Δεν αρέσει σε όλους αυτή η πρακτική

Λέω για την πρακτική που εφάρμοσαν αστυνομικοί στην περίπτωση Ζακ Κωστόπουλου και που, όπως είπε στον Αντέννα ο πρόεδρός τους: «…αυτή είναι η πρακτική. Σε όποιον αρέσει. Σε όποιον δεν αρέσει…».

Ε, τι να κάνουμε, κύριε πρόεδρε, υπάρχουν και κάποιοι που δεν τους αρέσει. Δεν είναι κακό η διαφορετική γνώμη. Και στην ανοχή βεβαίως, αλλά αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα.

Είναι όμως κακό, ο ένας να μη θέλει, αλλά και να μην μπορεί να επιβάλει τη γνώμη του. Και ο άλλος και να μπορεί –καθόσον εξουσία– και να θέλει –καθόσον πάλι εξουσία– να την επιβάλει, συχνά διά πυγμής και χειροπέδης. Διότι αυτό έγινε στον πεζόδρομο της Γλάδστωνος, μέρα μεσημέρι· μάλιστα σε συλληφθέντα με ελάχιστες έως καθόλου δυνατότητες αντίστασης· εάν δεν είχε και εκπνεύσει.

Αλλά… συνέχισε ο πρόεδρος των αστυνομικών «… σε μένα δεν αρέσει κάτι άλλο: δεν μπορεί να κρίνεται συνεχώς η δράση του αστυνομικού, που είναι συγκεκριμένη και προβλέπεται από συγκεκριμένα πράγματα, βάσει της πολιτικής ιδεολογίας του καθενός που κυβερνάει».

Πέραν «πολιτικής ιδεολογίας καθενός που κυβερνάει», από ποια «πολιτική ιδεολογία», πιστεύει ο πρόεδρος, μπορεί να κρίνεται η δράση αστυνομικού; Ή, μήπως, να μην κρίνεται καθόλου;

Να αφήνεται, φέρ’ ειπείν, η κρίση στη φιλοτιμία του· να κάνει αυτοκριτική, που λέμε οι αριστερής ιδεολογίας!

Και η «κατάσταση αμόκ» του Κωστόπουλου, που επικαλέστηκε ο πρόεδρος; Πώς την ξέρει; Ηταν παρών; Δεν είναι από τα ζητούμενα της ερευνητικής διαδικασίας;

Ούτε μία παραδοχή, έστω, ακραίου λάθους! Μα ούτε μία; Αστυνομία αλάνθαστη και σύννομη! Τα λοιπά, ψευδαισθήσεις…

ΥΓ. Παρέα με την ΕΜΥ το Σαββατοκύριακο. Ζημιές μεν, σοβαρές. Αγωνία. Ευτυχώς, εκτός βεληνεκούς καταστροφολάγνων…