Η είδησις από την ναυμαχίαν

Η ειδήσεις για την έκβασι της ναυμαχίας, στο Ακτιον,

ήσαν βεβαίως απροσδόκητες.

Αλλά δεν είναι ανάγκη να συντάξουμε νέον έγγραφον.

Τ’ όνομα μόνον ν’ αλλαχθεί. Αντίς, εκεί

στες τελευταίες γραμμές, «Λυτρώσας τους Ρωμαίους

απ’ τον ολέθριον Οκτάβιον,

τον δίκην παρωδίας Καίσαρα»,

τώρα θα βάλουμε «Λυτρώσας τους Ρωμαίους

απ’ τον ολέθριον Αντώνιον».

Ολο το κείμενον ταιριάζει ωραία.

Κ.Π. Καβάφης

Εν δήμω της Μικράς Ασίας

Εγκυρες σφυγμομετρήσεις που είχαν διεξαχθεί στη Ρώμη και στις αποικίες σε αντιπροσωπευτικά δείγματα πολιτών έφεραν ως βέβαιη τη νίκη της Κλεοπάτρας και του Αντωνίου στον Ακτιον εναντίον του Οκταβίου.

Το ζευγάρι που θεωρούνταν ευλόγως φαβορί διέθετε πολιτική και στρατηγική πείρα και είχε τα μεγαλύτερα καράβια. Ο Οκτάβιος αντιθέτως ήταν αντιπαθητικός και θεωρούνταν συντηρητικός.

Κατά συνέπεια όλοι εμείς οι απανταχού προοδευτικοί υπήκοοι της Ρώμης, και πιο ειδικά εμείς οι φτωχοί κάτοικοι αλλά κυρίως οι άρχοντες του Δήμου εν Μικρά Ασία, που περιμέναμε από την Κλεοπάτρα να ξελασπώσει από κάτι χρέη που έφταναν τα πολλά δισεκατομμύρια σεστέρτσια, σπεύσαμε να δηλώσουμε με περγαμηνές και παπύρους έμπλεους πίστης και ενθουσιασμού την απόλυτη και αταλάντευτη πίστη μας στην Κλεοπάτρα και τον καλό της, που επί πλέον ήταν και ομορφόπαιδο.

Οσο για τον αντιπαθητικό Οκτάβιο, αυτόν τον στολίσαμε με όλα τα επίθετα που επέτρεπαν τα λίγα λατινικά και αρχαία ελληνικά που γνωρίζαμε.

Και για να επιβεβαιώσουμε ακόμη περισσότερο την πίστη μας στους μελλοντικούς βέβαιους ιμπεράτορες, καλέσαμε τον άμεσο σύμβουλό τους, τον τριουμβίρ Ομπάμους, να καταδεχτεί να μας κάνει επίσκεψη να τον φιλέψουμε στα μέρη μας.

Δυστυχώς τα πράγματα στο Ακτιον πήγαν μάλλον στραβά. Τα μικρομεσαία καράβια του Οκταβίου με πληρώματα προερχόμενα εκ μικρομεσαίων μερκατόρουμ που έβλεπαν το νεγκότιουμ να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, αλλά και εκ των φανατικών οπαδών του περιορισμού της εισόδου στο ιμπέριουμ των Οστρογότθων, Βησιγότθων, Αλανών, Βανδάλων, Σύρων, Αιγυπτίων και άλλων βαρβάρων εντός των συνόρων του Ιμπέριουμ ρομάνουμ, την έπεσαν σαν σφήκες στα θωρηκτά της Αιγυπτίας καλλονής και του καλού της και τα έστειλαν αύτανδρα στον πάτο των αμερικανικών εκλογών, συγγνώμη, της θαλάσσης παρά το Ακτιον.

Οσονούπω το πρόβλημα κατέστη δραματικό. Τι θα κάναμε με τον απροσδόκητο κοσμοκυρίαρχο στη Ρώμη και επίσης τι θα κάναμε με τον εκτός χρήσεως εκπρόσωπο των νικημένων που είχαμε προσκαλέσει γεμάτοι ελπίδες και επαίνους στον μικρό μας δήμο;

Για το δεύτερο η λύση βρέθηκε γρήγορα. Μεταφέραμε την υποδοχή του από το φόρουμ σε έναν πιο συμμαζεμένο τόπο, δωρεά με το αζημίωτο ενός σπόνσορα, και ξεσκονίσαμε τον πουρπούρεουμ τάπητα μαζί με κάποια επίσης σκονισμένα λογύδρια για τους αρχαίους προγόνους μας και τη ρεμ πούμπλικαμ (ρωμαϊκή δημοκρατία).

Οσο για τον άλλο, τον ζόρικο και απροσδόκητο νικητή της ναυμαχίας στο Ακτιο, θέλουμε-δεν θέλουμε, θα ακολουθήσουμε τη συμβουλή του ποιητή μας.

Εμπειροι καθώς είμαστε σε σοφούς ελιγμούς, θα αλλάξουμε τα ονόματα από Κλεοπάτρα και Αντώνιος σε Οκτάβιος, λέγοντας κατά τα άλλα ακριβώς τα ίδια και τα ίδια τετριμμένα και θα προσευχηθούμε στους θεούς μας να τον ζαλίσουν και να μην το πάρει χαμπάρι. Ετσι γίνεται πάντα. Και παντού. Κι ας θέλουμε άλλα.