Το 2019 δεν ήταν μια χρονιά που με συντάραξε μουσικά σε δισκογραφικό επίπεδο, όπως ήταν το 2018 για το οποίο όταν έγραφα τον απολογισμό μου δεν ήξερα ποιο άλμπουμ να πρωτοχωρέσω σε αυτόν. Φέτος λοιπόν θα σταθώ σε έξι δίσκους μόνο -τέσσερις από τον χώρο της ξένης μουσικής και δύο από αυτόν της ελληνικής- επιλέγοντας να παρουσιάσω τους δημιουργούς τους ανά ζεύγη.
Ο νέος είναι ωραίος: Billie Eilish – Black Pumas
* To άλμπουμ της, «When we all fall asleep, where do we go?», κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάρτιο και πήγε κατευθείαν στο νο1 σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία, Καναδά και σε πολλές άλλες χώρες ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα, αλλά ήδη όλος ο πλανήτης ασχολούνταν με την Billie Eilish, την καλλιτέχνιδα-φαινόμενο της παγκόσμιας μουσικής σκηνής που είναι μόλις 18 χρόνων. Οι καθηλωτικές ερμηνείες της και ο ονειρικά ιδιαίτερος ήχος της είναι εθιστικά. Bάζεις το CD της στο CD player, το ακούς… απνευστί και μόλις τελειώσει πατάς αμέσως το repeat. Αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, ακούστε τον λυγμικό σπαραγμό με τον οποίο η ιδιοφυής μουσικός λέει το «I love you» στο ομότιτλο κομμάτι της και θα με δικαιώσετε…
* Τρεις μήνες μετά την κυκλοφορία του δίσκου τής Eilish, οι Black Pumas, το soul δίδυμο από το Όστιν του Τέξας που το αποτελούν ο Adrian Quesada και ο Eric Burton, μας συστήνονται μ’ ένα αριστουργηματικό άλμπουμ με τίτλο το όνομα του σχήματος, το οποίο περιλαμβάνει δέκα -το ένα καλύτερο από τ’ άλλο- τραγούδια. Είναι χαρακτηριστικό πως ο «Guardian» έγραψε στην κριτική του ότι το ντεμπούτο άλμπουμ τους άγγιξε την τελειότητα, πράγμα που σε κάνει ν’ αναρωτιέσαι για το τι μπορείς να περιμένεις από αυτούς τους δύο χαρισματικούς μουσικούς στη συνέχεια και ταυτόχρονα -λέμε εμείς- ν’ ανυπομονείς για το επόμενο βήμα τους.
Ο παλιός είναι αλλιώς: Nick Cave – Leonard Cohen
* Στις αρχές του Οκτωβρίου κάποιοι «πιστοί» ξαγρυπνήσαμε ανυπομονώντας ν’ ακούσουμε το καινούργιο άλμπουμ των Nick Cave and the Bad Seeds, αλλά όσοι το κάναμε δεν το μετανιώσαμε. Το «Ghosteen» είναι μία από τις καλύτερες δουλειές του Αυστραλού καλλιτέχνη και της μπάντας του και ίσως ο πιο εσωτερικός μουσικά δίσκος τους. Ο μουσικοκριτικός τού «Pitchfork», Grayson Haver Currin, επισήμανε ότι δεν χρειάζεται να είναι κάποιος βαθύς γνώστης της κοσμοθεωρίας τού Nick Cave για να κατανοήσει το «Ghosteen». Αρκεί απλώς να έχει την ικανότητα να υποφέρει και την επιθυμία να επιβιώσει…
* Τον Νοέμβριο συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από τον θάνατο του Leonard Cohen και στις 22 αυτού του μήνα κυκλοφόρησε ένα μεταθανάτιο άλμπουμ του -σε επιμέλεια του γιου του Adam- με υλικό που ο Καναδός τροβαδούρος είχε αφήσει παρακαταθήκη, αφού παρέμεινε δημιουργικός ώς το τέλος. Ο τίτλος του είναι «Thanks for the dance» και πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά που ακούγοντάς την είναι αδύνατον να μη νιώσεις βαθιά και γνήσια συγκίνηση καθώς και ευγνωμοσύνη για αυτόν τον -τελευταίο- χορό.
Στα… καθ’ ημάς: Bloody Hawk – Φώτης Σιώτας / Θοδωρής Γκόνης
* Το ελληνικό ποιοτικό hip hop είναι ένα από τα μουσικά είδη που γνωρίζει μεγάλη άνθηση στη χώρα μας στα χρόνια της κρίσης, καθώς οι ιδιαίτερα ταλαντούχοι εκπρόσωποί του καταπιάνονται με σημερινά πολιτικά και κοινωνικά θέματα και οι στίχοι των κομματιών τους είναι δείγματα σύγχρονης ποίησης. Ένας από τους καλύτερους και πλέον δημοφιλείς ράπερ είναι ο Bloody Hawk, κατά κόσμον Νίκος Κίτσος, που τον περασμένο Σεπτέμβριο κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του με τον τίτλο «1 Ευρώ». Τα τραγούδια του έχουν στίχους-μαχαιριές, που πετάνε φωτιές, προκαλούν συγκίνηση και είναι αδύνατον να μην αγγίξουν τον ακροατή τους. Όταν τ’ ακούς, το στομάχι σου σφίγγεται σαν να δέχεσαι απανωτές γροθιές και έχουν τέτοια δυναμική σαν να είναι θεατρικός μονόλογος, ταινία μικρού μήκους και διήγημα μαζί.
* Ένας δίσκος που επιχειρεί να συμβάλει στην ανανέωση του πολύπαθου τα τελευταία χρόνια λαϊκού μας τραγουδιού, είδος με βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία, κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο. Ο λόγος για «Τα δεύτερα γιατί κουράστηκαν τα πρώτα», σε μουσική του Φώτη Σιώτα και στίχους του Θοδωρή Γκόνη. Τα τραγούδια ερμηνεύουν η Ιουλία Καραπατάκη, ο Γιάννης Διονυσίου, ο Σωκράτης Μάλαμας, η Δήμητρα Γαλάνη και ο συνθέτης -όλοι τους εξαιρετικοί. Μια πολύ καλή δουλειά που πετυχαίνει να συγκεράσει δύο μουσικούς κόσμους, τη λαϊκή κουλτούρα και παράδοση με τη σύγχρονη αντίληψη περί μουσικής. Ο Φώτης Σιώτας, πολυσχιδής δημιουργός και δεξιοτέχνης του βιολιού, εντάσσει αρμονικά τον ήχο των εγχόρδων -που τόσο καλά γνωρίζει και τόσο πολύ αγαπάει- σ’ έναν λαϊκό δίσκο, ένα από τα μεγάλα ατού του οποίου είναι ότι τους στίχους των τραγουδιών του υπογράφει ο Θοδωρής Γκόνης.
