Γιώργος Κοκκινάκος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Το πιό δύσκολο πράγμα είναι να κάνεις αυτό που θα σου πει ο άλλος» (Βατσλάβεκ)

Όταν κάποιος σε συμβουλεύει οι πιθανότητες είναι 50% να ωφεληθείς εσύ και 50% αυτός που σε συμβουλεύει. Όταν κάποιος σε απειλεί 100% θα ωφεληθεί αυτός. Γι’ αυτό άλλωστε σε απειλεί.  Αυτό το λογικό σχήμα επικαλέστηκε ο υπουργός κατά της διαφθοράς για να υπερασπιστεί το «Όχι»  στο δημοψήφισμα. Νομίζω ότι δεν χρειάζεται κανένα άλλο επιχείρημα. Λογικό επιχείρημα.

Αλλά όλες οι σατανικές δυνάμεις της Ευρώπης, όλοι οι χρηματοσυμμορίτες του κόσμου (συνεπικουρούμενοι από την πολιτική ελίτ της χώρας, η οποία έχει το πρωτεύθυνον για την χρεωκοπία) συνασπίζονται για να μην αποτελέσει η Ελλάδα ένα «άλλο παράδειγμα» και χρησιμοποιούν τον φόβο. 

Το κλείσιμο των τραπεζών, οι ατελείωτες ουρές των συνταξιούχων, οι εκβιασμοί, οι δηλώσεις  των Ευρωπαίων αξιωματούχων για τον Αρμαγεδώνα που θα έλθει μετά το «Όχι», προσπαθούν να κάμψουν το φρόνημα του λαού, να τον αναγκάσουν να υποκύψει, να υποταχθεί, να προσκυνήσει, να παραδεχθεί ότι δεν υπάρχει καμία άλλη επιλογή από την βαρβαρότητα του σημερινού ύστερου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού.

Ό,τι όποιος ηγέτης ξεφύγει από την «τάξη» του σημερινού κόσμου, ή δολοφονείται στην  ταράτσα του προεδρικού μεγάρου  ή πνίγεται από τις αγορές, τις τράπεζες, την «ρευστότητα» και τους πολιτικούς βραχίονές τους. 

Ενδιαφέρον όμως έχει να δει κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ, τον τρόπο του κυβερνάν, τα προτάγματα της πολιτικής του, τις ιδεολογικές του αφέλειες.

Αφέλεια πρώτη: Ό,τι οι κραταιοί του χρήματος μετά την νωπή λαϊκή εντολή θα τον υποδεχθούν στις Βρυξέλλες με ανοιχτές αγκάλες και θα καταφέρει μιά καλή συμφωνία προς όφελος του λαού. Αφέλεια που συνεχίζεται ακόμα και τώρα ως επιχείρημα για το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Αφέλεια δεύτερη: Ό,τι Ελλάδα και Ευρώπη είναι δεμένες με το ίδιο σκοινί και ότι τάχα οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να μας πλήξουν χωρίς δικές τους απώλειες. Κουραφέξαλα. Είδαμε τι έγινε με την χρεωκοπία της χώρας. Άνοδος ! του ευρώ στις διεθνείς αγορές.

Αφέλεια τρίτη: Υπάρχει μία αφήγηση που εκτυλίσσεται καθημερινά στις συζητήσεις – αντιπαραθέσεις και σχηματίζει την εντύπωση κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξεχνά ότι το πρώτο κινούν της Ιστορίας είναι η ταξική πάλη και όχι το σαβουάρ βιβρ. Επομένως προς τι η έκπληξη για την σκληρότητα , αναλγησία , βαρβαρότητα  των Ευρωπαίων δανειστών; 

Λοιπόν, εκείνο που θα μας σώσει είναι η συνειδητοποίηση, η έγερση και η οργανωμένη πάλη των ανθρώπων και όχι δημόσιες σχέσεις και οι τρόποι καλής συμπεριφοράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να υποβάλει τους ανθρώπους σε αυτήν την άσκοπη συριζοδρομία και της «πρώτης φοράς αριστεράς», πρέπει να στηριχθεί πραγματικά στην αριστερά, στις παρακαταθήκες της, στην ιστορία αλλά κυρίως στην αρετή, στο ήθος και στην αισθητική της. 

Έχουμε ανάγκη από νέες πολιτικές και ιδεολογικές αναζητήσεις για το νέο συλλογικό πολιτικό υποκείμενο – εργαλείο απελευθέρωσης για νέες αναζητήσεις για τους δρόμους του μέλλοντος. Το «Όχι» στο δημοψήφισμα δεν σημαίνει απλά «Όχι» στην συμφωνία.

Σημαίνει «Όχι» στην εξάρτηση της κοινωνίας, σημαίνει «Όχι» στην υποταγή, κατά ένα σύνθημα του προγράμματος αυτοβοήθειας Χανίων. Διότι η σημερινή αποδόμηση της κοινωνίας, η σημερινή ύπνωση της, έχει την αιτία της στην εξάρτηση και στα παντός είδους εξαρτησιογόνα  της σημερινής κοινωνίας. Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία…