Κοσμοσυρροή για την «Οδύσσεια» του Νόλαν: Δεν άγγιξαν το ευρύ κοινό οι ακροδεξιές κορόνες

Η αναμονή για την πολυσυζητημένη κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους «Οδύσσεια» σε σκηνοθεσία και σενάριο του Κρίστοφερ Νόλαν έφτασε στο τέλος της την Πέμπτη και χιλιάδες θεατές έσπευσαν στις κινηματογραφικές αίθουσες να την παρακολουθήσουν, με την προπώληση να φθάνει τα 32.000 εισιτήρια.

Οι περισσότεροι θεατές που μίλησαν στην «Εφ.Συν.» μετά το τέλος της πρεμιέρας έφυγαν ικανοποιημένοι και συζητούσαν κυρίως για τις αλλαγές που επιφύλασσε το σενάριο στο ομηρικό έπος.

«Από σκηνοθετική και σκηνογραφική άποψη νομίζω ότι όλοι το περιμέναμε να είναι αριστούργημα. Από άποψη σεναρίου θεωρώ ότι είναι λογικό ως Έλληνες να έχουμε λίγο τις αμφιβολίες μας…» δήλωσε η Ιωάννα στην «Εφ.Συν.».

Οι περισσότεροι θεατές δεν φάνηκε να ασπάζονται την εθνικιστική και ρατσιστική ρητορική της Ακροδεξιάς, που επιχείρησε να εκμεταλλευτεί την ταινία με αιχμή κυρίως το κάστινγκ των ηθοποιών και ιδίως την επιλογή της μαύρης ηθοποιού Λουπίτα Νιόγκο, γεννημένης στο Μεξικό με καταγωγή από την Κένυα, για τον ρόλο της Ωραίας Ελένης ή της επιλογής του τρανς ηθοποιού Έλιοτ Πέιτζ για να ενσαρκώσει τον ρόλο του Σίνωνα.

Γραφικές αντιδράσεις

Οι ακροδεξιές αντιδράσεις κινήθηκαν στο πεδίο του γραφικού, με ομάδα του Εθνικού Μετώπου να διαμαρτύρεται με πανό κατά τη διάρκεια της βραδινής προβολής στα Village Cinemas στου Ρέντη που έγραφε «Η Ελλάδα στους Έλληνες – η Οδύσσεια στον Όμηρο».

Ωστόσο τα πολυπολιτισμικά στοιχεία του καστ δεν φάνηκε να ενοχλούν τους περισσότερους θεατές, που σχολίαζαν πως μια σημερινή κινηματογραφική μεταφορά του Ομήρου δεν είναι υποχρεωτικό να επιλέγει ηθοποιούς με βάση τα εμφανισιακά πρότυπα της ομηρικής εποχής.

«Νομίζω ότι ο Νόλαν το σκέφτηκε πάρα πολύ καλά για να αποδώσει Όμηρο σε ταινία» ήταν η πρώτη εντύπωση της Ελένης μετά τους τίτλους τέλους. «Η αναφορά του στον πόλεμο της Τροίας και η καταστροφή που ακολούθησε, όλα όσα κόστισε στον Οδυσσέα αλλά και τους Αχαιούς σαν σύνολο, άπτεται της σημερινής πραγματικότητας και θα μπορούσε να περάσει ένα πολιτικό μήνυμα για όλα όσα γίνονται σήμερα στη Μέση Ανατολή, στην Κούβα και σε πολλά μέτωπα ακόμα» συνέχισε.

Προσαρμογή

«Σίγουρα η ταινία δεν αποτελεί πιστή μεταφορά της ομηρικής Οδύσσειας. Θεωρώ πως ο Νόλαν επιχείρησε να προσαρμόσει το έργο στα πρότυπα του διεθνούς κοινού, παραβλέποντας τα ιδιαίτερα στοιχεία που ξεχωρίζουν την Οδύσσεια από άλλα αρχαία έργα» επισήμανε ο Παναγιώτης. «Θεωρώ πως ο Νόλαν υπερέβαλλε στην αλλοίωση της αφήγησης, προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της νεωτερικής κουλτούρας κινηματογράφου, αφαιρώντας στοιχεία που καθιστούν την Οδύσσεια ως ένα από τα σπουδαιότερα έργα της αρχαιότητας» πρόσθεσε.

Όπως παρατήρησε, ο Νόλαν παρουσιάζει έναν Οδυσσέα πολύ διαφορετικό από τον ομηρικό ήρωα, εστιάζοντας όχι στην πανουργία του και στην ετοιμότητά του να αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις, αλλά δίνοντας την εικόνα ενός παλαίμαχου του Τρωικού Πολέμου, βυθισμένου στα πάθη του και σε αναζήτηση νέας ταυτότητας.