Ο «μύθος» που έκανε τον Τζέφερσον και τον Μάντισον να ασχοληθούν με τον καιρό – Η ανάρτηση Κολυδά

Ένα ιστορικό «παρασκήνιο» δημοσίευσε τη Δευτέρα ο γνωστός μετεωρολόγος, Θεόδωρος Κολυδάς, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Συγκεκριμένα, έκανε γνωστό πως οι δύο εκ των «πατέρων» των ΗΠΑ, ο Τόμας Τζέφερσον και Τζέιμς Μάντισον, είχαν ασχοληθεί ενεργά με την μετεωρολογία λόγο ενός «μύθου» που κυριαρχούσε εκείνη την εποχή.

Σύμφωνα πάντα με τον κ. Κολυδά, «ο Γάλλος φυσιοδίφης Buffon είχε διατυπώσει την άποψη ότι η αμερικανική φύση ήταν υποδεέστερη της ευρωπαϊκής, αποδίδοντας αυτή την υποτιθέμενη “κατωτερότητα” και στο κλίμα της Αμερικής. Απέναντι σε αυτή την αντίληψη, ο Jefferson και ο Madison δεν απάντησαν με ρητορική, αλλά με παρατηρήσεις, δεδομένα και επιστημονική τεκμηρίωση. Κατέγραφαν θερμοκρασίες, καιρικές συνθήκες και φυσικά χαρακτηριστικά, επιχειρώντας να αποδείξουν ότι η αμερικανική γη δεν ήταν ούτε ασθενέστερη ούτε κατώτερη, αλλά ένας τόπος με δική του φυσική δυναμική, αξία και ταυτότητα.».

Αναλυτικά η ενδιαφέρουσα ανάρτηση Κολυδά:

«Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΗΠΑ THOMAS JEFFERSON ΣΤΗ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑ – Η “ΑΓΝΩΣΤΗ” ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΩΣ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΟΣ

Η μετεωρολογία, πολύ πριν αποκτήσει τη σημερινή της τεχνολογική υποδομή, υπήρξε για ορισμένες μεγάλες προσωπικότητες κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή καταγραφή του καιρού. Υπήρξε εργαλείο γνώσης, τεκμηρίωσης, αλλά και υπεράσπισης της ταυτότητας ενός τόπου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Thomas Jefferson, ο συντάκτης της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, ένας από τους ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών και τρίτος Πρόεδρος της χώρας. Ο Jefferson, μαζί με τον στενό του φίλο James Madison, τον μετέπειτα τέταρτο Πρόεδρο των ΗΠΑ, έδειξαν διαρκές ενδιαφέρον για τη μετεωρολογία, τις κλιματικές παρατηρήσεις και τη συστηματική καταγραφή των φυσικών συνθηκών της νέας ηπείρου.

Το ενδιαφέρον τους δεν ήταν μόνο επιστημονικό. Είχε και έναν βαθύτερο εθνικό χαρακτήρα. Την εποχή εκείνη, ο Γάλλος φυσιοδίφης Buffon είχε διατυπώσει την άποψη ότι η αμερικανική φύση ήταν υποδεέστερη της ευρωπαϊκής, αποδίδοντας αυτή την υποτιθέμενη “κατωτερότητα” και στο κλίμα της Αμερικής. Απέναντι σε αυτή την αντίληψη, ο Jefferson και ο Madison δεν απάντησαν με ρητορική, αλλά με παρατηρήσεις, δεδομένα και επιστημονική τεκμηρίωση. Κατέγραφαν θερμοκρασίες, καιρικές συνθήκες και φυσικά χαρακτηριστικά, επιχειρώντας να αποδείξουν ότι η αμερικανική γη δεν ήταν ούτε ασθενέστερη ούτε κατώτερη, αλλά ένας τόπος με δική του φυσική δυναμική, αξία και ταυτότητα.».