Ο Μητσοτάκης δηλώνει ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της θητείας του, αλλά τον απολαύσαμε προχθές στη Νέα Σμύρνη σε προεκλογική παράσταση με ντόρτια και εξάρες. Και στην τελευταία κυριακάτικη δημηγορία του μας παρέδωσε πολύπλαγκτο διαφημιστικό 48 σελίδων για τα έργα της κυβέρνησής του από το 2019 μέχρι σήμερα. Ενα προεκλογικό «ευαγγέλιο», το οποίο αναφέρεται στο ένδοξο παρελθόν, αν και ο Σκέρτσος –ευφυέστατος αυτός– μας μπέρδεψε κάπως στη σχετική ανάρτηση: οι πολίτες δεν ψηφίζουν με το μυαλό στο παρελθόν, αλλά με το βλέμμα στο μέλλον, αποφάνθηκε ο λόγιος. Τζάμπα δηλαδή οι 48 σελίδες; Τέλος πάντων, οι τετραπέρατοι πατέρες και μητέρες του έθνους το έπιασαν το υπονοούμενο: τώρα τρέχουμε!
Κι αφού αυτοί τρέχουν φορτωμένοι με σταθερότητα και «θα» και ο πρωθυπουργός παραδίδει στον λαό το εντελώς προεκλογικό «ευαγγέλιο» των πεπραγμένων του, δικαιολογείται και ο Ανδρουλάκης να τρέχει κατά των δημοσκόπων και όσων αμφισβητούν τη νίκη έστω με μία ψήφο. Και ο Κουτσούμπας να αποφαίνεται ότι το θέμα δεν είναι ποια κυβέρνηση θα έχουμε, αφού όλοι είναι ίδιοι, αλλά πόσο δυνατό θα βγει το ΚΚΕ. Και η Καρυστιανού να καθαρίζει την Ελπίδα από τους άπιστους. Και ο Σαμαράς να απειλεί. Και ο Κασσελάκης να γίνεται πιο κεντρώος στην τρυφερή του συζήτηση με τον Αδωνι, αλλά να χάνει την Τζάκρη! Και ο Τσίπρας –τον χαβά του αυτός– να επελαύνει με κάποιους γνωστούς και εκατοντάδες «άγνωστους» στρατιώτες – Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛΑΣ.
Μεγάλη αναταραχή, έρχονται κάλπες με δυο λόγια. Αυτό βλέπουν και λένε με όλο και μεγαλύτερη σιγουριά όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι, δημοσκόποι, αναλυτές και οιωνοσκόποι. Και οι υποψήφιοι για υποψήφιοι που η προεκλογική τους όσφρηση είναι εκτός συναγωνισμού Και τα κόμματα με τους καπετάνιους και τα πληρώματα που λύνουν κάβους αναζητώντας ούριους ανέμους. Και είναι πολύ φυσικό το κύμα να φτάνει μέχρι τις πλατείες και τις καφετέριες, τις παρέες και τις συνάξεις, όπου όλο και περισσότερο ακούς ποσοστά και προβλέψεις. Μεταξύ συζητήσεων για τον Μέσι και την Ουρουγουάη, έχει βρεθεί χώρος για τον Μητσοτάκη, τον Ανδρουλάκη και τον Τσίπρα. Που πάει να πει ότι τείνουμε στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Δηλαδή; Δηλαδή έχει ξαναγίνει και πάει να γίνει και τώρα. Θέλει δεν θέλει ο Μητσοτάκης, που πάντως αυτός έχει πατήσει τη σκανδάλη του αφέτη για να αρχίσει ο αγώνας δρόμου, θα πάει σε πρόωρες εκλογές. Δεν θα μπορεί απλούστατα να κυβερνήσει με εννιά και δέκα μήνες προεκλογική ταραχή, που δεν αφήνει περιθώριο για τίποτα παρά για το κυνήγι της ψήφου. Ως εκ τούτου ορθώς κόμματα και ηγεσίες, έστω καλού κακού, έχουν αρχίσει το τρέξιμο. Μωρές παρθένες δεν δικαιολογούνται πουθενά, πολύ περισσότερο στην πολιτική κι ακόμα περισσότερο στην εκλογική αναμέτρηση. Εχουν δίκιο οι μνήμονες που συμβουλεύουν τους ενδιαφερόμενους να λάβουν τα μέτρα τους για το φθινόπωρο. Κι αυτό αφορά κυρίως όσους θέλουν τις εκλογές βαρυχειμωνιά για τη Δεξιά και άνοιξη για τη δημοκρατία…
