Ενα ανεξάντλητο χρονικό της πέτρας η Ιστορία του τόπου μας. Πέτρες σμιλεμένες και πέτρες αμίλητες. Που αφηγούνται, όλες, τη μεγάλη περιπέτεια των Ελλήνων. Φτάνει να θέλεις να τις διαβάσεις. Να περάσεις μέσα τους, να τις ακούσεις και να τις διαβάσεις. Μνημεία και μνήμες. Πέτρες βυθισμένες στη γη και πέτρες αβύθιστες στη θάλασσα.
Θορικό. Μια Κυριακή. Περπατάμε με φίλη στην παραλία. Θορικό, από το θόρος, λένε τα λεξικά: σπέρμα· θορικός, ο σπερματικός, ο εκ του σπέρματος, ο γεννημένος. Πώς ταξιδεύεις από το τώρα στο τότε, από το σήμερα στο χθες; Καλύτερο όχημα, η γλώσσα. Θορικό… γεννημένος. Γεννήματα είναι ό,τι παράγει η γη, προπαντός τα δημητριακά. Τι άλλο παράγει η γη εκτός από γεωργικά, τι άλλο γεννάει; Μεταλλεύματα μήπως;
Ιδού η απαρχή του ταξιδιού στην Ιστορία και τη μνήμη· εν σπέρματι: Θορός – Θορικό – Λαυρεωτική – Μεταλλεύματα. Περπατάμε με τη φίλη. Στα τριάντα μέτρα από την ακτή, μεγάλες πέτρες, μαρμαρόπετρες, του μισού τόνου, δουλεμένες με το καλέμι και με τον ζουμπά. Αβύθιστες, να τις χτυπούν τα κύματα των αιώνων και να μη βυθίζονται. Λείψανα παλιών άστρων που λέει ο Ελύτης. Ο,τι σώθηκε από τον χτισμένο προβλήτα του μεγάλου εμπορικού αρχαίου λιμανιού του Θορικού: ξυλεία, από το δάσος της Λαυρεωτικής, μεταλλεύματα από το υπέδαφος. Η Ιστορία κατέγραψε το Θορικό ως την πρώτη βιομηχανική πόλη της Ευρώπης. Το δε θέατρό του, διαφορετικής αρχιτεκτονικής από τα γνωστά μας αρχαία θέατρα, ελλειψοειδές αντί κυκλικό, ως το αρχαιότερο σωζόμενο στην Ελλάδα (525-480).
Θέα πανοραμική, τοπίου και Ιστορίας. Απέναντι, η Μακρόνησος. Αβύθιστη κι αυτή. Τόπος μαρτυρίου Ελλήνων από Ελληνες. Μνήμες πρόσφατες. Αρκετοί, θύτες και θύματα, ζουν ακόμα. Η Ιστορία μας γραμμένη σε πέτρες αβύθιστες.
