Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ακραία περίπτωση αντιπολιτευτικής στειρότητας, με πολλούς «αστερίσκους», αν η Ν.Δ. (του κ. Σαμαρά) επικοινωνεί… με το μυαλό της! Υπέρτιτλος στην «Εφ.Συν.» (2/3): «Η Ν.Δ. ευελπιστεί ότι με τακτική μετωπικής αντιπαράθεσης θα υπερβεί τα δικά της εσωκομματικά προβλήματα». Δεν χρειάζεται να αναφέρω το θέμα∙ το γνωστό: συμφωνία παράτασης – λίστα Βαρουφάκη – οικονομική κατάσταση και… στο βάθος «αριστερή παρένθεση». Μόνο που, εκτός από την «αριστερή παρένθεση», υπάρχει –σε πρώτο φόντο αυτό, όχι στο βάθος…– και «δεξιό περιθώριο». Και είναι κρίμα, αυτή ειδικά την περίοδο, που η χώρα χρειάζεται εποικοδομητικές κριτικές και γόνιμους διαλόγους, ώστε να αποτραπεί ο κυβερνητικός μονόλογος, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μπαίνει… οικειοθελώς στο πολιτικό περιθώριο!

Ανάμεσα λοιπόν στα όσα καταμαρτυρεί η αξιωματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση είναι και το… ανέκδοτο (από ανακοίνωση της Ν.Δ.), ότι «την ώρα που η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα, ο κ. Τσίπρας ασχολείται με την “πελατεία” του, υποσχόμενος να νομοθετήσει αυτή την εβδομάδα προκειμένου να… ανοίξει η ήδη ανοιχτή και σε λειτουργία δημόσια τηλεόραση (…) μόνο για να βολέψει τους πολιτικούς του φίλους, τους οποίους έχει υποσχεθεί ότι θα ξαναπροσλάβει»! Μάλιστα, «ήδη ανοιχτή και σε λειτουργία δημόσια τηλεόραση», μία (κυριολεκτικά) μαύρη σελίδα της νεότερης Ιστορίας μας, με το κατάπτυστο λουκέτο/χειροπέδη στην καγκελόπορτα, που εξέθεσε τη χώρα διεθνώς∙ σε στιγμή μάλιστα δυναμικής (μόνος δημόσιος οργανισμός) εξυγίανσης της ΕΡΤ!

Πρέπει να λογοδοτήσουν κάποτε γι’ αυτή την προσβολή της χώρας και της δημοκρατίας οι συνυπεύθυνοι του θλιβερού μεσημεριού της 11/6/2013: Κεδίκογλου, Λαζαρίδης, Μουρούτης, Μπαλτάκος, Σταμάτης και ο τότε πρωθυπουργός Σαμαράς. Αντί αναιδώς -και ανοήτως!- να μιλούν σήμερα για «ήδη ανοιχτή και σε λειτουργία δημόσια τηλεόραση», που, επί τέλους, μάτια έχουμε και βλέπουμε για τι κατάντια πρόκειται! «Θα περιμέναμε μια συγγνώμη…» είπαν από την κυβέρνηση. Να ’ταν μόνο η συγγνώμη…