Σύμφωνα με αξιωματούχο της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν πρέπει να περιμένουμε απόψε αποφάσεις για το ελληνικό ζήτημα, γιατί οι υπουργοί Οικονομικών που συμμετέχουν στο Eurogroup δεν έχουν τη δυνατότητα να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις των προτάσεων που θα καταθέσει η κυβέρνηση. Το έργο αυτό θα αναλάβουν οι εμπειρογνώμονες. Μ’ άλλα λόγια, οι πολιτικοί θα αποφασίσουν με βάση τις εισηγήσεις που θα δεχτούν από τους τεχνοκράτες.
Μοιάζει λογική διαδικασία. Ο πολιτικός δεν είναι παντογνώστης και για να λειτουργήσει μέσα σ’ ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, χρειάζεται τη βοήθεια των εμπειρογνωμόνων. Ωστόσο, δεν είναι μια ουδέτερη ιδεολογικά διαδικασία. Κατά τον Κόλιν Κράουτς είναι το τέλειο παράδειγμα της μεταδημοκρατίας εν λειτουργία.
Τις ομάδες των ειδικών δεν στελεχώνουν άνθρωποι που επιλέγονται τυχαία -από τον «σωρό»- ούτε με κριτήριο τα τυπικά προσόντα τους (τίτλοι σπουδών, κύρος, επαγγελματική επάρκεια), αλλά πρόσωπα με συγκεκριμένο ιδεολογικό προσανατολισμό, ξεκάθαρες πολιτικές προτιμήσεις και βεβαίως με προσβάσεις στις πολιτικές και οικονομικές ελίτ.
Συνήθως προέρχονται από τον χρηματοπιστωτικό τομέα, όπου και θα επιστρέψουν όταν τελειώσει η θητεία τους (όπως άλλωστε και οι κορυφαίοι παράγοντες της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης, αν δεν γίνουν υπουργοί και πρωθυπουργοί κυβερνήσεων τεχνοκρατών), και από πανεπιστημιακές έδρες, όπου κυριαρχούν οι ορθόδοξες διδασκαλίες της ελεύθερης αγοράς, τα μαθηματικά αφηρημένα οικονομικά μοντέλα και η ιδέα-μήτρα του οικονομικού φιλελευθερισμού περί «δίκαιων ανισοτήτων».
Αυτές οι οικονομικές σχολές παράγουν, συχνά κατά παραγγελία, εκθέσεις και έρευνες «για να στηρίξουν ‘‘επιστημονικά’’ τους διάφορους τύπους των χρηματιστηριακών συναλλαγών υψηλού ρίσκου και την τροφοδοτούμενη από το χρέος κατανάλωση, τους παράγοντες δηλαδή που πυροδότησαν το κραχ» (Πολ Κρούγκμαν, από την «Εφ.Συν.» 6-10-2014).
Πρόσφατα καθηγητής Οικονομικών στο Κέιμπριτζ δήλωσε έκπληκτος επειδή Αμερικανοί φοιτητές δεν είχαν ακούσει ποτέ στη ζωή τους για τον Κέινς. Καθόλου περίεργο. Ο κεϊνσιανισμός απαγορεύεται διά ροπάλου. Είναι, για τους νεοφιλελεύθερους, η θεωρία που επιφυλάσσει στο κράτος κεντρικό ρόλο στην οικονομία, η οποία στην αριστερή εκδοχή της είναι ο προθάλαμος του μεταρρυθμιστικού σοσιαλισμού, με τον οποίο έχουμε ξεμπερδέψει στην Ευρώπη με τη συνέργεια της μεταλλαγμένης σοσιαλδημοκρατίας.
Τώρα, πώς δικαιολογούν οι αντίπαλοι του κρατισμού, την παρέμβαση του κράτους για να διασωθούν οι τράπεζες, κόντρα στις αντιλήψεις τους και στους ιερούς κανόνες που διέπουν τη λειτουργία της ευρωζώνης, είναι ένα περιττό ερώτημα. Προφανώς πιστεύουν ότι είναι άλλο πράγμα η σωτηρία των κοινωνιών και άλλο η σωτηρία των τραπεζών.
Οι ειδικοί λοιπόν που θα αξιολογήσουν τις ελληνικές προτάσεις και οι υπουργοί που θα αποφασίσουν ανήκουν στην ίδια σχολή σκέψης. Σ’ αυτήν που έχει επινοήσει και τις πολιτικές που προκάλεσαν την οικονομική κρίση και τη συνταγή (λιτότητα) για τη θεραπεία.
Ανάγωγα
Τι ήθελαν τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας; Εκτακτο συνέδριο; Σιγά μην τους το δώσει ο αρχηγός. Τι τους έδωσε; Λίγη αυτοκριτική για την επικοινωνιακή στρατηγική και για ορισμένες επιλογές του στο επίπεδο των προσώπων και ένα μακρύ οδοιπορικό στον λαό. Οπως ο πρόεδρος Μάο με τη μεγάλη πορεία έφτασε στην εξουσία, έτσι και ο πρόεδρος Αντώνης με το οδοιπορικό στην κοινωνία θα κρατήσει την καρέκλα του, με την οποία, όπως λέει, δεν είναι παντρεμένος. Αντώνης Τσε Τουνγκ.
-320x213.jpg)
