Οι άνθρωποι των υπουργείων ζούνε μακριά από την πραγματικότητα, τη ζωή της υπαίθρου. Από τον κόπο, τον ιδρώτα που χύνουν οι άνθρωποι που μοχθούν πατώντας και περπατώντας στη γη. Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, αυτοί που με τη δουλειά τους παράγουν τα προϊόντα της πρωτογενούς παραγωγής. Ο ένας, ο άνθρωπος της γης, βρίσκεται ολοχρονίς στα χωράφια, στα βουνά, όπως και ο μακρινός πρόγονός του, πριν από αμέτρητα χρόνια. Ο άλλος, ο άνθρωπος του γραφείου, ζει απομονωμένος, ξεκομμένος από την πραγματική ζωή. Αυτός νομίζει ότι όλα είναι περασμένα σε αρχεία υπολογιστών, λειτουργικά και εφαρμοσμένα προγράμματα. Σ’ αυτά υπάρχουν στήλες, γραμμές και κελιά με τίτλους και αριθμούς. Κυρίως αριθμούς. Οπως ο πολυδιαφημιζόμενος Ελλάδα 2.0., λες και παίζουμε μπάλα κι αυτό είναι το αποτέλεσμα! Γράφουν: τόσοι αγρότες, τόσοι κτηνοτρόφοι· κι ακολουθούν καταγραφές με πρόβατα, κατσίκια, γελάδες, βουβάλια, γουρούνια και άλλα ζώα εκτροφής. Μετά κάνουν προσθαφαιρέσεις και βγάζουν τα αποτελέσματα.
Το τελευταίο διάστημα εντοπίστηκε αφθώδης πυρετός στη Λέσβο. Νωρίτερα στη στεριανή Ελλάδα, στην Κύπρο, αλλά και στα παράλια της Μικράς Ασίας· δηλαδή σε μικρή απόσταση από τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου. Το καμπανάκι είχε χτυπήσει, αλλά δεν υπήρξε πρόβλεψη, δεν λήφθηκαν μέτρα προστασίας. Ακολούθησε η πρακτική «πονάει δόντι, βγάζεις δόντι» και το χειρότερο «πονάει κεφάλι, κόβεις κεφάλι». Ετσι αποφασίστηκε να σφαγιασθούν όλα τα ζώα στα κοπάδια όπου εντοπίστηκε κρούσμα, απαγορεύτηκαν οι εξαγωγές ζώων και γαλακτοκομικών προϊόντων. Σκεφτείτε αν αντίστοιχη ήταν η απόφαση κατά την περίοδο της πανδημίας· δηλαδή οι νοσούντες να θανατώνονταν!
Είναι δυνατόν στο τέλος του πρώτου τέταρτου του εικοστού πρώτου αιώνα μια ασθένεια ζώων να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί με εμβολιασμό; Εμείς, οι κάτοικοι της παραμεθορίου της νησιωτικής χώρας, ζητάμε γιατρούς, νοσοκομεία, ιατρεία για τον εαυτό μας. Αλλά την ίδια ανάγκη έχουν και τα ζώα που εκτρέφονται από τους κτηνοτρόφους. Η Λέσβος έχει μόνο εφτά κτηνιάτρους για πάνω από τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες ζώα που εκτρέφονται στο νησί. Θα ’ρθουν και στρατιωτικοί κτηνίατροι και κάποιοι Ευρωπαίοι. Τι θα προλάβουν να κάνουν, τώρα που πήραν φωτιά τα μπατζάκια μας, είναι άγνωστο. Ενώ έπρεπε, σε όλα τα κτηνοτροφικά χωριά ή περιοχές, να υπάρχει μόνιμα και διαρκώς κτηνίατρος.
Οπως ο κτηνοτρόφος κι ο αγρότης βρίσκονται κάθε μέρα στο βουνό και στο χωράφι, έτσι πρέπει να γίνει και με την επιστημονική υποστήριξη από κτηνιάτρους και γεωπόνους. Ο κτηνοτρόφος έχει τα ζώα σαν παιδιά του, σε πολλά έχει δώσει ονόματα· πιτσιλό, μαυρομύτικο, πυρό, ασπρομύτα, κούτλα, τσιραυλό. Κι αν κάποιο δεν έρθει το σούρουπο, το ψάχνει μέχρι να το βρει, όπως κάνει με τα παιδιά του. Τι θα του πουν τώρα που κινδυνεύει να χάσει κάποια απ’ αυτά;
