Τριγωνικές συναλλαγές με κόλπα Καραγκιόζη

Ποτέ δεν κατάλαβα τα πολύπλοκα πάρε-δώσε της κάθε κομπίνας, του κάθε λοβιτούρα. Ποιες διαδρομές ακολουθεί ένα προϊόν, υλικό ή χρηματικό, ώστε αυτός που το εμπορεύεται να βγάλει λεφτά παραπάνω από όσα επιτρέπει ο νόμος, αλλά χωρίς να φαίνεται ότι παρανομεί. Αυτό είναι και το κύριο χαρακτηριστικό της κομπίνας, το πλεονέκτημά της απέναντι στην καθαρή κλοπή και ληστεία: η νομιμοφάνεια.

Ποτέ δεν τα κατάλαβα –όσο και αν προσπάθησα– αυτά τα κόλπα. Γι’ αυτό και καταδικάστηκα, εφ’ όρου ζωής, να μείνω τίμιος. Από καθαρή βλακεία και μόνο.

Λένε πως η πενία τέχνας κατεργάζεται. Να δείτε πόσας τέχνας και τεχνάσματα κατεργάζεται η απληστία! Ων ουκ έστιν αριθμός.

Και μόνον αυτές που έχουν βγει στη φόρα να πάρεις, θα περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου σκεφτόμενος: τι έκανα ο ηλίθιος που χαράμισα τη ζωή μου «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες». Οι άλλες, οι άγνωστες, που τις κατάπιε το σκοτάδι, μαζί μ’ αυτούς που κατάπιαν τις μίζες, είναι επιεικώς αμέτρητες.

Διάβαζα τώρα, στην προχθεσινή «Εφ.Συν.», το ρεπορτάζ της Μαρίας Δήμα «Βηματοδότες με… καπέλο», κοντά στα 20 εκατομμύρια ευρώ, που φόρεσαν εταιρείες εισαγωγής σε δύο δημόσια νοσοκομεία, διά των «τριγωνικών συναλλαγών», όπως λέγεται η συγκεκριμένη κομπίνα∙ μία από τις αναρίθμητες.

Το τριγωνικό κόλπο ήταν το εξής: αγόραζαν φτηνά από κατασκευάστρια εταιρεία, έστηναν εταιρεία-μαϊμού στην Κύπρο, εξεπιτούτου (ad hoc που λένε οι νομικοί: εξέδιδε μόνο παραστατικά, κατά προτίμηση φουσκωμένα) και έδειχναν πως αγοράζουν από αυτήν τους βηματοδότες που πουλούσαν στα νοσοκομεία.

Καιγόταν για δανεικά ο Καραγκιόζης. Ζήτησε ένα κατοστάρικο από τον Χατζηαβάτη. Αυτός είχε μόνο ένα πενηντάρικο. Το πήρε ο Καραγκιόζης, και μόλις το τσέπωσε, του είπε: «Πατσίσαμε. Ζήτησα εκατό, έδωσες πενήντα, χρωστάς πενήντα, χρωστάω πενήντα. Πατσίσαμε…». Αυτός είναι τύπος συναλλαγής, όχι τριγωνικής, αμφίδρομης…