Ασκήσεις μνήμης μέσα από παράδρομους

Μια φράση. Την είπες πρόσφατα: «Δεν απατώ τον εραστή μου ούτε με τον άντρα μου!». Ομως δεν θυμόσουν ακριβώς. Μόνον ότι, σε σκασιαρχείο σου από το Γυμνάσιο, την έλεγε η Ζαν Μορό σε ταινία του Ροζέ Βαντίμ, όπου πρωταγωνιστούσε με τον Ζεράρ Φιλίπ και πως η ταινία ήταν προσαρμογή σε συνθήκες του ’60, περίφημου μυθιστορήματος, Γάλλου συγγραφέα.

Ξέχασες την κουβέντα και (η μνήμη, έτσι και δεν σβηστεί, πάντα βρίσκει δρόμους να φανερώνεται) θυμήθηκες κουβέντα και άλλα συνειρμικά διαβάζοντας στην «Εφ.Συν.» του τελευταίου Σαββατοκύριακου, στην τακτική στήλη του Γκιώνη «Περιδιαβαίνοντας» για τον «Ζεράρ Φιλίπ της εφηβείας μας», 60 χρόνια από τον θάνατό του, μόλις στα 36, 25 Νοεμβρίου 1959.

Η ταινία ήταν οι «Επικίνδυνες σχέσεις», 1959, ίσως η τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του Ζεράρ Φιλίπ… Στις μηχανές αναζήτησης το παν είναι να ανοίξεις μια ρωγμή, να χωθείς, μετά… Το μυθιστόρημα-σταθμός στην εποχή του, αλλά και μετέπειτα, προκλητικά τολμηρό σε θέματα «ηθικής τάξεως», εφάμιλλο ομοειδών μυθιστορημάτων του Μαρκήσιου Ντε Σαντ, το έγραψε, 1782, ο Λακλό (Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό, 1741-1803) και έχει αρκετές φορές διασκευαστεί για κινηματογράφο και θέατρο.

Η ομότιτλη τώρα ταινία του Βαντίμ –που την είδες σε λαϊκό σινεμά για δύο έργα της Αθηνάς: ή στο «Ελλάς», αρχή της Αθηνάς, μετά το Μπάγκειον, ή στο «Αρίων», υπόγειο, Αθηνάς και πλατεία Δημαρχείου– πέραν των πρωταγωνιστών, έχει και… συμπρωταγωνιστικό ενδιαφέρον, καθώς ο ένας εκ των δύο συμπρωταγωνιστών ήταν ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν, 29 χρόνων τότε, και ο έτερος ήταν μια μορφή της μεταπολεμικής γαλλικής και παγκόσμιας διανόησης, υπό ευρεία έννοια στα βήματα του Λακλό, ο Μπορίς Βιάν, 39 χρόνων τότε, που επίσης, όπως ο Ζεράρ Φιλίπ, πέθανε και αυτός την ίδια χρονιά, πέντε μήνες πρωτύτερα!