΡΙΑ ΒΑΡΚΙΖΑ, ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ, ΣΙΣΣΥ Ν. ΜΑΚΡΗ, ΑΛΙΚΗ Ν. ΜΑΚΡΗ, ΣΕΛΗΝΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ

«Η 9η ζωή του Λούι Ντραξ»    ★★☆☆☆

• («The 9th Life of Louis Drax»), Μεγ. Βρετανία, ΗΠΑ, Καναδάς, 108΄, του Αλεξάντρ Αζά, με τους Τζέιμι Ντόρναν, Σάρα Γκέιντον, Εϊντεν Λόνγκγουερθ.

Ενας πρωτοπόρος νευρολόγος προσπαθεί να μπει στο υποσυνείδητο του μικρού Λούι και να ανακαλύψει πού οφείλονται τα τόσα, παραλίγο μοιραία, ατυχήματά του, ενώ, παράλληλα, ερωτεύεται τη μητέρα του. Ιστορία ενδοοικογενειακής βίας, δοσμένη με αισθητική Ζαν-Πιερ Ζενέ, στη διασκευή του best-seller της Λιζ Τζένσεν από τον σκηνοθέτη του «Horns», τόσο πασπαλισμένη με ομορφιά που χάνεται η σκοτεινή ουσία της.

«Ο πολικός αρκούδος και οι ανίκητοι»

• («Norm of the North), ΗΠΑ, 88΄, του Τρέβορ Γουόλ.

Ο πολικός αρκούδος Νορμ πηγαίνει στη Νέα Υόρκη και γίνεται η μασκότ της μεσιτικής εταιρείας που θέλει να καταστρέψει τον τόπο του, στην Αρκτική, προκειμένου να την πολεμήσει από μέσα. Μεταγλωττισμένη ταινία κινουμένων σχεδίων, με πολύ τραγούδι και οικολογική συνείδηση, που αποδεικνύει ότι υπάρχει μια ζεστή καρδιά ακόμα και στα πιο κρύα μέρη.