Ο Γερμανός «τιτάνας της αρχιτεκτονικής» Φράι Οτο ανακηρύχτηκε νικητής του φημισμένου βραβείου Pritzker την Τρίτη, μόλις μία ημέρα μετά τον θάνατό του σε ηλικία 89 ετών. Τουλάχιστον πρόλαβε να ενημερωθεί ότι τιμήθηκε με το «Οσκαρ» των αρχιτεκτόνων, καθώς η επιτροπή τον είχε επισκεφτεί στο σπίτι του για να του μεταφέρει την είδηση. «Είμαι πολύ χαρούμενος. Δεν έχω κάνει κάτι που να αξίζω το βραβείο», απάντησε με σεμνότητα. «Κίνητρό μου ήταν να σχεδιάζω νέους τύπους κτιρίων για να βοηθάω φτωχούς ανθρώπους, ειδικά έπειτα από φυσικές καταστροφές».
Πιο γνωστό έργο του είναι η οροφή, σαν μια τεράστια τέντα, που έκανε για το Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου (φωτ. επάνω), ειδικά για την Ολυμπιάδα του 1972, που αιματοκυλίστηκε όταν o Μαύρος Σεπτέμβρης επιτέθηκε στην ισραηλινή ομάδα αθλητών. Επίσης συνεργάστηκε για το ιαπωνικό περίπτερο στην Expo 2000 στο Ανόβερο, το περίπτερο της Δυτικής Γερμανίας στην Expo 67 στο Μόντρεαλ και για έργα στη Μέση Ανατολή, όπως το Tuwaiq Palace στη Σαουδική Αραβία.
Ο 40ός κατά σειρά κάτοχος του Pritzker εφάρμοσε μια ολιστική και συνεργατική προσέγγιση της αρχιτεκτονικής: δούλευε μαζί με περιβαλλοντολόγους, βιολόγους, μηχανικούς, φιλοσόφους, ιστορικούς, καλλιτέχνες. Σύμφωνα με την επιτροπή: «Υπήρξε πρωτοπόρος στη χρήση μοντέρνων, ελαφρών κατασκευών, όμοιες με τέντες, τις οποίες προτιμούσε για οικονομικούς και οικολογικούς λόγους. Επιδίωκε την αποτελεσματική χρήση των υλικών και την ελάχιστη παρέμβαση στο περιβάλλον. Ουτοπιστής, ποτέ δεν σταμάτησε να πιστεύει ότι η αρχιτεκτονική μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο για όλους».
Γεννημένος το 1925, μεγάλωσε στο Βερολίνο όπου και σπούδασε αρχιτεκτονική. Στον Β’ Παγκόσμιο υπήρξε αεροπόρος της Luftwaffe και αιχμαλωτίστηκε στη Γαλλία όταν το αεροπλάνο του κατέπεσε. Συνέχισε τις σπουδές του στις ΗΠΑ. Ασκησε επίδραση στις νεότερες γενιές με ένα έργο «ανάλαφρο, ανοιχτό στη φύση και στο φως».
-320x213.png)
