Ο αιφνιδιασμός των κομμάτων και των πολιτών ήταν πλήρης. Η απόφαση του πρωθυπουργού όμως δεν ήρθε ξαφνικά. Το σκεφτόταν αρκετό καιρό και το είχε εκμυστηρευτεί σε ορισμένους συνεργάτες του.
Ωστόσο, είναι απορίας άξιο γιατί μιλώντας στην Πολιτική Γραμματεία πριν από δύο εβδομάδες είπε στα μέλη του οργάνου «ξεχάστε και το δημοψήφισμα και τις εκλογές, το βάρος της απόφασης θα το πάρει η κυβέρνηση που έχει νωπή λαϊκή εντολή», φράση που επανέλαβε σε σύσκεψη στο μέγαρο Μαξίμου και έγινε με την άδειά του επίσημη διαρροή.
Τι μεσολάβησε; Η σκλήρυνση της στάσης των δανειστών, που απέρριψαν σε δεύτερο χρόνο την πρόταση της κυβέρνησης. Ο κ. Τσίπρας συνειδητοποίησε ότι έχει να κάνει με εκβιαστές που δεν θέλουν μεν να βγάλουν τη χώρα από την ευρωζώνη, αλλά επιδιώκουν να τσαλακώσουν την κυβέρνηση σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί να σταθεί.
Πληροφορήθηκε επίσης από τους παράγοντες που έχουν καλή εικόνα για το κλίμα που επικρατεί στις τάξεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ότι η πρόταση των δανειστών δεν θα είχε καμία τύχη, ενώ ήταν αμφίβολο αν θα περνούσε και η πρόταση των 47 σελίδων της κυβέρνησης. Καραδοκούσε, λοιπόν, ο κίνδυνος της ρήξης στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και κατ’ επέκταση στο κόμμα.
Να θυμίσουμε ότι ο πρωθυπουργός από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας είχε ξεκαθαρίσει σχεδόν σ’ όλους τους συνομιλητές του ότι δεν θα διστάσει να συγκρουστεί με τους θεσμούς αν αυτοί επιμείνουν σε λογικές Μνημονίου.
Την ψυχρολουσία γύρω απ’ αυτό πρώτος την πήρε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα λίγες μέρες μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησης. Στη συνέχεια έγιναν αποδέκτες της απειλής ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και πολλοί αρχηγοί κρατών.
Φαίνεται ότι αρκετοί πίστεψαν πως ο Αλ. Τσίπρας το εννοούσε και γι’ αυτό ξεκίνησε από ευρωπαϊκούς κύκλους, και βρήκε φιλόξενη στέγη στο εγχώριο πολιτικό σύστημα, η σεναριολογία για άλλη πλειοψηφία από την παρούσα Βουλή.
Το ίδιο διάστημα που κυκλοφορούσε η σχετική φημολογία και οι δανειστές κλιμάκωναν τις πιέσεις θέτοντας όρους που δεν θα μπορούσε να δεχτεί ούτε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, ο πρωθυπουργός με κάθε ευκαιρία ανέφερε στις δημόσιες τοποθετήσεις του ότι ο αγώνας της κυβέρνησής του δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη.
Ο Αλ. Τσίπρας έχει την άποψη ότι η έκβαση της μάχης ανάμεσα στην κυβέρνησή του και τους θεσμούς θα καθορίσει το μέλλον της ευρωπαϊκής Αριστεράς και όλων των δυνάμεων που αμφισβητούν τη στρατηγική της λιτότητας.
Η υποχώρησή του στις ιταμές αξιώσεις των δανειστών θα έστελνε το μήνυμα στην Ευρώπη ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος, ενώ η αξιοπρεπής επιβίωση μ’ έναν έντιμο συμβιβασμό θα ενθάρρυνε όλους όσοι αντιστέκονται στις νεοφιλελεύθερες ελίτ.
Ανάγωγα
Υπουργός, που ήταν από την πρώτη μέρα σταθερά αισιόδοξος, σε βαθμό πρόκλησης, ότι θα πάμε τελικώς σε συμφωνία με τους δανειστές, μας είπε χθες στη Βουλή ότι «τώρα δεν είμαι αισιόδοξος». Επειδή όμως η μέχρι τώρα αισιοδοξία του δεν επιβεβαιώθηκε, δικαιούμαστε να υποστηρίξουμε ότι και η απαισιοδοξία του θα διαψευστεί.
