Γυναίκες σε… αναταραχή

Η Μαρτίνα Γκέντεκ κυνηγάει μια «Παράδοξη ευτυχία», η πεντάμορφη Εμα Γουότσον ερωτεύεται το τέρας, η Αντέλ Ενέλ σώζει την αδύναμη ταινία των αδελφών Νταρντέν, ενώ η Σαρλίζ Θερόν χάνεται σε ένα αβάσταχτο μελόδραμα του Σον Πεν

Παράδοξη ευτυχία, (Gleissendes Glück, Γερμανία, 2016, 101′) ★★★☆☆

σκηνοθεσία: Σβεν Τάντικεν

ηθοποιοί: Μαρτίνα Γκέντεκ, Ούλριχ Τουκούρ, Γιοχάνες Κρις

Η νέα ταινία του Γερμανού Σβεν Τάντικεν, φέρνει στον νου με πολλούς τρόπους το πρόσφατο επίτευγμα του συμπατριώτη του, το «Elle» του Πολ Βερχόφεν – χωρίς το χιούμορ και τον κυνισμό, με μια πολύ πιο (ψυχ)αναλυτική θεώρηση της πολυπλοκότητας της ανθρώπινης φύσης. Αλλά όσο απολαυστική ήταν η Ιζαμπέλ Ιπέρ στην οθόνη εκείνης της ταινίας, άλλο τόσο καθηλωτική είναι η Μαρτίνα Γκέντεκ (του «Οι Ζωές των Αλλων»), σ’ αυτήν εδώ.

Η ηρωίδα της, η Ελένε, βρίσκεται στη δίνη μιας πνευματικής, θρησκευτικής και οικογενειακής κρίσης. Αναζητώντας βοήθεια, στρέφεται στον ψυχολόγο Εντουαρντ Γκλουκ, αλλά οι συνεδρίες τους θα οδηγήσουν σε μια ακόμα αυτοκαταστροφική –και παραδόξως ικανοποιητική– σχέση στη ζωή της.

Οπως η Ελένε είναι ήρεμη, συγκροτημένη, αποστασιοποιημένη εξωτερικά, κρύβοντας κάτω από την επιφάνεια αναταραχή, απαγορευμένο πόθο, διαστροφή, έτσι κι ολόκληρη η ταινία κυλά διακριτικά, ψυχρά, αφήνοντας την υπόγεια ένταση να καθηλώνει προοδευτικά τον θεατή.

Η Γκέντεκ δίνει μια συναρπαστική ερμηνεία, η ταινία, διασκευή των διηγημάτων της Α. Λ. Κένεντι, κάνει πάρτι με τις θρησκευτικές ενοχές του σκηνοθέτη της κι όμως περιγράφει τη βία και τον μαζοχισμό χωρίς ίχνος μπαναλιτέ, βρίσκει συμπάθεια για τους μπερδεμένους, τραυματισμένους ήρωές της και φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με το μεγάλο δίλημμα τού τι στ’ αλήθεια είναι αποδεκτό στην επιθυμία και την προσωπική εκπλήρωση.

◆ ΔΑΝΑΟΣ, ΔΙΑΝΑ, ΑΣΤΥ

Η Πεντάμορφη και το Τέρας, (Beauty and the Beast, ΗΠΑ, 2017, 129′) ★★½☆☆

σκηνοθεσία: Μπιλ Κόντον

ηθοποιοί: Εμα Γουότσον, Νταν Στίβενς, Λουκ Εβανς, Κέβιν Κλάιν, Τζος Γκαντ, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Ιαν ΜακΚέλεν, Εμα Τόμσον / στα ελληνικά: Αλεξάνδρα Λέρτα, Γιάννης Παλαμίδας, Αλεξ Παναγή, Δημήτρης Κοντογιάννης

Το κλασικό παραμύθι της Disney (και πολύ παλιότερα, φυσικά, της γαλλικής παράδοσης του 18ου αιώνα), μεταφέρεται σε μια live action εκδοχή (μέρος της τρέχουσας στρατηγικής του στούντιο), από τον Μπιλ Κόντον και το σταθερά ρομαντικό όραμά του.

Η Μπελ φυλακίζεται εκούσια, προκειμένου να σώσει τον πατέρα της, στο κάστρο του Τέρατος, ενώ ζωντανά έπιπλα και σκεύη προσπαθούν να την πείσουν ν’ αγαπήσει τον οικοδεσπότη της κι έτσι να ακυρώσει την κατάρα που τον έχει μεταμορφώσει.

Τα τραγούδια φρεσκάρονται από το καινούργιο και ακτινοβόλο καστ, το χιούμορ αφθονεί, τα σκηνικά και τα εφέ είναι η πανδαισία που ελπίζει κανείς, ενώ το σενάριο κατορθώνει σ’ έναν αξιοθαύμαστο βαθμό να «εκσυγχρονίσει» τον μύθο, με μικρές, χαριτωμένες αλλά και αιχμηρές παρεμβάσεις.

◆ Με υπότιτλους: CINERAMA, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΖΕΑ ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΟΙΒΟΣ

◆ Μεταγλωττισμένο: CINERAMA, ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, NOVACINEMA ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ, ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, ΑΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΙΓΛΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ, ΒΑΡΚΙΖΑ, ΖΕΑ ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΜΑΤΕΡΟ, ΝΑΝΑ CINEMAX, ΟΝΑΡ, ΟΝΕΙΡΟ ΡΕΝΤΗ, ΣΙΝΕ ΑΛΙΚΗ Ν. ΜΑΚΡΗ, ΣΙΝΕ ΑΝΟΙΞΙΣ, ΣΟΦΙΑ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ Ν. ΣΜΥΡΝΗ, 3 ΑΣΤΕΡΙΑ Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ, ΦΟΙΒΟΣ

◆ Σε 3D: ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ

Το άγνωστο κορίτσι, (La fille inconnue, Βέλγιο, Γαλλία, 2016, 116′) ★★½☆☆

σκηνοθεσία: Ζαν-Πιερ Νταρντέν, Λικ Νταρντέν

ηθοποιοί: Αντέλ Ενέλ, Ολιβιέ Μπονό, Ζερεμί Ρενιέ

Μετά από ένα σερί αριστουργημάτων, οι αδελφοί Νταρντέν παρουσιάζουν την πιο αδύναμη, χειριστική ταινία τους, γιατί καθένας δικαιούται κάποιες αποτυχίες.

Το φιλμ έχει το γνώριμο, χαμηλών τόνων, ήσυχο και ταυτόχρονα πολιτικό ύφος που έχει χαρακτηρίσει το σινεμά τους κι έχει δημιουργήσει ευρωπαϊκή σχολή.

Με τη μορφή της υπέροχης Αντέλ Ενέλ, η ηρωίδα είναι η Τζένι, γιατρός, που ένα βράδυ, μετά τις ώρες δουλειάς, δεν ανοίγει την πόρτα σε μια κοπέλα που χρειάζεται βοήθεια και η οποία την άλλη μέρα βρίσκεται νεκρή.

Παρακινημένη από τις ενοχές της, η Τζένι αποφασίζει πεισματικά και παρά τα εμπόδια της αστυνομίας και της κοινότητας όπου ζει, να μάθει και ν’ αποκαλύψει τι συνέβη στην κοπέλα.

Η ταινία επιχειρηματολογεί πάνω στην προσωπική ευθύνη –σ’ έναν κόσμο όπου οι Αρχές δεν επαρκούν για να επιβάλλουν τη δικαιοσύνη- ωστόσο μ’ ένα σενάριο τόσο απλοϊκό και συναισθηματικά εκβιαστικό που αντί να σε προτρέπει σε δράση, σε κάνει ακόμα πιο απρόθυμο να την παρακολουθήσεις.

◆ ΙΝΤΕΑΛ, ΝΙΡΒΑΝΑ, ΑΤΤΑΛΟΣ, ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΩΤΖΙΟΣ, ΑΒΑΝΑ, ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX, ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ, ΧΟΛΑΡΓΟΣ, ΣΙΝΕΑΚ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ

Τρέξε! (Get οut, ΗΠΑ., 2017, 104′) ★★½☆☆

σκηνοθεσία: Τζόρνταν Πιλ

ηθοποιοί: Ντάνιελ Καλούγια, Αλισον Ουίλιαμς, Μπράντλεϊ Γουίτφορντ, Κάθριν Κίνερ

Ο Κρις πηγαίνει στο εξοχικό της κοπέλας του, της Ρόουζ, για να γνωρίσει τους γονείς κι όλο το σόι της.

Η Κρις είναι μαύρος, η Ρόουζ λευκή, αλλά διαβεβαιώνει τον Κρις ότι οι γονείς της, ως καλλιεργημένοι μεγαλοαστοί, δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα με το διαφυλετικό ζευγάρι.

Εκτός, όμως, από τη συγκαλυμμένη προκατάληψη των γονιών, ο Κρις έχει ν’ αντιμετωπίσει και τους δύο Αφροαμερικανούς υπηρέτες του σπιτιού, που μοιάζουν τόσο παγωμένα πειθήνιοι, σαν… άψυχοι.

Ταινία τρόμου και μαζί αντιρατσιστικό κατηγορώ και κοινωνική σάτιρα, το «Get Out», που αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς στην Αμερική, έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον επίκαιρο χειρισμό του θέματός του και την πρωτοτυπία της σύνθεσής του, παρά για τη σκηνοθεσία και τις τρομάρες που προκαλεί.

◆ ODEON ESCAPE ΙΛΙΟΝ, ODEON STARCITY, VILLAGE MALL, VILLAGE ΠΑΓΚΡΑΤΙ, VILLAGE PARK ΡΕΝΤΗ, VILLAGE ΦΑΛΗΡΟ, ΑΕΛΛΩ CINEMAX, AΘΗΝΑΙΟΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, CINEPOLIS ΓΛΥΦΑΔΑ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ ΑΙΓΑΛΕΩ, ΝΑΝΑ CINEMAX

Ενα βήμα τη φορά, (Patients, Γαλλία, 2017, 110′) ★★☆☆☆

σκηνοθεσία: Μεχντί Ιντίρ, Γκραν Κορ Μαλάντ

Με την υπογραφή του Φαμπιέν Μαρσό, γνωστού μουσικού και ποιητή με το όνομα Grand Corps Malade, η τρυφερή δραμεντί παρακολουθεί τη διαμονή του 20χρονου Μπεν σε κέντρο φυσικής αποκατάστασης, έπειτα από ένα ατύχημα που τον άφησε παράλυτο.

Η εξάρτηση από τους νοσηλευτές, η ελπίδα για πρόοδο και η παρέα με τους υπόλοιπους ασθενείς συνθέτουν μια γλυκιά κι αισιόδοξη ταινία, όμως πνιγμένη στα κλισέ και τα «μουσικά διαλείμματα».

The last face, (ΗΠΑ, 2016, 132′) ½☆☆☆☆

σκηνοθεσία: Σον Πεν

ηθοποιοί: Σαρλίζ Θερόν, Χαβιέρ Μπαρδέμ, Αντέλ Εξαρχόπουλος

Μετά τις αξιοθαύμαστες σκηνοθετικές δουλειές του στο παρελθόν («Indian Runner», «Τρεις Μέρες Προθεσμία», «The Pledge», «Into the Wild»), μπορεί κανείς μόνο να υποθέσει ότι τόσο χάζεψε πέρσι ο Σον Πεν απολαμβάνοντας τον αισθησιασμό της Σαρλίζ Θερόν που ξέχασε τι σημαίνει μια αξιοπρεπής, τουλάχιστον, ταινία.

Η ιστορία παρακολουθεί τον καταραμένο έρωτα ανάμεσα στον ανθρωπιστή γιατρό Μιγκέλ και την ανθρωπίστρια διευθύντρια ΜΚΟ Ρεν με ντεκόρ την εμπόλεμη Λιβερία.

Κάπου ανάμεσα στο «θα μοιραστώ την οδοντόβουρτσά σου» και στο «το κέρδος μπαίνει εμπόδιο στη ζωή», το «The Last Face» ξετυλίγεται ως ένα αβάσταχτα ανόητο μελόδραμα που βλέπεται μόνο ως παρωδία, μια από τις χειρότερες ταινίες των τελευταίων χρόνων, ιδιαίτερα λόγω της σπατάλης των ηθοποιών στο καστ της.