Κρύβουν μέσα τους άγνοια ή υποκρισία

Πάντως αν το 1963 θέλατε να πάτε οικογενειακώς στο σινεμά και να δείτε μια ελληνική κωμωδία και στην οικογένεια περιλαμβάνονταν ανήλικα άτομα, καλό θα ήταν να μη διαλέγατε να πάτε στο «Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός» με τον Αυλωνίτη, τη Βασιλειάδου και τον Ρίζο, γιατί απλούστατα ήταν ακατάλληλο, είτε το πιστεύετε είτε όχι…

Και αν είχατε ένα μικρό παιδί, από αυτά που λάτρευαν την Αλίκη Βουγιουκλάκη, δηλαδή όλα τα Ελληνόπουλα, το 1964 καλό θα ήταν να φροντίζατε να μη μάθει πως κυκλοφορεί ταινία με τίτλο «Το δόλωμα», γιατί αυτό κι αν ήταν ακατάλληλο και το παιδάκι θα σπάραζε στο κλάμα έξω από το σινεμά, μια που δεν θα το άφηναν επ’ ουδενί να μπει. Και μη νομίζετε πως λέω ό,τι μου κατέβει, η συγκεκριμένη ιστορία με το παιδάκι αφορά ένα πολύ γνωστό άτομο του χώρου σήμερα.

Τα χρόνια περνούν και οι κώδικες ηθικής αλλάζουν. Το θέμα, βέβαια, είναι να υπάρχουν κώδικες ηθικής. Καλό είναι όταν υπάρχουν νόμοι να γίνονται σεβαστοί ή αν κάποιος θεωρεί ότι δεν αντιπροσωπεύουν πια την κοινωνία, να καταργούνται. Επίσης, καλό είναι στα υπουργεία Πολιτισμού αλλά και σε άλλα υπουργεία, οι άνθρωποι που ασκούν εξουσία, να ζουν την εποχή τους και όχι μια άλλη εποχή μακρινή.

Τον παλιό καιρό ήταν αλλιώς τα ήθη, όπως και τα έθιμα. Εξω από το σινεμά, δίπλα από τις φωτογραφίες του έργου και τις αφισέτες, υπήρχε μία χάρτινη μικρή ταμπελίτσα που έγραφε είτε «Κατάλληλον», είτε «Κατάλληλον από 13 ετών», είτε «Ακατάλληλον» και γίνονταν σεβαστές διότι στην είσοδο του σινεμά συνήθως ήταν ο εφοριακός που μετρούσε τα εισιτήρια και πολύ συχνά ένας αστυφύλακας.

Μπορεί να είμαι συντηρητικός, αλλά δεν θεωρώ ότι ένα μικρό παιδί μπορεί να βλέπει τα πάντα, να ακούει τα πάντα κ.λπ. κ.λπ. Ομως πριν φτάσουνε κάποιοι στο σινεμά που έπαιζε το «Τζόκερ» και καλέσουν την αστυνομία, τους εισαγγελείς και τους φαρισαίους και να μαζέψουν τα ανήλικα που έβλεπαν την ταινία, θα έπρεπε ίσως να σκεφτούν πως πλέον τα εν λόγω ανήλικα έχουν κινητό από τα 5, 6, 7 τους χρόνια, το οποίο διαθέτει και ίντερνετ. Θα έπρεπε να σκεφτούν ότι τα ανήλικα παιδιά πάσχουν από «μιθριδατισμό» μπαινοβγαίνοντας συνέχεια στο ίντερνετ, βλέποντας τηλεόραση, βλέποντας γύρω τους τι συμβαίνει…

Καλό θα ήταν να προσέχουν αυτοί που πρέπει να προσέχουν τι βλέπουν και τι ακούν οι ανήλικοι. Ομως πριν το «Τζόκερ», είναι πολύ περισσότερα αυτά που έπρεπε να προσέχουν. Διαφορετικά αυτές οι τόσο ευαίσθητες υπάρξεις που ταράχτηκαν με την παρουσία ανηλίκων στο σινεμά με το «Τζόκερ» ή κρύβουν μέσα τους την άγνοια ή κρύβουν μέσα τους την υποκρισία. Και στις δύο περιπτώσεις δεν χρειάζονται στο υπουργείο Πολιτισμού.