Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στην ουρά της Εφορίας

Χωρίς τίτλο, ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΑΪΤΗΣ 

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Στην ουρά της Εφορίας

  • A-
  • A+

Ποτέ δεν μου άρεσαν οι δημόσιες υπηρεσίες – για την ακρίβεια, οι υποχρεώσεις στις δημόσιες υπηρεσίες. Ξέρετε, αυτές που πρέπει να ζαλωθείς ένα πάκο χαρτιά: δηλώσεις, εξουσιοδοτήσεις, συμβόλαια, χαρτόσημα, φακέλους, γνήσια της υπογραφής, όσα φαντάζεσαι και όσα δεν φαντάζεσαι, για να διεκπεραιώσεις μια υπόθεση. Μπορεί να είναι φορολογική, πολεοδομική ή άλλη. Δεν έχει σημασία.

Προσωπικά, κάθε φορά που χρειάζεται να κάνω κάτι –απλό ή πιο σύνθετο– νιώθω σαν να κινώ για ειδική αποστολή στο άγνωστο με βάρκα τη γραφειοκρατία.

Βλέπετε, ακόμη και αν όλες αυτές οι υπηρεσίες έχουν σε μεγάλο βαθμό μηχανογραφηθεί, παραμένει ένα εξίσου μεγάλο ποσοστό χειρόγραφης εργασίας και «χαρτούρας».

Εντυπωσιάστηκα, λοιπόν, όταν καταθέτοντας όλα τα απαραίτητα έγγραφα για δήλωση φόρου κληρονομίας –ως πληρεξούσια για πέντε κληρονόμους της ίδιας θανούσας–, διαπίστωσα ότι δεν αρκούσε η εγγραφή τους στο σύστημα Taxis, αλλά η πραγματικά ευγενέστατη και υπομονετική υπάλληλος προχώρησε στην καταγραφή των ενεργειών της σε δύο τεραστίων διαστάσεων και βάρους παλαιικά βιβλία, με χοντρά εξώφυλλα και ξεφτισμένα κορδόνια. Βιβλία που πήγαιναν από γραφείο σε γραφείο και από γκισέ σε γκισέ, για να καταγράφονται ανάλογες φορολογικές πράξεις.

«Και αν συμβεί κάτι και καταστραφούν τα ηλεκτρονικά αρχεία;» σκέφτηκα. «Ισως έτσι προστατεύονται και το ελληνικό Δημόσιο και οι φορολογούμενοι» απάντησα μόνη μου. Δεν τόλμησα να σκεφτώ τι μπορεί να συμβεί σε περίπτωση φωτιάς, ούτε να κάνω την ερώτηση στην κυρία πίσω από το τζάμι, που με τόση επιμέλεια και σπουδή έκανε τη δουλειά της.

«Θα μπορούσατε να καθίσετε», μου είπε. «Ο έλεγχος θα πάρει λίγη ώρα». Την ευχαρίστησα. Δεν υπήρχε κάθισμα, αλλά και να υπήρχε δεν θα μπορούσα να καθίσω. Υπέφερα από την αγωνία του πολίτη μπροστά στο γκισέ… Ανόητο ίσως, πραγματικό πάντως.

Αλλωστε λίγη ώρα πριν, σε μία άλλη ουρά, πολύ μεγαλύτερη, εκείνη του Μητρώου για τη διαγραφή ΑΦΜ, είχα γίνει μάρτυρας ενός περιστατικού που με ταρακούνησε κάπως. Ενας κύριος, ξένος, πιθανότατα εργαζόμενος μετανάστης, κρατώντας ένα κίτρινο χαρτάκι σημειώσεων έφυγε λέγοντας σε σπαστά ελληνικά: «Ευχαριστώ πολύ. Θα έρθω στις 29 Απριλίου».

Δεν πέρασε λίγη ώρα και επέστρεψε τρομοκρατημένος, μαζί με μια γυναίκα. Πήγαν μαζί στον υπάλληλο που τον είχε εξυπηρετήσει και η κυρία που τον συνόδευε ρώτησε με αγριεμένο ύφος: «Εχετε δει τι γράφει εδώ;» δείχνοντας το κίτρινο χαρτάκι.

«Φυσικά, εγώ το έγραψα», απάντησε ο υπάλληλος.

«Ξέρετε τι μέρα είναι η 29 Απριλίου;» ρώτησε ξανά αγριεμένη η κυρία.

Ο υπάλληλος κοίταξε με βλέμμα απορίας και ιώβεια υπομονή: «Δευτέρα;»

«Είναι η δεύτερη μέρα του Πάσχα και εσείς είπατε στον άνθρωπο να έρθει εδώ…» συνέχισε φουντωμένη η κυρία.

Ο υπάλληλος ξέσπασε σε νευρικό γέλιο, ίσως από αμηχανία, μπορεί και από κούραση. Η ουρά μεγάλωνε όλο και περισσότερο.

«Συγγνώμη, χίλια συγγνώμη», είπε όταν ηρέμησε. «Εχετε δίκιο, έκανα λάθος».

Πήρε το χαρτάκι, διόρθωσε την ημερομηνία και είπε στον ξένο άντρα: «Να έρθετε στις 30. Τα χαρτιά σας θα είναι έτοιμα. Ή στις 2 Μαΐου, δεν θα χαθεί τίποτα. Θα τα έχετε όλα όπως πρέπει».

Ευχαρίστησε ξανά με τα σπαστά ελληνικά του ο άντρας.

Συγγνώμη μετά ζήτησε και η κυρία: «Κι εγώ μια εξυπηρέτηση πήγα να κάνω. Αλλά πρέπει να είστε κι εσείς πιο προσεκτικοί».

Ο υπάλληλος χαμογέλασε με συγκατάβαση. Τι να έλεγε κιόλας, είχε φταίξει.

Αλλά εγώ εκείνη την ώρα τον λυπήθηκα τόσο όσο και τον ξένο κύριο που δεν μπορούσε να συνεννοηθεί. Δύσκολο πράγμα η επικοινωνία, ακόμη κι αν μιλάμε την ίδια γλώσσα, φαντάσου τι γίνεται όταν μιλάμε διαφορετικές.

Ωστόσο, παρατηρώντας τον κόσμο στις ουρές, κρατώντας στα χέρια, σφιχτά, χαρτιά, φακέλους, οδηγίες από λογιστές και συμβολαιογράφους, συμβόλαια και εξουσιοδοτήσεις, διαπιστώνεις κάτι πολύ σοβαρό.

Οι χαρές και οι λύπες μας περνούν συχνά από τα γκισέ της Εφορίας. Γάμοι, θάνατοι, αγορές, πωλήσεις, δωρεές, ελπιδοφόρες ενάρξεις επαγγέλματος…

Και αν είσαι λίγο περισσότερο παρατηρητικός, και με διάθεση ηθογραφίας, βιβλίο γράφεις, όχι χρονογράφημα.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το ξύπνημα του μαύρου γάτου
Του άρεσε να του τρίβεις τα αυτιά, να ξύνεις τον σβέρκο και να του χαϊδεύεις την πλάτη με τις ώρες. Και μόλις τελείωνες με τη μια πλευρά, γύριζε από την άλλη: δεν υπάρχει κουράστηκα εδώ, υπηρετείς το αφεντικό...
Το ξύπνημα του μαύρου γάτου
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο Καβάφης στο μετρό
Μια μέρα συνηθισμένη στην πόλη, μια μέρα σαν όλες τις άλλες, σε ώρα αιχμής, λίγο μετά το σχόλασμα από τη δουλειά, λίγο πριν από την απογευματινή βόλτα με τους φίλους, τα ψώνια στο σουπερμάρκετ, το μάθημα στο...
Ο Καβάφης στο μετρό
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ανεπίδοτες επιστολές
Σε καμία δεν έγραψε προσφώνηση. Οι επιστολές αυτές δεν θα ταχυδρομούνταν ποτέ. Ο παραλήπτης δεν θα τις διάβαζε. Το μόνο που εκείνη ήθελε ήταν να μην πάνε χαμένα τα γκρίζα-γαλάζια επιστολόχαρτα.
Ανεπίδοτες επιστολές
ΛΕΥΚΟ ΣΥΝΝΕΦΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΩΒ, 1957, ΜΑΡΚ ΡΟΘΚΟ 
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια παγκόσμια μέρα για το μωβ
Πολλά χρόνια πριν, φοιτήτρια ακόμα, διάβασα το «Μωβ». Το πεζογράφημα της Μάγδας Νικολαΐδου για τις γυναίκες, τον αγώνα για τα δικαιώματα, τον φεμινισμό, τον έρωτα, την τρέλα, την ελπίδα.
Μια παγκόσμια μέρα για το μωβ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Μπλακ φόρεστ» με κερασάκια μαρασκίνο
Δεν μου αρέσουν οι συναισθηματικοί απολογισμοί. Νομίζω ότι γίνονται -όταν γίνονται- για να καλύψουμε μια ανάγκη να δικαιολογήσουμε σωστά και λάθη, ενέργειες και πράξεις, αποτελέσματα συνειδητών επιλογών ή...
«Μπλακ φόρεστ» με κερασάκια μαρασκίνο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μετά τη γιορτή
Εκείνο το πρωί, μία μέρα μετά τη μεγάλη γιορτή, βγήκε στους παγωμένους δρόμους σχεδόν μόνη της. Το προηγούμενο βράδυ, επιστρέφοντας σπίτι παρατηρούσε τα ζευγάρια που γιόρταζαν τον έρωτα. Κόκκινες καρδιές σε...
Μετά τη γιορτή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας