Οφείλουμε να προλογίσουμε τα εγκαίνια του ανακαινισμένου γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας στις 3 Ιανουαρίου του 1962, μέσω φιλικού παιχνιδιού της ΑΕΚ με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα (0-6 το σκορ…), με το ηθικό πλαίσιο της εποχής. Εντός των τριήμερων εκδηλώσεων για την είσοδο της Ενωσης στο αναμορφωμένο γήπεδό της μετά από επτά χρόνια εργασιών, έγιναν μετά το σαρωτικό πέρασμα των Καταλανών και άλλα δυο φιλικά ματς, της ΑΕΚ με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.
Στις 5/1, λοιπόν, διεξήχθησαν, επίσης στη Νέα Φιλαδέλφεια, τα παιχνίδια Ολυμπιακός – Μπαρτσελόνα 0-2 και ΑΕΚ – Παναθηναϊκός 2-3. Οι διοικήσεις των ερασιτεχνικών –και με τη λυρική διάσταση του όρου όπως αποδείχθηκε– ομάδων Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού δώρισαν στην ΑΕΚ τα χρήματα, όσα τους αντιστοιχούσαν από το μερίδιο των εισπράξεων, επειδή όπως έγραψε η εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ» (7/1), «αναγνώρισαν την πολυέξοδη διαδικασία επανόδου της μεγάλης αντιπάλου τους στο νέο της γήπεδο». Η διοίκηση της ΑΕΚ με πρόεδρο τον Νίκο Γκούμα, μετέπειτα ονοματοδότη του γηπέδου της ώς το αναίτιο γκρέμισμα του 2003, είχε ευχαριστήσει έμπρακτα τον έναν από τους δυο ιστορικούς αντιπάλους της. Τον Μάρτιο του 1962, έπαιξε νέο φιλικό με τον Ολυμπιακό και ως ανταπόδοση-ευχαριστία, δώρισε στους Πειραιώτες όλα τα χρήματα των εισπράξεων «επειδή αναγνώρισε με την σειρά της την ανάγκη ενίσχυσής του ενόψη (sic) της κατασκευής του γηπέδου στον Ρέντη (σ.σ. το σημερινό προπονητικό κέντρο)». Συνεννοήσεις και ζηλευτή αμοιβαιότητα, αντιστρόφως ανάλογες με τις σημερινές στυγνές αντιπαραθέσεις, με τους προέδρους-επιχειρηματίες στους θώκους…
Νέες εξέδρες στο πέταλο της Θύρας 21, νέος χλοοτάπητας (ουσιαστικά χορτάρι αντί του ανάμικτου με χώμα και πέτρες προϋπάρχοντος αγωνιστικού χώρου) ήταν οι κύριες παρεμβάσεις υπό τον πρόεδρο Νίκο Γκούμα. Η αρχή των εργασιών ανάπλασης, εκεί όπου υπήρχε υποτυπώδης αγωνιστικός χώρος αλλά όχι γήπεδο με τη γνωστή μορφή, έγινε το 1955. Η απουσία οικονομικής ευχέρειας και κατάλληλων τεχνικών μέσων ήταν οι βασικές αιτίες της επτάχρονης διάρκειας των εργασιών, λες και επρόκειτο –με τα σημερινά δεδομένα– για χτίσιμο πόλης και όχι για ανάπλαση γηπέδου!
Κλήθηκε, λοιπόν, για τον εορτασμό της εισόδου στο ανακαινισμένο σπίτι της ΑΕΚ, το μεσημέρι (3.00 μ.μ.) της 3ης ημέρας του 1962, η Μπαρτσελόνα. Με το αζημίωτο φυσικά… Η φιλοξενία και η αμοιβή των Καταλανών στοίχισαν στην επίσημη ΑΕΚ, 700.000 δραχμές. Για να κατανοήσετε τη διαφορά των βιορυθμών, στις 31/12/1961 η Μπάρτσα είχε νικήσει σε παιχνίδι πρωταθλήματος στην έδρα της, 5-0 τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, την Τετάρτη παρέδωσε μαθήματα (6-0) στην εορτάζουσα ΑΕΚ, την Παρασκευή 5 Ιανουαρίου -με πολλούς αναπληρωματικούς στη σύνθεσή της- νίκησε 2-0 τον Ολυμπιακό επίσης στο γήπεδο της ΑΕΚ και την Κυριακή συνέτριψε με 5-2 την Τενερίφη για το ισπανικό πρωτάθλημα. Την ίδια Παρασκευή, μετά την ήττα του Ολυμπιακού, ο Παναθηναϊκός σε άλλο φιλικό στο νέο γήπεδο, είχε νικήσει με 3-2 την οικοδέσποινα ΑΕΚ.
«Οι μάγοι της “Μπαρτσελώνα” εγοήτευσαν 45.000 θεατάς και εσάρωσαν την ΑΕΚ με 6-0» ήταν ο βασικός τίτλοςτης «Αθλητικής Ηχούς», την επόμενη ημέρα (4/1/1962). «Μπαρτσελώνα». Με εισαγωγικά και «ωμέγα»… Παρόντες στο γήπεδο, εκτός των απλών θεατών (κόπηκαν 31.960 εισιτήρια, εισπράχθηκαν 1.418.000 δραχμές) ήταν ο τότε διάδοχος του ισπανικού θρόνου και μετά βασιλιάς Χουάν Κάρλος, η πριγκίπισσα Σοφία και ο Ελληνας πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το παιχνίδι δεν άντεχε σε κριτική, ήταν δύο διαφορετικοί κόσμοι. Η Μπαρτσελόνα, με προπονητή τον εμβληματικό Ούγγρο, αλλά πολιτογραφημενο Ισπανό μετά την πολυετή παρουσία του ως παίκτη της Μπαρτσελόνα (1951-61), Λαντισλάο Κουμπάλα, τον επονομαζόμενο «βασιλιά του Καμπ Νόου». Τον Ιανουάριο του 1993, στην επέτειο των 30 χρόνων, ο υπογράφων, τότε για λογαριασμό του ραδιοφωνικού σταθμού «Flash 9,61» είχε καλέσει τον Μίλτο Παπαποστόλου, μέλος εκείνης της κιτρινόμαυρης ενδεκάδας με το «5» στην πλάτη, να θυμηθεί τον εορτασμό μεν, πανωλεθρία δε από την Μπαρτσελόνα.
Απομαγνητοφωνούμε: «Οι παίκτες νιώθαμε συγκίνηση για το νέο γήπεδο. Μπήκαμε με ενθουσιασμό, αλλά […] Το παιχνίδι δεν αντέχει σε κριτική. Ο νέος, άψογος αγωνιστικός χώρος ήταν οικείος για τους παίκτες της Μπαρτσελόνα. Εμείς ώς τότε παίζαμε σε γήπεδα με χώμα, συχνά πέτρες και κατά τόπους χόρτο για την Α΄ Εθνική […] Ερασιτέχνες εμείς, επαγγελματίες αυτοί, έπαιζαν γρήγορα με αυτοματισμούς. Εμείς είχαμε παίκτες με υψηλή τεχνική όπως ο Νεστορίδης, αλλά ο ρυθμός της Μπαρτσελόνα μάς καθήλωσε».
Ο Νεστορίδης; Σύμφωνα με τις εφημερίδες της εποχής, ο αρτίστας «Νέστορας» (αρκούσε για εμάς τους νεότερους να τον δούμε σε παιχνίδια παλαιμάχων για να καταλάβουμε τι μπάλα ήξερε…) ήταν «ο μόνος διασωθείς»! Πριν από την έναρξη του παιχνιδιού σε πανηγυρικό κλίμα, η ΑΕΚ τίμησε τους παλαίμαχους Ρίμπα, Δελαβίνια, Γάσπαρη, Μαρόπουλο, Κανάκη, Πούλη, Κωνσταντινίδη. Η ελληνική ομάδα έπαιξε με τους Σεραφείδη (Φακή), Αναστασιάδη, Μαρδίτση, Σοφιανίδη, Παπαποστόλου (Πολύζο), Σκευοφύλακα, Γκούβα (Τσαχουρίδη), Σταματιάδη (Δεμίρη), Νεστορίδη, Κρυστάλλη, Αμπο. Προπονητής ήταν ο Τρύφων Τζανετής.
Μόλις στο 4ο λεπτό, έγινε το 0-1 με κοντινό σουτ του Περέδα. Οι Εβαρίστο (27΄), Κότσις (άλλος ιδιοφυής Ούγγρος της εποχής Πούσκας, στο 38΄), πάλι ο Περέδα (48΄), ο Τζενσάνα (56΄) και ο Ζάλντουα (65΄) διαμόρφωσαν το τελικό 0-6. Ο Φακής, μάλιστα, στο 60΄ απέκρουσε πέναλτι του Τζενσάνα. Εκσταση: «Το χειροκρότημα αναγνώρισης-θαυμασμού ήταν αναπόφευκτο». Δύο χρόνια νωρίτερα (1961) στη Βέρνη, η Μπαρτσελόνα είχε ηττηθεί με 3-2 από την Μπενφίκα του Εουσέμπιο στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Εχτιζε τη σύγχρονη εκδοχή της, τα μεγέθη με την ΑΕΚ της εποχής, και με κάθε άλλη ελληνική ομάδα, ήταν δυσανάλογα… Τα εισιτήρια κόστιζαν 40 δραχμές το απλό, 60 το αριθμημένο…
